گروه مهندسی ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه رازی در سال ۱۳۷۳، با پذیرش ۳۲ دانشجوی مقطع کارشناسی در رشته مهندسی ترویج و آموزش کشاورزی (روزانه) فعالیت خود را آغاز نمود. 4 سال بعد یعنی در سال 1376 این گروه با ارتقاء توان علمی و پتانسیل­های گروه، توانست برای نخستین بار در کشور مجوز پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته توسعه روستایی را اخذ نماید. تلاش­های علمی و تحقیقاتی روزافزون اساتید گروه موجب شد تا در سال 1385 رشته ترویج و آموزش کشاورزی در مقطع کارشناسی ارشد و پس از آن در سال های 1389 و 1391 در رشته های توسعه کشاورزی و ترویج و آموزش کشاورزی پایدار گرایش آموزش کشاورزی پایدار و محیط زیست در مقطع دکتری دانشجو بپذیرد. اکنون گروه مهندسی ترویج و آموزش کشاورز با 7 نفر هیأت علمی (4 دانشیار، 1 استادیار و 2 استاد) و یک کارشناس آموزشی (دانش آموخته دکتری توسعه کشاورزی) به فعالیت های آموزشی و پژوهشی می پردازد.

 فعالیت های گروه برای ارتقاء سطح دانش علمی و مهارت‌های عملی دانشجویان عبارتند از:

• بازدید از مراکز خدمات کشاورزی

• همکاری با مدیریت هماهنگی ترویج سازمان جهادکشاورزی استان و شهرستان ها

• انتخاب واحدهای تولیدی مجتمع و گسترده کشاورزی- روستایی و بررسی همه جانبه واحد در قالب پارساهای تحصیلات تکمیلی

• ارائه گزارش‌های مستند از فعالیت های تشکل های غیر دولتی

• اجرای پروژه های گوناگون در قالب واحدهای عملی به منظور افزایش مهارت‌های دانشجویان

• شناسایی روستاها در زمینه وضعیت جغرافیایی و مرفولوژیک روستا، وضعیت روستاها به لحاظ دموگرافیک، ساختار قدرت و مدیریت روستایی، نظام های بهره برداری، شناسایی رهبران محلی و ویژگی های آن ها، ، بررسی وضعیت عمرانی روستا و امکانات موجود در آن ونیازهای عمرانی روستا، جایگاه شورای اسلامی روستا در بین مردم، رابطه ی اعضای شوری اسلامی با مردم، ارتباط شورای اسلامی با نهادهای خارج از روستا، ماهیت دهیار و عملکرد و جایگاه آن در بین مردم روستایی، سابقه تشکل ها و تعاونی در بین مردم روستا و تعیین نوع تعاونی ها و تشکل های فعال و غیر فعال، چالش ها و مشکلات موجود در روستا در رابطه با کشاورزی (وضعیت آب، وضعیت خاک، وضعیت توپر گرافیک، الگوهای کشت، وضعیت درآمدی کشاورزان، سطح دانش و مهارت های آنان و نیازهای آموزشی کشاورزان)، شناخت سایر فعالیت های غیر کشاورزی و کسب و کارهای روستاییان، مستندسازی گزارش منوگرافی روستاها

•  وضعیت زنان روستایی (درآمد، جایگاه اجتماعی، نوع فعالیت ها اعم از اجتماعی و تولیدی)

•  وضعیت جوانان روستا و نوع فعالیت ها و چگونگی اشتغال آنان در روستا و دیدگاه های آنان نسبت به مهاجرت و یا حضور در روستا

•  برگزاری روز مزرعه با مشارکت کشاورزان و کارشناسان سازمان جهادکشاورزی، اداره کل منابع طبیعی و سایر سازمان های مرتبط

• ایجاد مزارع نمایشی در پردیس کشاورزی و فراهم نمودن امکان بازدید کشاورزان از محصولات نوآورانه این مزارع

• بازدید از برنامه های ترویجی اجرا شده در منطقه و گزارش مستند از برنامه اجرایی آن فعالیت

• آشنا ساختن دانشجویان با شیوه های تولید محتوای آموزشی و ترویجی در چارچوب اصول توسعه پایدار

• آشنا ساختن آنان با فناوری های آموزشی الکترونیک و غیر الکترونیک

• ارزیابی فرآیندهای کلی مدیریتی واحدهای اداری مرتبط به کشاورزی (مرکز خدمات، مرکز آموزشی، مرکز ترویجی و ...)

• نیاز سنجی آموزشی و تهیه برنامه آموزشی برای گروه ها و مشاغل مختلف در روستا

• بازدید از هنرستانها، مراکز و دبیرستان ها و آموزشکده های کشاورزی به منظور بررسی برنامه‌های آموزش کشاورزی

• آشنایی با انواع منابع علمی، نحوه‌ی نگارش و ویرایش مقالات و تهیه مقالات فنی و ترویجی

•  تشویق و ترغیب دانشجویان به انجام فعالیت‌های عملی و گنجاندن این فعالیت‌ها به عنوان کار عملی در کنار دروس تئوری در قالب مقاله درسی

• انجام طرح های پژوهشی و پایان نامه های تقاضامحور از طریق همکاری با سازمان های مختلف.

چشم انداز

گروه مهندسی ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه رازی با بهره گیری از اساتید مجرب، جوان و با انگیزه در نظر دارد موقعیت خود را به عنوان قطب علمی توسعه کشاورزی و روستایی در منطقه غرب کشور بهبود و تثبیت نماید. در این راستا، مأموریت های ذیل را برای پاسخگویی به نیازهای جامعه با تأکید بر توسعه استان، ترسیم نموده است:

• تربیت نیروهای متخصص مورد نیاز استان و منطقه در سطوح مختلف (کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری)

• نهادینه سازی فرهنگ کار و تولید و اتکای به خویشتن در فارغ التحصیلان گروه

• انجام تحقیقات جدید در زمینه های مختلف برای گسترش دانش بومی

• تاسیس مراکز پژوهشی با هدف جذب و انجام پروژه ای کاربردی مسأله محور

• ایجاد انگیزه و خودباوری در دانشجویان و فارغ التحصیلان برای تجاری سازی ایده های جدید در قالب شرکت های دانش بنیان

• کمک به ارتقاء امنیت غذایی جامعه و مداخله گری در مدیریت زنجیره تأمین موادغذایی