تاثیرتغذیه طولانی مدت با شیر انتقالی و شیر انتقالی غنی شده با پروبیوتیک بر بهبود عملکرد رشد و کاهش حساسیت به اسهال در گوساله های هلشتاین تازه متولد شده

   هدف: مطالعه حاضر با هدف ساخت داربست هیدروژلی چندپلیمره حاوی کربوکسی‌متیل سلولز، آلژینات، پلی‌وینیل الکل و اینولین (CMC/Alg/PVA/Inulin) و بررسی نقش آن در تمایز سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان جنین گوسفند به سلول‌های شبه تخمک، در ترکیب با مایع فولیکولی، سلول‌های گرانولوزا و رتینوئیک اسید انجام شد. روش‌ها: داربست هیدروژلی با روش فریز-درای و اتصال عرضی با کلرید کلسیم ساخته شد و با آزمون‌های FE-SEM، EDX، FTIR، XRD، استحکام کششی، رفتار تورمی و تجزیه‌پذیری آنزیمی شناسایی گردید. سلول‌های بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان جنین گوسفند جدا و در پاساژ سوم با استفاده از رنگ‌آمیزی Oil Red O و Alizarin Red S از نظر توان تمایز به چربی و استخوان تایید شدند. سپس سلول‌ها در سه آزمایش مجزا در گروه‌های شاهد (دوبعدی)، کشت روی داربست (سه‌بعدی) و کشت روی داربست همراه با رتینوئیک اسید (10 میکرومولار) به مدت 21 روز تیمار شدند. محیط تمایز شامل مایع فولیکولی، سلول‌های گرانولوزا یا ترکیب هر دو بود. زنده‌مانی با آزمون آلمار بلو و آپوپتوز با رنگ‌آمیزی آکریدین نارنجی/اتیدیوم بروماید ارزیابی شد. بیان ژن‌های اختصاصی سلول زایا (DDX4، DAZL و ZP3) با Real-time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج: تصاویر FE-SEM نشان‌دهنده ساختار متخلخل داربست بود و FTIR و XRD تشکیل موفقیت‌آمیز هیدروژل را تایید کردند. داربست زیست‌سازگاری مناسبی داشت (حداکثر تورم در 72 ساعت و تخریب 63 درصدی در روز 21) و سمیت سلولی رتینوئیک اسید در غلظت‌های پایین مشاهده نشد. در تمام آزمایش‌ها، کشت سه‌بعدی روی داربست به همراه رتینوئیک اسید به طور معنی‌داری بیان ژن‌های DDX4، DAZL و ZP3 را نسبت به گروه‌های دوبعدی و سه‌بعدی بدون رتینوئیک اسید افزایش داد (0.05>p). بیشترین میزان بیان ژن‌ها در گروه همکشتی سلول‌های بنیادی با سلول‌های گرانولوزا در حضور همزمان مایع فولیکولی و رتینوئیک اسید بر روی داربست مشاهده شد. نتیجه گیری:

      این مطالعه به بررسی اثرات پیش‌تیمار با عصاره هیدروالکلی دانه گیاه Tribulus terrestris بر بیان ژن‌های پیش‌التهابی (IL-1? و TNF-?) و فعالیت آنزیم‌های کبدی (AST و ALT) در هپاتوسیت‌های جدا شده از کبد مرغ تحت استرس اکسیداتیو ناشی از پراکسید هیدروژن پرداخت. هپاتوسیت‌ها از کبد جوجه‌های ?-? هفته نژاد لگهورن جداسازی و در محیط DMEM کشت داده شدند. القای استرس اکسیداتیو با غلظت ??? میکرومولار پراکسید هیدروژن به مدت ? ساعت انجام شد. تیمار با عصاره خارخاسک در غلظت ?? میکروگرم بر میلی‌لیتر به مدت ?? ساعت صورت گرفت. فعالیت آنزیم‌های AST و ALT در در مایع رویی محیط کشت با روش اسپکتروفتومتری و بیان ژن‌های IL-1? و TNF-? با تکنیک Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد پراکسید هیدروژن موجب افزایش معنی‌دار فعالیت AST از 1/3±?? به 9/2±?47 واحد در لیتر و ALT از ?/?±?? به 8/1±54 واحد در لیتر شد. پیش‌تیمار با عصاره خارخاسک به طور معنی‌داری موجب کاهش فعالیت AST به ?/?±?? و ALT به ?±?? واحد در لیتر شد ، همچنین بیان ژن‌های IL-1? و TNF-? را به ترتیب به ?/? و ? برابر سطح پایه بازگرداند. این یافته‌ها نشان می‌دهد عصاره هیدروالکلی خارخاسک دارای اثرات محافظتی قوی در برابر آسیب اکسیداتیو در هپاتوسیت‌های طیور از طریق مهار مسیرهای التهابی و کاهش نشت آنزیم‌های کبدی می‌باشد.

تولید بیش از حدگونه‌های اکسیژن فعال (ROS) در طول انجماد و پس از یخ­گشایی بر کیفیت اسپرم و ظرفیت باروری بعدی تاثیر می‌گذارد. ویژگی­های نانوذرات (با خاصیت آنتی‌اکسیدانی) به دلیل افزایش طول عمر اسپرم و بهبود باروری جنس نر، اخیرا در دام­ها مورد توجه زیادی قرارگرفته­اند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر افزودن کوئرستین، ترکیب کلرید مس و کرید روی، نانوذرات اکسید مس دوپ شده با نانوذرات اکسید روی و کوئرستین لود شده بر روی نانوذرات دوپ شده برکیفیت اسپرم گوسفند در شرایط پس از انجماد-یخ‌گشایی است. نانوذرات دوپ شده خریداری شد و در آزمایشگاه داروی کوئرستین بر روی آن لود شد. ویژگی­های نانوذرات با کمک EDX، FE-SEM، uv-visible، FT-IR و پتانسیل زتا مشخص شد. انزال‌های مخلوط شده از 4 گوسفند نژاد سنجابی با رقیق‌کننده نگهداری رقیق شد. غلظت‌های مختلفی از تیمارها (1، 5، 25 و 125 میکروگرم در میلی­لیتر) به رقیق­کننده انجماد اسپرم گوسفند اضافه شد. گروه شاهد گروه بدون هیچ گروه تیماری در نظر گرفته شد. مایع منی رقیق شده و غنی شده با تیمارهای فوق به تدریج طی 4 ساعت تا دمای 4 درجه سانتی‌گراد سرد شد و سپس در نی های 25/0 میلی‌لیتری کشیده شد و در نیتروژن مایع منجمد و نگهداری شدند. پارامترهای اسپرمی، نظیر زنده­مانی، تحرک تام، یکپارچگی غشا و DNA، ناهنجاری تام، مالون­دی­آلدهید در گروه‌های مختلف ارزیابی شد. یافته‌ها نشان داد افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی پوشش دار شده با کوئرستین به طور معنی­دار نسبت شاهد و سایر گروههای تیماری درصد زنده­مانی، تحرک تام، یکپارچگی غشا و DNA را افزایش و میزان تولید مالون­دی­آلدهید را کاهش داده بود (p<0.05). افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی پوشش دار شده با کوئرستین به طور معنی­دار نسبت شاهد و سایر گروههای تیماری، غیر از گروه 25 میکروگرم در میلی­لیتر کوئرستین درصد ناهنجاری را کاهش داده بود (p<0.05). بنابراین، افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی پوشش دار شده با کوئرستین به عنوان یک آنتی‌اکسیدن به رقیق‌کننده منی گوسفند می‌تواند دامنه تحمل اسپرم در برابر انجماد و پایداری اسپرم پس از پس از یخ­گشایی را افزایش دهد. کلمات کلیدی: اسپرم، گوسفند، آنتی‌اکسیدن، کوئرستین، نانوذرات اکسید مس دوپ مس شده با نانوذرات اکسید روی.   

انجماد اسپرم، یکی از روش­های کمک باروری بوده که با نگه­داری اسپرم ها در دمای پایین (196- درجه سانتی گراد) در ازت مایع برای مدت طولانی، موجب حفظ ژنوم گونه های برتر و افزایش تولیدنسل در آن­ها می­شود. درطی فرآیند انجماد-یخ گشایی، کاهش سطح آنتی اکسیدان و افزایش غلظت رادیکال­های آزاد، پدیده ای به نام استرس اکسیداتیو ایجاد می­کند. این استرس می­تواند آسیب­های قابل توجهی به غشاء و مورفولوژی اسپرم وارد کرده و در نتیجه، موجب افزایش معنادار آسیب یا ناهنجاری در اسپرم و هم­چنین کاهش معنادار توانایی زنده­مانی و تحرک اسپرم شود. برای کاهش استرس اکسیداتیو در طی فرآیند انجماد، افزودن آنتی­اکسیدان­ها به رقیق­کننده اسپرم بسیار مهم است. به­طور ویژه، نانوذرات در این زمینه نقش موثری دارند؛   زیرا در غلظت­های پایین­تر دارای فراهمی زیستی بالاتر بوده و به­طور کلی، سمیت کمتری در مقایسه با اشکال نمکی دارند. علاوه بر این، پوشاندن داروها روی سطح نانوذرات، فراهمی زیستی آن­ها برای سلول را افزایش می­دهد. هدف از این مطالعه، تعیین غلظت­های بهینه رزوراترول، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی، نمک سلنیت سدیم (90%): کلرید روی (10%)، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی و پوشش­دار شده با رزوراترول و ارزیابی اثرات آن­ها بر زنده­مانی، تحرک، پراکسیداسیدن لیپیدی، ناهنجاری­ها، یکپارچگی غشا و DNA پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی است. برای رسیدن به این هدف، با استفاده از عصاره زرشک، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی سنتز شدند. پس از تعیین ویژگی­های این نانوذرات، رزوراترول بر روی سطح آن­ها بارگذاری شد. ویژگی­های این نانوذرات، با استفاده از آزمون­های   Zeta Potential, EDX, FE-SEM, FT-IR, UV-Vis مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پس از شناسایی نانوذرات، سمیت آن­ها بر روی اسپرم تازه رقیق شده با استفاده از آزمون MTT و ظرفیت آنتی­اکسیدانی آن­ها با روش DPPH ارزیابی شد. در این پژوهش، اسپرم چهار راس گوسفند نژاد سنجابی با میانگین سن 5-4 سال به­مدت دو بار در هفته به­کمک مهبل مصنوعی جمع­آوری و پس از ارزیابی اولیه و رقیق­سازی نمونه منی در رقیق­کننده­ی تریس بازی، ترکیبات متفاوتی در غلظت­های مختلف 1، 5، 25 و 125 میکروگرم در میلی­لیتر به مایع منی رقیق­شده اضافه گردید. این ترکیبات شامل نمک سلنیت سدیم(90%): کلرید روی(10%) ، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی، رزوراترول و نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی پوشش­دار شده با رزوراتول بودند. یک گروه از منی رقیق­شده بدون مکمل یا دارو نیز به­عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. پس از بارگذاری این 17 نمونه آزمایشی در در پایوت 25/0 میلی­لیتری، سردسازی تا 5-4 درجه سانتی­گراد صورت گرفت و با قرار گرفتن روی بخار ازت، منجمد شدند. پس از دو هفته نیز با یخ­گشایی پایوت­ها، فراسنجه­های جنبایی، زنده­مانی، یکپارچگی غشای اسپرم و DNA، ناهنجاری­های اسپرم و سطح مالون­دی­آلدهید برای همه­ی تیمارها ارزیابی گردید. داده­های حاصل در 7 تکرار و به­کمک نرم افزار آماری    آنالیز و مقایسات میانگین­ها با آزمون دانکن با سطح معنی­داری 5 درصد صورت گرفت. مطابق نتایج حاصل­شده، افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذره سلنیوم دوپ­شده با نانوذره اکسید روی پوشش­دار شده با رزوراترول به منی رقیق­شده گوسفند سنجابی، موجب بهبود معنی­داری در فراسنجه­های کیفی از جمله افزایش تحرک تام، زنده­مانی، یکپارچگی غشا و   DNA و ظرفیت آنتی­اکسیدانی و هم­چنین کاهش سطح مالون دی­ آلدهید، آپوپتوز، سمیت و ناهمجاری اسپرم پس از یخ­گشایی نسبت به گروه شاهد و سایر گروه­های تیماری شده بود   (p<0.05). داده­ها نشان دادند ترکیب این مجموعه و خواص آنتی­اکسیدانی ناشی از آن، در کاهش سطح رادیکال­های آزاد و استرس اکسیداتیو و در نهایت بهبود کیفیت اسپرم موثر بوده است . این درحالی است که با افزایش غلظت آن، از درصد کیفیت اسپرم کاسته شده، تا جایی که در غلظت 125 میکروگرم در میلی­لیتر، آثار سمی بروز یافت (p<0.05). به نظر می­رسد افزودن نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی و پوشش­دار شده با رزوراترول (وابسته به دوز استفاده) به رقیق­کننده منی گوسفند، می­تواند فراسنجه­های کیفی اسپرم یخ­گشایی شده را بهبود بخشیده و در نتیجه، موجب بهبود شانس لقاح و باروری شود تا جایی که در غلظت­های پایین (کمتر از 125 میکروگرم در میلی­لیتر) تحرک، زنده­مانی، یکپارچگی غشا و DNA و... اسپرم نسبت به شاهد   به­طور معنی داری بهبود یافته است.   

3E محافظت شده بر عملکرد، برخی فراسنجه‌های خونی و تخمیر شکمبه‌ای، خصوصیات کمی لاشه و گوارش‌پذیری جیره بره­های پرواری انجام شد. تعداد 24 راس بره­ نر نژاد مهربان 4-3 ماهه­ با میانگین وزن 11/34 کیلوگرم به مدت 70 روز در جایگاه انفرادی در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه گروه و هشت تکرار قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار شاهد (جیره پایه، بدون مکمل ویتامینی)، گروه دوم   حاوی یک کیلوگرم در تن ویتامین AD3E به روش مخلوط در خوراک و گروه سوم حاوی دو کیلوگرم در تن ویتامین AD3E به روش مخلوط در خوراک بودند. عملکرد رشد به صورت هفتگی، فراسنجه‌های تخمیر شکمبه‌ای   و فراسنجه‌های خون درانتهای دوره اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد مکمل‌کردن جیره با AD3E محافظت شده باعث بهبود افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک بره‌های نر شد و در تیمار دوم نسبت به شاهد معنی‌دار بود (05/0>P). وزن نهایی بره­های دریافت‌کننده مکمل ویتامینی محافظت شده بالاتر از گروه شاهد بود (05/0>P). افزودن دو کیلوگرم در تن مکمل AD3E به جیره، سبب افزایش اسیدهای چرب فرار، گاز تولیدی، و ماده آلی تجزیه شده در شکمبه نسبت به تیمار شاهد شد (05/0>P). غلظت نیتروژن آمونیاکی در بره­های دریافت‌کننده مکمل AD3E بیشتر بود (05/0>P). گوارش‌پذیری جیره و صفات کمی لاشه تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. جمعیت پروتوزوآ کل و انتودینینه­ها در بره­های گروه دوم بیشتر از سایرین بود (05/0>P). بره‌های گروه سوم دارای غلظت پروتئین بالاتر و غلظت کلسترول و   LDL پایین‌تری نسبت به گروه‌های آزمایشی دیگر بودند (05/0>P). به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از مکمل ویتامین AD3

چکیده استفاده از آنتی­اکسیدان­های طبیعی با منشا گیاهی به رقیق­کننده منی به عنوان جایگزین آنتی­اکسیدان­های صنعتی به دلیل داشتن ترکیبات فنولی و ظرفیت آنتی­اکسیدانی بالا و نداشتن مشکلات مربوط به ایمنی و ترکیبات سمی در سال­های اخیر مورد توجه پژوهش­گران قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی اثر غلظت­های مختلف (صفر، 20، 40، 80، 160 و 320 میکروگرم در میلی­لیتر) عصاره هیدروالکلی چای کوهی و آرتمیزیا به رقیق­کننده منی بر کیفیت منی گوسفند منجمد و یخ­گشایی بود. این آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی با 4 راس قوچ نر نژاد سنجابی و شش تکرار انجام شد. جمع­آوری منی هر دو هفته یکبار با استفاده از واژن مصنوعی از قوچ­ها انجام شد. میزان فنول، فلاونوئید تام، مهار رادیکال­های آزاد، گروه­های عاملی و میزان سمیت غلظت­های مختلف عصاره­ها به ترتیب با استفاده از روش رنگ سنجی Folin-Ciocaltue، روش رنگ سنجی آلومینیوم کلرید، محلول DPPH، طیف FTIR و تست MTT انجام شد. جنبایی کل اسپرم با میکروسکوپ فاز کنتراست و زنده­مانی اسپرم­ها با رنگ آمیزی ائوزین- نیگروزین انچام گرفت. از آنالیز تست HOS برای تعیین ثبات و یکپارچگی غشای اسپرم استفاده شد. به منظور تعیین ناهنجاری­های اسپرم از محلول هانکوک و میزان آپوپتوز اسپرم­ها از رنگ­آمیزی آکریدین استفاده گردید. میزان پراکسیداسیون لیپید با استفاده از میزان تولید مالون دی آلدهید تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار    انجام شد و مقایسات میانگین­ها در سطح 5 درصد با آزمون دانکن انجام شد. نتایج آنالیز کروماتوگرام GC-MS عصاره­های هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی به ترتیب 9 و 8 پیک از ترکیبات عصاره این گیاهان را نشان داد. پیک­های مشاهده شده در عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی موید حضور گروه­های عاملی C-H، C-C، O-H، C=O، O=C=O و O-H بود. یافته­ها نشان داد اختلاف معنی­داری بین تیمارها در میزان ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی وجود نداشت (05/0<p). نتایج نشان داد بین تیمارها اختلاف معنی­داری در رابطه با فراسنجه­های احیای رادیکال­های آزاد، زنده­مانی اسپرم، درصد زنده­مانی اسپرم، جنبایی تام، یکپارچگی غشا و DNA و میزان تولید مالون دی آلدهید وجود داشت (05/0>p). بیش­ترین زنده­مانی اسپرم و درصد زنده­مانی اسپرم با افزودن 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی چای کوهی در مقایسه با سایر تیمارها مشاهده شد و با افزایش غلظت عصاره­ها زنده­مانی کاهش یافت (05/0>p). تحرک تام اسپرم­ها با افزودن 80 میکروگرم عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی در مقایسه با سایر تیمارها بالاتر بود و با افزایش غلظت عصاره­ها، تحرک تام کاهش یافت (05/0>p). افزودن 80 میکرو­گرم عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی سبب بهبود یکپارچگی غشای اسپرم در مقایسه با سایر تیمارها و شاهد گردید و افزایش غلظت عصاره سبب تخریب یکپارچگی غشا گردید (05/0>p). یکپارچگی DNA در حضور 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی چای کوهی بالاتر از سایر تیمارها بود و افزایش غلظت عصاره سبب آسیب بیش­تر به یکپارچگی DNA شد (05/0>p). افزودن 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی سبب کاهش تولید مالون دی آلدهید در مقایسه با سایر تیمارها پس از انجماد و یخ­گشایی گردید و با افزایش غلظت میزان تولید مالون دی آلدهید نیز افزایش یافت (05/0>p). با توجه به نتایج بدست آمده سطح 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی از این دو گیاه در رقیق­کننده برای تاثیر بر ویژگی­های مورد بررسی و کاهش تولید مالون دی آلدهید مناسب می­باشد. کلمات کلیدی: گوسفند، انجماد، منی، زنده­مانی پس از انجماد، چای کوهی، گیاه آرتمیزیا 

  هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثر تزریق داخل رحمی آب الکترولیز شده با سفتیوفور سدیم روی درصد آبستنی در گاو های شیری مبتلا به اندومتریت تحت کلینیکی پس از زایمان بود. اختلالات رحمی از جمله اندومتریت، متریت، پیومتر و جفت ماندگی در گاو های شیری دارای عواقبی چون کم باروری و در برخی موارد ناباروری و در نهایت حذف دام از گله می شود. بیماری های باکتریایی رحم باعث به تعویق افتادن زمان تلقیح، کاهش نرخ آبستنی و افزایش حذف به دلیل عدم توانایی در باروری می شود. جهت درمان اندومتریت تحت بالینی روش های مختلفی پیشنهاد شده است از جمله تزریق سیستمیک آنتی بیوتیک و یا تزریق داخل رحمی و روش های هورمونی مختلف که در مراحل مختلف سیکل فحلی انجام می شود.. از نقایص استفاده از آنتی بیوتیک در درمان اندومتریت می توان به هزینه دور ریختن شیر به دلیل درمان آنتی بیوتیکی، هزینه دارو و کارگری، ایجاد مقاومت باکتریایی و سرکوب فعالیت فاگوسیتی لوکوسیت های سیستم ایمنی رحم اشاره کرد. برای انجام این مطالعه 317 راس گاو هلشتاین که در زمان تست اولیه بعد از زایش (35-42 روز پس از زایش) با استفاده از سونوگرافی (ضخامت سرویکس بالای 5/5 سانتی متر، افزایش ضخامت دیواره رحم و حضور مایعات داخل رحم) دارای اندومتریت تحت بالینی تشخیص داده شدند، به صورت تصادفی در 6 گروه کنترل، درمانی با سفتیوفور سدیم و اب الکترولیز ppm 200، 300 و دو مرتبه درمان با 200 و300 قرار گرفتند. گروه کنترل شامل گاوهایی بودند که در زمان تست پاکی سالم تشخیص داده شدند و درمانی روی آنها انجام نگرفت. هر 6 گروه پس از اتمام دوره انتظار اختیاری (55 روز پس از زایش) تحت برنامه همزمانی تخمک گذاری آوسینک قرار گرفتند. میزان آبستنی پس از اولین تلقیح در گروه های کنترل و درمانی با آب الکترولیز و سفتیوفور سدیم محاسبه شد. همچنین میزان آبستنی تجمعی پس از انجام دو بار تلقیح محاسبه شد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که درمان با اب الکترولیز با غلظت ppm 300می تواند باعث بهبود نرخ آبستنی در گاوهای دارای اندومتریت تحت بالینی شود.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

  چکیدههدف پژوهش حاضر  بررسی استفاده از اسفنج حاوی پروژسترون برای همزمانسازی و بکارگیری انواعمختلف آنتیبیوتیکها (داکسی سایکلین، نئومایسین، تریسول، اکسیتتراسایکلین) به صورت درمان موضعی و سیستمیک جهت بررسی مهار عفونتهای ناشیاز استفاده از اسفنج و یا کاهش جمعیت میکروبهای ناخواسته، میشهای نژاد ایلدوفرانسبود. بدین منظور 200 راس میش نژاد ایلدوفرانس انتخاب   و به صورت تصادفی در بین 5 گروه آزمایشی قرارگرفتند. گروههای آزمایشی   عبارت بودند از:1) تیمار شاهد، اسفنج های آغشته شدهی با پودر داکسی سایکلین)به میزان 200 میلی گرم(   بهمدت 14 روز درواژن 2) تیمار شاهد +اوبلت 500 میلیگرمی اکسی تتراسایکلین بهمدت 14 روز درواژن 3) تیمار شاهد+ اوبلت480میلیگرمی نیومایسین بهمدت 14 روز درواژن 4)تیمار شاهد+ به همراه اوبلت 500 میلیگرمی تریسول بهمدت 14 روز درواژن 5)گوسفندان این گروه ضمن دریافت اسفنج های فاقد داکسی سایکلین، یکتزریق داخل عضلانی اکسی تترا سایکلین LA به مقدار 500 میلی گرم داشتند.   میش ها در همه گروه ها در زمان برداشت اسفنج ،مقدار400 واحد بین المللی هورمون eCG دریافت کردند. نرخ چسبندگی که درجه صفر ) ناچیز یا بدون چسبندگی،درجه1 ) چسبندگی معمول، درجه 2 )چسبندگی زیاد و سخت در نظر گرفته شد و میزان عفونتهای واژنیکه براساس درجه بندی عفونت صفر) بدون عفونت 1) عفونت کم با بوی بد2) عفونت زیاد با بوی متعفن 3) عفونت شدید همراه با خونریزی در زمانبرداشت اسفنج ثبت شد. در روز ?? پس از قوچ اندازی از تکنیک اولتراسونوگرافی برایبررسی وضعیت آبستنی استفاده شد. همچنین شاخص های تولید مثل شامل: نرخ باروری، نرخدوقلوزایی، نرخ مردهزایی و نرخ سقط جنین نیز محاسبه شدند. درصد چسبندگی مبهل درتمام گروه ها اختلاف معنی داری   نداشت(05/0< P). عفونتهای واژن در درجه صفر در گروه های 1 و 2 نسبت به سایر گروه هااختلاف معنی داری   را نشان دادند(05/0> P). به طوریکه کمترین تعداد میش های بدون عفونت مربوط به این دو گروه بود.در درجه 1 گروه 2 کمترین تعداد میش های با عفونت کم و بوی بد مربوط به گروه دوبود. در درجه 2 و 3 کمترین تعداد میشهای با عفونت شدید همراه با خون ریزی و بویمتعفن   مربوط به گروه 4،3 و5 بود. درصدباروری، دوقلوزایی، مردهزایی و سقط جنین در هیچ یک از تیمارهای آزمایشی معنی دارنشدند(05/0<p). بر اساس یافتههای این پژوهش، نتیجه می شود، که   استفادهاز آنتی بیوتیک ها میزان عفونتهای ناشی از استفاده از اسفنج و یا کاهش جمعیتمیکروبهای ناخواسته به طوری معنی دار کاهش داد بودند.  کلماتکلیدی: همزمانسازی فحلی، آنتی بیوتیک ها ، عفونت واژن ، باروریچکیده

  چکیدهتولید مقادیر بالای گونه‌های فعال اکسیژن در طی فرایند انجماد- یخ­گشایی عامل اصلی اختلال در عملکرد اسپرم است. آنتی­اکسیدان­ها با کاهش تشکیل و پاک­سازی رادیکال­هایآزاد سبب بهبود جنبایی و حفظکیفیت اسپرم می­شوند. گلوتاتیونپراکسیداز به عنوان یک پروتئین اساسی در تحرک اسپرم درگیر است. سلنیوم به عنوانعنصر کمیاب اساسی برای اسپرماتوژنز شناخته­ شده­­است و بیشتر سلنیوم موجود در بیضهدر ارتباط با گلوتاتیون پراکسیداز است. نانوذرات سلنیوم سمیت کمتری نسبت به سلنیتدارند. سیستئین اسیدآمینه­ای با فعالیت آنتی­اکسیدانی دارای گروه تیول می­باشد.گروه­های تیول مانع از تشکیل پراکسید هیدروژن در اسپرم می­شوند. همچنین تیول، پیش­ماده­یبیوسنتز گلوتاتیون درون سلولی است و سطح آن را افزایش می­دهد. در این مطالعه بااستفاده از باکتری استافیلوکوکوس اورئوس نانوذرات سلنیوم تولید گردید وهمچنیننانوذرات سلنیوم سنتز شده توسط باکتری با سیستئامین­ پوشش­دار شدند. بیوسنتزنانوذرات سلنیوم توسط باکتری و نانوذرات پوشش­دار شده با سیستئامین توسط طیف­سنجیمرئی فرابنفش تایید شد. خصوصیات فیزیکوشیمیایی نانوذرات با استفاده از آنالیزهایپراش اشعه ایکس، سنجش تبدیل فوریه مادون قرمز و تصویربرداری با میکروسکوپ الکترونیروبشی نشر میدانی مشخص شد. در مطالعه­ی حاضر، منی از چهار راس قوچ بالغ نژادسنجابی هفته­ای دو بار با واژن مصنوعی بدست آمد. پس از رقیق­سازی منی در رقیق­کننده­یتریس بازی، غلظت­های مختلف (1، 5، 25 و125 میلی­گرم در میلی­لیتر) سیستئامین، نانو سلنیوم سنتز شده توسط باکتری، نانوسلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامین و نمک سلنیت سدیم اضافه شد. گروه بدون افزودنیبعنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. تیمارهای مورد مطالعه در پایوت‌های 25/0 میلی­لیتریکشیده شدند و به مدت 4 ساعت در دمای 4 درجه سانتی­گراد در یخچال به منظور تعادل­سازیقرار داده شدند. سپس پایوت­ها به مدت 12 دقیقه در ارتفاع 4 سانتی­متری از بخار ازتقرار گرفتند و در انتها در ازت غوطه­ور و به تانک ازت منتقل شدند. پس از یخ­گشایی(30 ثانیه در دمای 37 درجه سانتی­گراد) تحرک کلی، زنده­مانی، یکپارچگی غشای پلاسماو DNA، ناهنجاری­هایاسپرم با کمک میکروسکوپ فاز کنتراست بررسی شدند. سطح لیپید پراکسیداسیون وسوپراکسید دیسموتاز با کمک کیت سنجش و دستگاه الایزا ریدر بررسی گردید. داده­هایبه دست­آمده توسط طرح فاکتوریل کاملاً تصادفی و نرم افزار    آنالیز شدند و برای مقایسه میانگین­ها ازآزمون دانکن در سطح خطای ? درصد استفاده شد. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد کهافزودن غلظت یک میکروگرم در میلی‌لیتر نانوذره سلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامینبه رقیق کننده میزان تحرک، زنده­مانی، یکپارچگی غشای پلاسمایی و آنزیم سوپراکسیددیسموتاز اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد و سایر گروه­های تیماریبه صورت معنی­‌داری افزایش داد و میزان ناهنجاری، آسیب DNA و سطح مالون دی آلدهید اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد وسایر گروه‌های تیماری به صورت معنی­داری کاهش داد. افزودن غلظت 125 میکروگرم درمیلی‌لیتر نمک سلنیت سدیم به رقیق­کننده میزان تحرک، زنده­‌مانی، یکپارچگی غشایپلاسمایی و آنزیم سوپراکسید دیسموتاز اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد وسایر گروه‌­های تیماری به صورت معنی­داری کاهش داد و میزان ناهنجاری، آسیب DNA و مالون دی آلدهید اسپرماتوزوئید را درمقایسه با گروه شاهد و سایر گروه‌های تیماری به‌صورت معنی‌­داری افزایش داد‌. درپایان به نظر می­رسد افزودن نانوذره سلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامین اثراتسودمندی بر پارامترهای اسپرم گوسفند پس از انجماد- یخ­گشایی دارد.

با توجه به تمایل فزاینده پرورش دهنده­گان گوسفند به استفاده از تلقیح مصنوعی، یافتن راهکارهایی برای حفظ بارداری منی منجمد قوچ می­تواند داری اهمیت و کاربرد باشد. هدف از این مطالعه بررسی نقش افزودن غلظت‌های متفاوت لامینارین به عنوان مکمل آنتی­اکسیدانی به رقیق کننده منی گوسفند پس از انجماد-یخ­گشایی بود. نمونه­های منی از 4 راس قوچ نژاد سنجابی بالغ با میانگین سنی سه تا چهار سال با باروری تایید شده با استفاده از واژن مصنوعی دوبار در   هفته جمع آوری شد. بلافاصله پس از جمع آوری نمونه به آزمایشگاه منتقل در بافر تریس بازی رقیق شده غلظت­های 100، 200، 400 و 800 میکروگرم در میلی­لیتر لامینارین به آن اضافه شد. ارزیابی­های زنده­مانی اسپرم، تحرک، یکپارچگی غشای اسپرم، ناهنجاری اسپرم، آپاپتوز، لیپیدپراکسیداسیون و فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز بر روی آنها انجام گرفت. نتایج نشان داد که لامینارین در غلظت 800   میکروگرم بر میلی­لیتر سبب بهبود پارامترهای درصد تحرک، یکپارچگی غشای پلاسمایی و زنده­مانی اسپرم پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی نسبت به تمامی گروه­های تیماری می­شود. همچنین غلظت 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین در مقایسه با گروه­های دیگر درصد ناهنجاری و آپاپتوز را کاهش دادند. لامینارین در غلظت­های 400 و 800   میکروگرم بر میلی­لیتر میزان پراکسیداسیون لیپید را کاهش و همچنین غلظت 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین فعالیت آنزیم سوپر اکسید دسموتاز منی را افزایش داد. به طور کلی مشخص شد که استفاده از سطح 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین، پارامترهای کمی و کیفی اسپرم قوچ سنجابی را پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی بهبود می­بخشد.

   شناخت و نمایش توزیع مکانی ویژگی­های خاک، پیش­نیاز مدیریت پایدار سرزمین است. در این پژوهش، کارایی شبکه­های عصبی مصنوعی[1](ANN) در رده­بندی برخی از ویژگی­های فیزیکی و شیمیایی خاک در کلاس­های فازی خاک از پیش تعریف شده بررسی و با نتایج تحلیل زمین­آمار مقایسه گردید. کل پهنه دانشکده کشاورزی به عنوان منطقه مورد مطالعه برگزیده و 120 نمونه خاک سطحی (20- 0 سانتی­متر) در یک الگوی شبکه‌ای منظم بهینه شده برای پوشش-تعداد گرفته شد. ویژگی­های روتین فیزیکی و شیمیایی خاک تعیین و به روش زمین‌آمار تجزیه و تحلیل شد. اکثر متغیرها وابستگی مکانی آشکاری را نشان دادند. داده­های سیلت و فسفر در دو زیر مجموعه جداگانه واریوگرافی شدند، زیرا تراکم الگوی نمونه­برداری برای آشکارسازی تغییرات آنها بسنده نبود. نقشه­های کریجینگ الگوهای گوناگون متغیرها را در منطقه براساس فرآیندهای طبیعی یا   مدیریت نشان داد. کل مجموعه داده به همراه دو زیر مجموعه آن شامل ویژگی­های بافت و شیمیایی (زین پس همگی"مجموعه داده‌" نامیده شده‌اند) با کاربست الگوریتم "خوشه­بندی فازی با مقادیر پرت" [2](FCMEx) از راه کمینه‌سازی تابع خطا، در 2 تا 10 کلاس فازی رده­بندی شدند. مجموعه داده شیمیایی با توان 95/1 بیشترین سرشت فازی را داشت، در حالی که مجموعه داده­های کل و بافت به ترتیب با توان‌های 45/1 و 3/1 در مکان­های دوم و سوم قرار گرفتند. تعیین تعداد بهینه کلاس­ها در هر مجموعه با کاربست دو تابع مرتبط، منجر به 9، 8 و 8 کلاس فازی معمولی شد، که با احتساب کلاس مقادیر پرت، تعداد کلاس­های فازی به ترتیب مشابه بالا 10، 9 و 9 به دست آمد. تجزیه و تحلیل ANN با کاربست الگوریتم­های چند لایه پرسپترون[3](MLP) و تابع پایه شعاعی[4](RBF) بر روی هر سه مجموعه داده، جداگانه انجام شد. نتایج MLP به عملکرد کامل (خطای صفر) در مرحله آموزش برای هر سه مجموعه انجامید. آشکار شد که توان ANN بسیار فراتر از اندازه و گوناگونی ویژگی­های خاک بررسی شده در این مطالعه بود. افزون برآن و به رغم داده‌های استاندارد‌شده، به­نظر می‌رسد شباهت مقیاس­ اندازه­گیری اکثر ویژگی­ها در این نتیجه موثر بود. نتایج برای مجموعه داده­ کل نیز در مرحله آموزش مشابه دو مورد دیگر بود. با این حال، چون شباهت و یکنواختی مقیاس در مجموعه داده ­کل کمتر بود، گرچه نه چندان زیاد، صحت پیش­بینی هر دو الگوریتم در مرحله راستی­آزمایی برای مجموعه داده کاهش یافت. اما در­مقایسه، MLP عملکرد بهتری نسبت به RBF داشت زیرا اولی تنها در رده­بندی برخی نمونه‌ها در مجموعه کل اشتباه کرد، در حالی­که دومی در جایابی نمونه‌های جدید در کلاس­های بافت و شیمیایی نیز خطا نشان داد. اگرچه نتایج پتانسیل­های گسترده ANN را در پیش­بینی مکانی ویژگی­ها یا کلاس­های خاک را تایید کرد، اما روش زمین­آمار نشان داد که نقش خود را در انجام وظایف مشابه در مقیاس محلی با قیمت محاسباتی ارزان­تر و امکان­پذیرتر حفظ می­کند. از دیدگاه کاربردی، کاربست داده‌های حاصل از­ الگوهای نمونه­برداری متراکم­تر و همچنین داده‌های خاکرخ‌ها در ANN، دیگر الگوریتم­های یادگیری ماشین و نیز روش­های زمین­آمار برای تهیه نقشه­هایی با ارزش کاربردی در مقیاس مزرعه، پیشنهاد گردید. [1]. Artificial neural networks

  چکیده:  هدف اصلی برنامه های اصلاح نژادی ،راندمان اقتصادی سیستم های تولیدی می باشد .بدون در نظر گرفتن اهمیت نسبی صفات از لحاظ اقتصادی نمی توان روش بهینه را قراربدهیم .تعیین سهم رشد ژنتیکی یا ضریب اقتصادی صفات در بهبود راندمان سیستم تولید ی میزان اهمیت نسبی هرکدام ازصفات را ،در برنامه های   اصلاحی مشخص می کند .دراین مطالعه اهداف اصلاحی وسیستم تولید گوسفند سنجابی که شامل   رشد،تولید شیر ،گوشت ،پشم ،کود وخون مشخص گردید که باتوجه به نظر دامداران گوشت وتولید شیر ازاهداف اصلاحی وضرایب اقتصادی صفات مرفولوژیکی وزن بدن ،طول بدن ، طول وعرض سر ،طول کانونی استخوان ،طول گوش ،طول وعرض دنبه ،وضعیت بدنی و...برای سه گروه سنی مورد بررسی قرارگرفت که وزن بدن گروه های سنی اول ودوم باضریب مثبت وزن مربوط به گروه سنی سوم باضریب اقتصادی منفی در رتبه های بعدی قرار گرفتند .کلید واژه: اهداف اصلاحی ،سیستم تولید،ضریب اقتصادی ،گوسفندسنجابی

  چکیدهبیماری های عصبی از جمله تومورمغزی از علل شایع مرگ و میر هستند. داروهای تولید شده در این زمینه رو به افزایشاست ، اما به دلیل ساختار ویژه سد خونی- مغزی، انتقال دارو به مغز با مشکل مواجهاست و یکی از مهم ترین چالش های پیش روی درمان بیماری های سیستم عصبی مرکزی است.علی رغم تحقیقات مختلفی که در زمینه انتقال دارو به مغز صورت گرفته ولی هنوز روشیکه به طور مطلوب و بدون عوارض جانبی و با هزینه کمتر بر این مشکل غلبه کند ،شناخته نشده است ، در این میان شناسایی ترکیبی که بتواند بدون تخریب سدخونی مغزیو   با مهار موقت و برگشت پذیر ABCtra  oter   های سدخونی مغزی موجبافزایش تجمع درون سلولی دارو در بافت های مغزی شود و یا ترکیبی که بتواند با سست کردنجزئی   پروتئین های دخیل در اتصالات محکم به صورت موقت به انتشارپاراسلولی دارو به مغز کمک کند می تواند باعث تسهیل انتقال دارو به مغز شود. دراین راستا مطالعات درون رایانه ای با توجه به اینکه می تواند مسیر رسیدن به هدف راهموار سازد و از بین ترکیبات مختلف بهترین ترکیب را جهت مطالعات تجربی معرفی کردهو میزان آزمون و خطاهای آزمایشات تجربی را به حداقل برساند ، بسیار سودمند است. در این مطالعه اتصالفیتوکانابینوئیدها و شبکه پروتئینی سدخونی- مغزی که انتقال دارو به مغز را بامحدودیت مواجه می کنند با استفاده از روش داکینگ مولکولی مورد بررسی قرار خواهدگرفت.

  چکیدهانجماد اووسیت موش می تواند اطلاعات مهمی را برای انجماد اووسیت انسان و درمان ناباروری فراهم کند. در این راستا مشخص شده است که روش انجماد شیشه ای نسبت به انجامد آهسته برای انجامد اووسیت پستانداران موثرتر است. مطالعه حاضر جهت بررسی قابلیت زنده مانی و توسعه تکاملی بعدی اووسیت­های منجمد شده موش در مراحل جرمینال وزیکول (GV) و متافاز   دو (MII) صورت گرفت. اووسیت­ از تخمدان موش­های نژاد NMRI جمع آوری گردید. اووسیت­های با سلول­های کومولوس در محیط در انکوباتور تحت شرایط دمای °C 37 و 5% دی اکسیدکربن به مدت 3 ساعت کشت داده شدند. بعد از رسیدن به مرحله GV و MII، اووسیت­های GV و MII با مورفولوژی مطلوب توسط روش­های انجماد تک مرحله­ای و چند مرحله­ای منجمد شدند. بعد از انجماد اووسیت­ها به کرایوتایپ 25/0 میلی­لیتری انتقال داده شدند و درون نیتروژن مایع ذخیره گردیدند. سپس اووسیت­ها یخ­گشایی شده و در چهارمرحله توسط در محلول شسته شدند و مورد بلوغ و لقاح قرار گرفتند. زنده مانی اووسیت، تکامل از مراحل دو سلولی تا بلاستوسیت و نرخ بلوغ و لقاح اووسیت­های GV و MII در هردو روش یک مرحله­ای و چندمرحله­ای بررسی شد. نرخ زنده مانی اووسیت­های GV و MII منجمد شده در گروه روش یک مرحله ای به طور معنی­داری کمتر از گروه چند مرحله ای و کنترل بود (P<0.05). همچنین نرخ بلوغ و لقاح و تکامل تا مرحله بلاستوسیت در گروه چند مرحله ای به طور معنی­دار (p<0.05) از گروه یک مرحله­ای بیشتر بود. اما تفاوت معنی­داری بین اووسیت­های GV و MII در زنده مانی، نرخ لقاح و تکامل در هردو روش انجماد شیشه­ای وجود نداشت. در مقایسه با تخمکهای منجمد نشده در گروه کنترل، انجماد باعث آسیب زدن به زنده مانی، باروری و شایستگی تکاملی تخمک شد. این مطالعه همچنین ثابت کرد که انجماد چند مرحله­ای مناسب­تر از یک مرحله­ای می­باشد.  واژه­های کلیدی: جرمینال وزیکول، متافاز دو، موش NMRI، اووسیت، زنده­مانی، انجماد شیشه­ای

هدف از این مطالعه ارزیابی اثر بکارگیری گنادوتروپین سرم مادیان آبستن (eCG )   و گنادوتروپین کوریون انسان hCG)) برای بهبود پروتکل اوسینک در گاو شیری بود . 48 راس گاو شیری با امتیاز بدنی BCS)) بین 2.75 و 3.5 در یک طرح کاملا تصادفی به 6 گروه تقسیم شدند: گروه   GPG   (تعداد =   8 راس،   تزریق GnRH   اول، 7 روز   بعد   تزریق   GF2?،   2 روز بعد تزریق GnRH   دوم،   سپس 20-16 ساعت بعد تلقیح در زمان ثابت);   گروه EPG   (تعداد = 8 راس، تزریق eCG، 7روز بعد تزریق   PGF2?،   2 روز بعد تزریق GnRH ،   سپس 20-16 ساعت بعد تلقیح در زمان ثابت)   گروه GPH   (تعداد = 8 راس، تزریق GnRH ، 7روز بعد تزریق PGF2?، 2 روز بعد تزریق hCG، سپس 20-16 ساعت بعد تلقیح در زمان ثابت);   گروه EPH   (تعداد=8 راس، تزریق eCG، 7 روز بعد تزریق PGF2?، 2 روز بعد تزریقhCG   ، سپس 20- 16ساعت بعد تلقیح در زمان ثابت); گروه GPEG (تعداد = 8 راس، تزریق GnRH   اول، 7 روز بعد تزریق PGF2? به همراه eCG، 2 روز بعد تزریق GnRH ، سپس 20-16 ساعت بعد تلقیح در زمان ثابت);   گروه GPEH   (تعداد = 8 راس، تزریق GnRH، 7 روز بعد تزریق PGF2? به همراه eCG،   2 روز بعد تزریق hCG،   سپس 20-16 ساعت بعد تلقیح در زمان ثابت).   نمونه گیری خون از گاوهای مورد آزمایش در روز 13 پس از تلقیح جهت تجزیه و تحلیل غلظت پروژسترون سرم صورت گرفت.   تشخیص آبستنی 50 روز پس از تلقیح   با معاینه توشه رکتال صورت گرفت.   مطالعه ما نشان داد که شکم زایش اثر معنی داری بر نرخ آبستنی دارد (   0.1 >   ) . بطوریکه نرخ آبستنی پایین تر در گاوهای شکم زایش بالاتر مشاهده شد.   نرخ آبستنی در روز 50 پس از تلقیح بین گروه های EPH, GPG, EPG, GPH, GPEG   و GPEH   تفاوتی نداشت.   (   0.05 < P   ).   اگر چه نرخ آبستنی در گاوهای دریافت کننده پروتکل های EPG, EPH   و GPEG   (37%:8/3)   بالاتر از گاوهای   دریافت کننده پروتکل های GPG, GPH   و GPEH (12%:8/1)   بود . در خصوص غلظت پروژسترون سرم 13 روز پس از تلقیح در گاوهای آبستن تفاوتی بین گروه ها وجود نداشت   (0.05   lt;P   ). اگرچه غلظت پروژسترون سرم برای گاوهای آبستن در گروه های EPG و EPH   بیشتر از گروه های GPG, GPH, GPEG   و GPEH   بود.   غلظت پروژسترون سرم 13 روز پس از تلقیح در گاوهای غیر آبستن در بین گروه های GPG, EPG, GPH, EPH, GPEG   و GPEH تفاوت داشت (0.05   >      ) . بدین صورت که غلظت پروژسترون سرم برای گاوهای غیر آبستن در گروه های EPG و EPH   بالاتر از گروه های GPG, GPH, GPEG   و GPEH   بود (0.05   >   ) . نتایج ما نشان داد که استفاده از   eCG   به منظور القای تخمک گذاری در یک پروتکل تلقیح مصنوعی ( اوسینک ) ممکن است سبب افزایش سطوح پروژسترون سرم و بهبود آبستنی در گاو شیری گردد.   

در این پژوهش از 96 راس گوسفند نژاد سنجابی به‌منظور بررسی چندشکلی اگزون سه ژن لپتین، ناحیه 5` فلانکینگ و اگزون سه ژن IGF-1 و رابطه آن باکیفیت اسپرم و ابعاد بیضه در طی دو سال و در دو فصل پاییز و بهار اسپرم گیری شد و به­طور هم‌زمان از رگ وداج گردن خون‌گیری به عمل آمد. اندازه طول، عرض و محیط بیضه نیز ثبت گردید. پس از استخراج DNA با استفاده از پرایمر اختصاصی، قطعات موردنظر تکثیر و سپس محصولات PCR با استفاده از آنزیم‌های محدودکننده هضم شدند. چندشکلی‌های ناحیه G170A اگزون 3 ژن لپتین با حرکت انفرادی، تست آب و محیط بیضه ارتباط معنی‌داری داشتند به‌طوری‌که ژنوتیپ AA نسبت به ژنوتیپ GG و GA به‌طور معنی­داری دارای تحرک انفرادی بالاتری بودند؛ و دام‌های با ژنوتیپ AG به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد تست آب در مقایسه با سایر ژنوتیپ‌ها بودند(P<0.05). همچنین ژنوتیپ GG به‌طور معنی­داری دارای بالاترین میانگین محیط بیضه در مقایسه با ژنوتیپ‌های GA و AA بودند (P<0.05). همچنین برای جهش G286T نیز بین چندشکلی‌های این ناحیه و تحرک انفرادی ارتباط معنی‌داری مشاهده شد به‌طوری‌که ژنوتیپ GG دارای بالاترین میانگین تحرک انفرادی نسبت به سایر ژنوتیپ‌ها بود(P<0.05). برای جهش ناحیه A G332 نیز بین چندشکلی‌های این ناحیه با تست آب، زنده‌مانی و محیط بیضه ارتباط معنی‌داری مشاهده شد. دام‌های با ژنوتیپ GA به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد تست آب، زنده‌مانی اسپرم و محیط بیضه نسبت به ژنوتیپ GG بودند(P<0.05). چندشکلی‌های اگزون 3 ژن IGF- با تحرک انفرادی، غلظت اسپرم، درصد مرفولوژی و تست آب ارتباط معنی‌داری داشتند. به‌طوری‌که دام‌هایی با ژنوتیپ CT به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین میانگین غلظت(P<0.1) و درصد تست آب(P<0.05) در مقایسه با ژنوتیپ‌های CC و TT بودند؛ و ژنوتیپ CC به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین میانگین تحرک انفرادی (P<0.05) بودند. همچنین دام‌های با ژنوتیپ TT به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد مرفولوژی در مقایسه با سایر ژنوتیپ‌ها بود(P<0.05). در جمعیت موردمطالعه بین چندشکلی ناحیه 5` فلانکینگ ژن IGF-1 و تحرک انفرادی و حرکت توده­ای و درصد مرفولوژی ارتباط معنی‌داری دیده شد. به‌طوری‌که دام‌های با ژنوتیپ AB به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین میانگین تحرک انفرادی(P<0.05) و حرکت تجمعی (P<0.1) در مقایسه با ژنوتیپ AA بودند و ژنوتیپ AA به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد مرفولوژی در مقایسه با ژنوتیپ AB بود. تنوع در صفات تولیدمثلی ممکن است با ژنوتیپ های لپتین و IGF-1 مرتبط باشند؛ و چندشکلی‌های این ژن‌ها ممکن است مارکرهای مفیدی برای انتخاب حیوانات برتر با استفاده از انتخاب به کمک نشانگرها باشد.

اثر محدودیت کمی در دان پلت و اردی بر عملکرد ، وقوع ناهنجاریهای میتابولیکی و پارامیترهای خونی در جوجه های گوشتی

چکیدههدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثرات سطوح مختلف مهارکننده کاتاپسین B (64E-) بر بلوغ آزمایشگاهی اووسیت­ها و شایستگی تکاملی جنین­های گوسفندی اووسیت­های گوسفندی در معرض شوک گرمایی در حالت آزمایشگاهی بود. در این مطالعه سلول­های کومولوس اووسیت در گروه کنترل در انکوباتور به مدت 24-22 ساعت و گروه­های تیمار (سطوح 0، 0.2، 0.5 و 1 میکرومولار 64E- در محیط بلوغ) ابتدا به مدت 5 ساعت در دمای °C5/38 و سپس 19-17 ساعت در دمای°C 41 در انکوباتور با 5% دی اکسیدکربن و 95% رطوبت قرار داده شد. پس از بلوغ اووسیت­ها با اسپرم تازه قوچ با باروری مطلوب به مدت 5 ساعت و سپس برای 7 روزکشت داده شد. گسترش اووسیت­های درجه یک در معرض شوک گرمایی، در همه سطوح آنزیم 64 E- بطور معنی­داری کمتر از کنترل بود (05/62%، P<0.05). هرچند غلظت 1 میکرومولار آنزیم 64 E- سبب یک افزایش قابل توجه در اووسیت درجه سوم (44/64%) نسبت به کنترل (16.96%) گردید. 64 E- یک اثر مثبت بر شایستگی تکاملی اووسیت­های شوک حرارتی دیده داشت بطوریکه 0.5 میکرومولار از آن نرخ تسهیم و بلاستوسیست را در مقایسه با دیگر تیمارها بهبود داد(P<0.05). درحالیکه غلظت بالا از 64 E- (1 میکرومولار) اثر معکوس (یا بدون اثر) بر شایستگی تکاملی اووسیت­های درمعرض شوک حرارتی داشت. این نتایج نشان داد که مهار کننده کاتاپسین ب در سطوح کم (0.5 میکرومولار) می­تواند یک نقش نویدبخش تحت شرایط شوک گرمایی بر بهبود شایستگی تکاملی اووسیت گوسفند داشته باشد.  واژه­های کلیدی: مهار کننده کاتاپسین B، اووسیت، نرخ تسهیم، شوک گرمایی، گوسفندی

  این آزمایش به منظور بررسی اثر افزودن مکمل‌های جیره‌ای روی و سلنیوم آلی براندازه‌گیریهای کولیسی بیضه ها و ویژگیهای منی درقوچ سنجابی صورت گرفت. بیست راس قوچ نر سنجابی با میانگین سنی 20 ماه و میانگین وزن زنده(6/5± 01/50 )کیلوگرم به مدت 120 روز استفاده شدند. قوچ‌ها به طور تصادفی در یکی از چهار گروه آزمایشی ؛ جیره پایه به عنوان شاهد، جیره‌ی پایه به   اضافه‌ی 3/0 میلی گرم سلنیوم آلی، جیره‌ی پایه به اضافه‌ی 40 میلی گرم روی آلی، جیره‌ی پایه به   اضافه‌ی 3/0 میلی گرم سلنیوم آلی و 40 میلی گرم روی آلی قرار گرفتند. جیره پایه   شامل20% کنسانتره متشکل از (ذرت، سویا   و جو) و80 %علوفه (یونجه) بود که محتوای پروتئین و انرژی و مواد معدنی   روی و سلنیوم در جیره‌ی پایه به ترتیب 05/130 گرم پروتئین خام ، 678/2 مگاکالری انرژی،52/20 میلی گرم روی و 11/0میلی گرم سلنیوم در هرکیلوگرم ماده خشک بود. نمونه‌های خون و اسپرم دام‌ها با فواصل 21 روز   و اندازه‌ی کولیسی بیضه‌ها   هر 15 روز یکبار گرفته شد. غلظت عناصر معدنی روی، آهن و مس در پلاسمای خون و اثر گروه‌های آزمایشی بر غلظت انسولین، غلظت مالون دی آلدهید، وضعیت آنتی اکسیدانی کل و میزان گلوتاتیون پراکسیداز سرم و پلاسمای منی بررسی شد. نتایج این آزمایش نشان داد خصوصیات ظاهری بیضه‌ها   شامل طول، عرض و حجم بیضه‌ها ی راست و چپ و همچنین محیط بیضه‌ها   تحت تاثیر گروه‌های آزمایشی قرار نگرفت(05/0<p).   غلظت هورمون تستوسترون در گروه روی- سلنیوم افزایش یافت اما این افزایش معنی‌دارنبود(05/0<p). خصوصیات منی تحت تاثیر گروه‌های آزمایشی قرار گرفت. تراکم اسپرم و   تعداد کل اسپرم در گروه روی-سلنیوم نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌داری را نشان داد(05/0p<). حرکت پیش رونده‌ی اسپرم در گروه روی- سلنیوم نسبت به گروه شاهد(05/0p<) و حرکت تجمعی اسپرم در گروه روی- سلنیوم نسبت به سایرگروه‌ها افزایش معنی‌داری را نشان داد(05/0p<). صفاتی مانند حجم منی، اسیدیته، ناهنجاری، زنده‌مانی و سلامت غشاء اسپرم تحت تاثیر گروه‌های آزمایشی قرار نگرفت(05/0<p). غلظت هورمون تستوسترون (05/0p<) و محیط بیضه‌ها (001/0p<) در طی مهر ماه نسبت به شروع (مرداد) و پایان آزمایش (آبان) آزمایش معنی‌دار شد. از سوی دیگر حجم منی (01/0p<)، تعداد کل اسپرم(001/0p<) و زنده‌مانی اسپرم (001/0p<) در طی شهریور نسبت به سایر ماه‌های آزمایش بالاتر بود. غلظت روی سرم خون در گروه‌های آزمایشی بالاتر از گروه شاهد بود(05/0p<)، همچنین غلظت این عنصر در پلاسمای منی در گروه روی-سلنیوم بالاتر از سایر گروه‌ها بود(05/0p<). افزودن سلنیوم به جیره فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز سرم را نسبت به سایر گروه‌ها(01/0p<) و همچنین فعالیت این آنزیم را در پلاسمای منی در گروه سلنیوم و روی-سلنیوم نسبت به گروه شاهد و روی افزایش داد. همه‌ی گروه‌های آزمایشی اثر معنی‌داری در افزایش   وضعیت آنتی اکسیدانی کل سرم نسبت به گروه شاهد داشتند(01/0p<). نتایج این آزمایش نشان داد افزودن مکمل‌های سلنیوم و روی به جیره‌ی قوچ‌های سنجابی در طی فصل جنسی می تواند برخی صفات تولید‌مثلی و ویژگی‌های منی را بهبود ببخشد.