جنگل‌های زاگرس وسیع‌ترین رویشگاه گونه‌های مختلف بلوط در ایران هستند که در سالیان اخیر مورد بی‌توجهی قرار گرفته و به‌شدت در معرض خطر قرار دارند. قارچ‌های اپی‌فیت بر سطح پیکره‌ی گیاهان وجود داشته و گروه‌های متنوعی از عوامل زیستی را تشکیل می‌دهند که تعیین تنوع و شناسایی این عوامل، جهت درک صحیح عملکرد آن‌ها در گیاهان ضروری است. با توجه به اینکه قارچ‌های اپی‌فیت می‌توانند تاثیر چشمگیری بر عملکرد گیاهان و پایداری اکوسیستم‌های گیاهی داشته باشند، مطالعه آن‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این پژوهش به شناسایی قارچ‌های اپی‌فیت شاخه و برگ درختان بلوط ایرانی در استان کرمانشاه پرداخته است. به این منظور، نمونه‌ برداری‌های میدانی طی دو سال متوالی در فصل‌های پاییز و زمستان از مناطق چهارزبر، چالابه، سرمیل و سرپل‌ذهاب از شاخه و برگ درختان بلوط استان کرمانشاه انجام شد. برای رشد و جداسازی قارچ‌ها، نمونه‌ها برروی محیط کشت سیب‌زمینی دکستروز آگار (Potato dextrose agar) کشت داده شدند. پس از به‌دست آوردن جدایه‌های خالص، شناسایی قارچ‌ها براساس ویژگی‌های مورفولوژیکی با کلیدهای معتبر شناسایی قارچ‌ها و توالی‌یابی ناحیه (Internal Transcribed Spacer) ITS انجام شد.   در این تحقیق 981 جدایه متعلق به 25 تاکسون قارچی از شاخه و برگ درختان بلوط در مناطق مختلف جنگلی در استان کرمانشاه جداسازی و شناسایی شد که 433 جدایه از شاخه و 548 جدایه از برگ به‌دست آمد. از میان گونه‌های شناسایی شده Aureobasidium pullulans، Quambalaria cyanescens، Gibberella intermedia،Cladosporium oxysporum ، Alternaria malorum، Helenozyma baotianmanensis*، Chaetomium cochliodes*، Mucor plumbeus، Fusarium acuminatum، Fusarium solani،Kalmusia variispora   از برگ‌های درختان بلوط و گونه‌های Acremonium sclerotigenum، Aureobasidium motuoense*، Cladosporium ramotenellum*، Coniochaeta polymorpha*، Coniochaeta deborreae*، Alternaria alterrnata،   Hydeomyces hydei*، Saccothecium sepincola* از شاخه‌های درختان بلوط جداسازی و شناسایی شدند. یک جدایه در سطح رده (Dothideomycetes) نیز از شاخه درختان بلوط جداسازی و شناسایی شد. پنج تاکسون تنها به صورت مورفولوژیک شناسایی شدند که شامل Aspergillus niger، Penicillium sp.,، Neoscytalidium dimidiatum ، Paecilomyces formosus، Beauveria bassiana بودند. گونه‌های ستاره دار برای اولین‌بار از ایران گزارش می‌شوند.

به منظور شناسایی مولکولی قارچ‌های همراه با بذرهای سالم و آلوده بلوط ایرانی به سوسک سرخرطومی بذرخوار بلوطCurculio glandium (Coleoptera: Curculionidae)   در استان کرمانشاه، نمونه‌برداری در ?? سایت جنگلی مجزا از اکتبر 2023 تا ژانویه 2024 انجام شد. در هر سایت، ?? درخت به طور تصادفی انتخاب شد و از هر درخت، ?? بذر بلوط به ظاهر سالم و ?? بذر بلوط احتمالاً آلوده به سوسک جمع‌آوری گردید. بلوط‌ها در کیسه‌های کاغذی برچسب‌دار به آزمایشگاه بیماری­شناسی گیاهی دانشگاه رازی برای جداسازی قارچ منتقل شدند. درصد بلوط­های آلوده­شده توسط C. glandium و قابلیت زنده­مانی این بلوط­ها ارزیابی شد. از بین 200 بذر بلوط جمع­آوری شده نیمی از آنها بلافاصله در خاک گلدان تجاری کاشته شدند و نیمی دیگر پس از یکسال نگهداری در انبار، کاشته شدند. شناسایی مولکولی پس از شناسایی ریخت‌شناسی توسط یک حشره‌شناس مجرب استخراج گردید. آغازگر اختصاصی گونه بر اساس توالی COI مربوط بهC. glandium     و با استفاده از نرم‌افزار OLIGO 7.56   طراحی شد. اختصاصیت آغازگر اختصاصی C. glandium از طریق آزمون‌ واکنش زنجیره­ای پلیمراز با استفاده از الگوهای DNA حاصل از طیفی از حشرات غیرهدف اعتبارسنجی شد. دی.ان.ای. ژنومی از کشت‌های خالص ?? ریخت‌گونه قارچی که روی محیط PDA رشد کرده بودند، استخراج شد و کیفیت و خلوص آن با استفاده از اسپکتروفوتومتر و الکتروفورز روی ژل آگارز ? درصد در بافر TAE ارزیابی گردید. نرمال بودن داده‌ها و همگنی واریانس‌ها به ترتیب با استفاده از آزمون‌های شاپیرو-ویلک و لوون مورد بررسی قرار گرفتند. طول زخم از طریق آنالیز واریانس یکطرفه ارزیابی شد و تفاوت‌های معنادار بین میانگین‌ها با استفاده از آزمون توکی مشخص گردید. نتایج نشان داد نرخ آلودگی تنوع زیادی داشت و میانگین کلی نرخ آلودگی بذرها به سوسک سرخرطومی بذرخوار بلوط ?/? ± ?/?? درصد بود. درصد جوانه­زنی بذرهایی که بلافاصه پس از جمع­آوری کاشته شده بودند (90 درصد) نسبت به بذرهایی که پس از یکسال انبارداری کاشته شدند (30 درصد)، بالاتر بود. توالی­یابی ناحیه سیتوکروم c اکسیداز با آغازگرهای اختصاصی سبب شناسایی پروانه بذرخوار بلوط (Cydia fagiglandana)   شد. اختصاصیت جفت آغازگر FCuGl/RCuGl جهت شناسایی لاروهای سوسک سرخرطومی بذرخوار بلوط (C. glandium) تایید شد. در مجموع گونه­های قارچی Aspergillus niger (31 درصد)، Paecilomyces lecytidis (5/20 درصد)، Quambalaria cyanescens (4/12 درصد)، Rhizopus stolonifera (6/5 درصد) و Fusarium proliferatum (9/4 درصد) به لحاظ فراوانی در رده­های اول تا پنجم شایع­ترین گونه­های قارچی آلوده­کننده بذرهای بلوط در مناطق مورد بررسی بودند. تحلیل فیلوژنتیک، شناسایی‌های مولکولی حاصل از جستجوهای BLAST را تایید کرد. از ???? عدد بذر بلوط، ??? جدایه قارچی متعلق به ?? تاکسون به دست آمد که 7/81 درصد تنوع مربوط به قارچ­های آسکومیست و زیرشاخه Pezizomycotina و 2/0 درصد تنوع مربوط به زیرشاخه Saccharomycotina، 4/12 درصد از قارچ­های بازیدیومیست و 8/5 درصد تنوع مربوط به شاخه Mucormycota بودند. به لحاظ فراوانی نیز بیشترین جدایه­های قارچی خانواده آسکومیست مربوط به Eurotiales (34/56 درصد)، Hypocreales (1/24 درصد) و Botryosphaeriales (9/5 درصد) بودند و راسته Hypocreales با پنج تاکسون، بیشترین تنوع تاکسونومیک را نشان داد. نهال‌های مایه­زنی شده با قارچ‌های B. fabicerciana، C. bennettii، C. deborreae، Coniochaeta sp.، Cytospora sp.، C. ribis، C. rhodophila، F. equiseti، F. proliferatum، N. macnamarae، N. dimidiatum، P. lecythidis، Q. cyanescens و T. roseum سبب ایجاد بیماری شدند. مایه­زنی بذرهای بلوط‌ با جدایه‌های قارچی در شرایط کنترل‌شده، درجات مختلفی از لکه­های نکروز را ایجاد کرد که بر اساس طول زخم کمی‌سازی شد.

درخت زیتون (Olea europaea L.)، عضوی از خانواده زیتونیان (Oleaceae)، یکی از قدیمی‌ترین محصولات درختی است که از هزاران سال پیش در منطقه مدیترانه کاشته شده است. این درخت که به درخت جاودانگی نیز شهرت دارد، نه تنها نقش مهمی در اقتصاد و رژیم غذایی مردمان این منطقه ایفا می‌کند، بلکه در حفظ تنوع زیستی، جلوگیری از فرسایش خاک و زیبایی منظر نیز سهم بسزایی دارد. در سال­های اخیر درختان زیتون در استان کرمانشاه دچار علائمی از جمله سرخشکیدگی و زوال شده­اند. در این بررسی از درختان زیتون دارای علائم بیماری نمونه­برداری صورت گرفت. در این پژوهش، 250 جدایه قارچی از 30 نمونه درخت مبتلا به علائمی همچون سرخشکیدگی، پژمردگی، شانکر تنه و طوقه و زوال پس از ضدعفونی سطحی و کشت روی محیط عصاره سیب­زمینی دکستروز آگار بدست آمد. قارچ­های جداسازی شده از درختان زیتون با علائم بیماری با استفاده از خصوصیات مورفولوژیکی و استفاده از توالی­یابی ناحیه نسخه­برداری شده داخلی دی.ان.ای.ریبوزومی و ژن بتاتوبولین شناسایی شدند. جنس‌های قارچی شناسایی شده عبارت بودند از: Aspergillus   با 10 کلنی (? درصد کل جدایه‌ها)، Penicillium با 5 کلنی (2 درصد کل جدایه‌ها)، Clonostachys با 5 کلنی (2 درصد کل جدایه‌ها)، Fusarium با 5 کلنی (2 درصد کل جدایه‌ها)، Neoscytalidium با 110 کلنی (44 درصد کل جدایه‌ها)، Neopestalotiopsis با 80 کلنی (32 درصد کل جدایه‌ها) و Pseudophaeomoniella   با 35 کلنی (14 درصد کل جدایه‌ها) . از میان جدایه­های بدست آمده، قارچ Neoscytalidium با فراوانی 44 درصد بیشترین جدایه را به خود اختصاص داد. قارچ Neopestalotiopsis با فراوانی 32 درصد و Pseudophaeomoniella   با فراوانی 14 درصد به ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند. مایه­زنی جدایه­های بدست آمده روی شاخه­های برید زیتون در آزمایشگاه و نهال­های زیتون دو ساله در گلخانه انجام شد. جدایه­های مربوط به Pseudophaeomoniella  ، Neoscytalidium و Neopestalotiopsis قادر به ایجاد شانکر روی شاخه­های بریده و نهال­ها بودند. برای تائید اصول کخ، پس از مایه زنی، جدایه­ها مجدد از بافت­های بیمار جداسازی شدند. این اولین گزارش از وجود این قارچ­ها به عنوان بیمارگر درختان زیتون در استان کرمانشاه می­باشد. درخت زیتون (Olea europaea L.)، عضوی از خانواده زیتونیان (Oleaceae)، یکی از قدیمی‌ترین محصولات درختی است که از هزاران سال پیش در منطقه مدیترانه کاشته شده است. این درخت که به درخت جاودانگی نیز شهرت دارد، نه تنها نقش مهمی در اقتصاد و رژیم غذایی مردمان این منطقه ایفا می‌کند، بلکه در حفظ تنوع زیستی، جلوگیری از فرسایش خاک و زیبایی منظر نیز سهم بسزایی دارد. در سال­های اخیر درختان زیتون در استان کرمانشاه دچار علائمی از جمله سرخشکیدگی و زوال شده­اند. در این بررسی از درختان زیتون دارای علائم بیماری نمونه­برداری صورت گرفت. در این پژوهش، 250 جدایه قارچی از 30 نمونه درخت مبتلا به علائمی همچون سرخشکیدگی، پژمردگی، شانکر تنه و طوقه و زوال پس از ضدعفونی سطحی و کشت روی محیط عصاره سیب­زمینی دکستروز آگار بدست آمد. قارچ­های جداسازی شده از درختان زیتون با علائم بیماری با استفاده از خصوصیات مورفولوژیکی و استفاده از توالی­یابی ناحیه نسخه­برداری شده داخلی دی.ان.ای.ریبوزومی و ژن بتاتوبولین شناسایی شدند. جنس‌های قارچی شناسایی شده عبارت بودند از: Aspergillus   با 10 کلنی (? درصد کل جدایه‌ها)، Penicillium با 5 کلنی (2 درصد کل جدایه‌ها)، Clonostachys با 5 کلنی (2 درصد کل جدایه‌ها)، Fusarium با 5 کلنی (2 درصد کل جدایه‌ها)، Neoscytalidium با 110 کلنی (44 درصد کل جدایه‌ها)، Neopestalotiopsis با 80 کلنی (32 درصد کل جدایه‌ها) و Pseudophaeomoniella   با 35 کلنی (14 درصد کل جدایه‌ها) . از میان جدایه­های بدست آمده، قارچ Neoscytalidium با فراوانی 44 درصد بیشترین جدایه را به خود اختصاص داد. قارچ Neopestalotiopsis با فراوانی 32 درصد و Pseudophaeomoniella   با فراوانی 14 درصد به ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم قرار گرفتند. مایه­زنی جدایه­های بدست آمده روی شاخه­های برید زیتون در آزمایشگاه و نهال­های زیتون دو ساله در گلخانه انجام شد. جدایه­های مربوط به Pseudophaeomoniella  ،

چغندرقند یکی از محصولات مهم زراعی صنعتی است که در جایگاه دومین منبع بزرگ تولید شکر در جهان قرار دارد. بیماری سفیدک پودری چغندرقند یکی از بیماری‌های مهم قارچی این محصول در سراسر دنیا است که در ایران نیز در در تمامی مناطق کشت چغندر قند وجود دارد. بهره‌گیری از ارقام مقاوم بهترین رویکرد مدیریتی برای مهار این بیماری محسوب می‌شود. از این رو، در این مطالعه، تعدادی از ارقام امیدبخش چغندرقند با هدف دست‌یابی به رقم مقاوم مورد ارزیابی قرار گرفتند. در این پژوهش، مواد گیاهی شامل 17 رقم به نام‌های اکباتان، پایا، آریا، شکوفا، مطهر،آرتا، دنا، سینا، آسیا، کیمیا، نیکا، تارا، هما، حسنا، پالما، مودکس و BTS 335 به همراه ژنوتیپ حساس 191، در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط مزرعه مورد ارزیابی قرار گرفتند. هر کرت آزمایشی شامل چهار ردیف کشت به طول دو متر و فاصله 50 سانتی‌متر بود. دو ردیف وسط کرت به ژنوتیپ مورد ارزیابی، اختصاص داده شد و در ردیف‌های کناری در تمامی کرت‎های آزمایشی شاهد حساس 191 به منظور توزیع یکنواخت آلودگی کاشته شد. مزرعه آزمایشی هر دو روز یک بار مورد بازدید قرار گرفته و پس از ظهور اولین علائم آلودگی، میزان آلودگی هر هفته یک‌بار مورد ارزیابی قرار گرفت. ارزیابی مقاومت، بر اساس سه شاخص رخداد و شدت بیماری در آخرین یادداشت برداری، سطح زیر منحنی پیشرفت بیماری و تعداد کنیدیوم تولید شده در واحد سطح صورت گرفت. در این ارزیابی رقم مودکس با اختلاف معنی‌دار نسبت به تمامی ژنوتیپ‌های ارزیابی شده،   در هر سه روش ارزیابی به عنوان رقم مقاوم شناخته شد. بنابراین، این رقم در صورت برخورداری از صفات زراعی و عملکرد مطلوب می‌تواند برای کشت توصیه شود یا به عنوان منبع مقاومت در برنامه‌های به‌نژادی مورد استفاده قرار گیرد.   

بیمارگرهای قارچی از عوامل ایجادکننده‌ی خسارت در محصول‌های کشاورزی می‌باشند. باکتری‌های محرک رشد و متابولیت‌های آن‌ها به‌عنوان جایگزینی امیدوار‌کننده برای سموم شیمایی در مدیریت بیمارگر‌های گیاهی قلمداد می‌شوند. طیف‌های نوری علاوه بر اثر مستقیم بر رشد و پاسخ به تنش‌ها در گیاهان، روی رشد و فیزیولوژی باکتری‌ها و قارچ‌های مرتبط با گیاهان نیز موثر هستند. در این پژوهش اثر طیف‌های نوری کامل، قرمز، آبی، قرمز دور، یووی‌آ، سبز و تاریکی بر مشخصه‌‌های فیزیولوژیکی باکتری آنتاگونیست B. pumilus INR7 شامل انواع تحرک‌های باکتری، رشد جمعیت، تشکیل بیوفیلم، تغییر در شدت و همچنین نوع ترکیب‌های فرار آزاد شده و همچنین اثر آن بر رشد قارچ بیمارگر گیاهی A. brassicicola در شرایط آزمایشگاهی و برهم‌کنش‌آن‌ها بررسی شد. نتایج نشان داد که طیف‌های نوری دارای اثر معنی‌دار بر مشخصه‌های فیزیولوژیکی باکتری آنتاگونیست بوده، به‌صورتی‌که طیف‌ نوری قرمز دارای بیشترین و تاریکی دارای کمترین اثر بر حرکت Twitching و حرکت Swimming، تاریکی دارای بیشترین اثر و یووی‌آ دارای کمترین اثر بر حرکت Swarming، طیف‌ نوری سبز دارای بیشترین اثر و یووی‌آ دارای کمترین اثر بر رشد جمعیت، طیف نوری‌ سبز دارای بیشترین اثر و دیگر طیف‌ها به‌همراه تاریکی دارای اثر یکسان بر تشکیل بیوفیلم و همچنین طیف‌های نوری به صورت مجزا سبب تغییر در شدت و همچنین نوع ترکیب‌های فرار آزاد شده توسط باکتری آنتاگونیست شدند. عکس برداری الکترون میکروسکوپی از باکتری آنتاگونیست رشد یافته در مجاورت طیف نوری و تاریکی نشان داد که طیف‌ نوری یووی‌آ و تاریکی سبب چسپندگی سلول‌های باکتری آنتاگونیست به یکدیگر و همچنین تشکیل بیوفیلم شدند. طیف‌های نوری کامل و یووی‌آ نیز سبب افزایش اندازه سلول‌های باکتریای نسبت به تاریکی شده‌اند. طیف‌های نوری همچنین بر مشخصه‌های فیزیولوژیکی قارچ بیمارگر A. brassicicola موثر بودند، به‌طوری‌که طیف‌ نوری آبی سبب رشد و تاریکی سبب کاهش اندازه و مساحت پرگنه قارچ بیمارگر شدند. طیف های نوری کامل، یووی‌آ، قرمز، سبز و آبی اثری مشابه و تاریکی سبب کاهش جمعیت اسپور قارچ بیمارگر در میلی‌لیتر شدند. از طرف دیگر، طیف‌ نوری یووی‌آ سبب افزایش و تاریکی سبب کاهش رشد پرگنه ی قارچ بیمارگر در حضور باکتری آنتاگونیست در کشت دوگانه شد. همچنین طیف نوری سبز دارای بیشترین و تاریکی داری کمترین اثر درمقایسه با طیف کامل و تاریکی در رشد قارچ بیمارگر در حضور ترکیب‌های فرار باکتری آنتاگونیست شد.  

Pepper (Capsicum annum) from the Solanaceae family is one of the most important vegetable summer crops that is cultivated in different parts of the world. Pepper plants are attacked by many pests such as insects, bacteria, viruses and fungi. Many fungi such as Rhizoctonia solani, Fusarium solani, Verticellum, Alternaria, etc. cause disease in pepper. Common fungal diseases include seed rot, seedling damping off, root rot, stem base rot, etc. To prevent the damage caused by fungal diseases, farmers mainly rely on the use of chemical fungicides, which are efficient and fast-acting, but this is at the expense of human health and the environment, prompting experts to look for successful alternatives and their way. find for biological control in which they use a biological agent against a pathogenic fungus. The purpose of this study was to investigate the fungi that attack the pepper plant roots and to investigate the effect of T. longibrachiatum as a biological control method and fungicides as a chemical method on the fungi that cause pepper root rot. The antagonism test of T. longibrachiatum against pathogenic fungi was investigated in laboratory conditions. This step included placing the disc of pathogenic fungi against the isolated disc of T. longibrachiatum on PDA medium. After one week of incubation, the antagonism ability was measured. In the greenhouse, the effect of treatments including the control alone (without pathogenic fungi and T. longibrachiatum), Fusarium, Rhizoctonia, T. longibrachiatum, Beltanol fungicide and the treatment of pathogenic fungi together with T. longibrachiatum. The effect of the treatments on two soil groups, including sterilized and non-sterilized soils, was done in three repetitions, which formed a total of 12 samples of the statistical population of this study. The effects of the treatments on the characteristics of root and stem length, wet and dry weight of root and stem were measured in greenhouse conditions. The data obtained from the measurements were analyzed using the LSD test comparison between groups (sterilized and non-sterilized soil) at the 5% level. Based on the results of internal transcribed space (ITS) sequencing and PCR, the species of Fusarium and Rhizoctonia fungi included F. solani and R. solani, respectively. T. longibrachiatum had a high antagonistic ability with F. solani and R. solani. The treatment of T. longibrachiatum fungus and Beltanol fungicide reduced the pathogenic effect of F. solani and R. solani, so the measured growth indices increased in the presence of these treatments. respectively, the highest and lowest characteristics of the measured sizes were observed in the treatment of T. longibrachiatum and pathogenic fungi F. solani and R. solani. By adding T. longibrachiatum to samples infected with R. solani along with F. solani in non-sterile soils, the dry weight of the stem increased by 744.17%. Based on the results of the laboratory and greenhouse, T. longibrachiatum as a strong antagonist was able to prevent the growth of F. solani and R. solani, therefore T. longibrachiatum as a strong biological controller plays an important role in controlling various diseases caused by F. solani and R. solani has root rot of pepper. The effect of T. longibrachiatum fungus was higher compared to Beltanol fungicide in inhibiting the pathogenic agent. Therefore, it is recommended to use biological control method instead of chemical control.

   بیماری مرگ گیاهچه یکی از مشکلات مهم در مزارع کشاورزی است که موجب خسارت اقتصادی بر محصولات زراعی به‌ویژه کدوئیان می‌شود. کشاورزان برای مهار بیماری، مجبور به استفاده از آفت‌کش‌ها هستند اما این سموم، اثرات جانبی مخربی بر محیط زیست و سلامت انسان دارند. توصیه‌های بسیاری در مورد نیاز به یافتن جایگزین‌های مناسب در مقابله با این بیمارگر شده‌است. کاربرد وسیع سموم شیمیایی در کشاورزی، علاوه بر افزایش هزینه­های تولید و تاثیرات منفی بر سلامت انسان و دام، موجب آسیب­های جبران ناپذیر زیستمحیطی شده است. بر این اساس؛ توسعه روش­های جایگزین، ازجمله، کنترل زیستی (با استفاده از قارچ تریکودرما) در مدیریت بیماری­های گیاهی (به­ویژه بیماری­های خاکبرد)، بسیار ضروری به­نظر می­رسد .بنابراین هدف اصلی در این پژوهش بررسی اثر جدایه­هایی از تریکودرما بر بیماری مرگ گیاهچه خیار است. تست آنتاگونیسم T. longibrachiatum در مقابل قارچ­های بیماری­زا در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. این مرحله شامل قرار دادن دیسک قارچ بیماری­زا در برابر دیسک ایزوله تریکودرما بر روی محیط PDA بود. پس از یک هفته انکوباسیون، توانایی آنتاگونیسم اندازه­گیری شد. در گلخانه تاثیر 4 تیمار شاهد به تنهایی (فاقد قارچ بیمارگر و تریکودرما)، قارچ عامل مرگ گیاهچه خیار، قارچ تریکودرما و تیمار ترکیب تریکودرما و بیمارگر بر درصد جوانه­زنی، طول ریشه، ساقه و وزن خشک و تر گیاه یک ماه پس از شروع آزمایش اندازه­گیری شد. داده‌های حاصل از اندازه­گیری با استفاده از آزمون LSD   در سطح احتمال 5 و 1 درصد مقایسه شدند. قارچ عامل مرگ گیاهچه خیار است، Fusarium oxysporum بود. T. longibrachiatum توانایی آنتاگونیستی با قارچ Fusarium oxysporum را داشت. مقدار درصد جوانه­زنی، طول ریشه، ساقه و وزن خشک و تر گیاه خیار در نمونه­های مختلف به­صورت T. longibrachiatum > Fusarium oxysporum همراه با T. longibrachiatum > شاهد> Fusarium oxysporum بود. براساس نتایج مربوط به بخش آزمایشگاه و گلخانه قارچ T. longibrachiatum به­عنوان آنتاگونیست قوی توانست از رشد قارچ Fusarium oxysporum جلوگیری نماید بنابراین T. longibrachiatum   به­عنوان کنترل­کننده زیستی قوی نقش مهمی در کنترل بیماری­های مختلف ناشی از قارچ فوزاریوم از جمله مرگ گیاهچه دارد.

   مطالعه حاضر شامل جداسازی و شناسایی قارچ‌های مرتبط با بذر گیاهان گندم و جو بود که از محصولات کشاورزی مهم در سطح جهان محسوب می‌شوند، که در آن قارچ‌های جدا شده با روش‌های سنتی و همچنین با روش PCR تشخیص داده شدند. توالی یابی و درخت فیلوژنتیک نیز برای پایش رابطه تکاملی برخی از جدایه های(ایزوله) قارچی تحت این مطالعه انجام شد. این مطالعه همچنین شامل تهیه غلظت‌های مختلف نانوذرات نقره و روی به منظور آزمایش تاثیر آنها بر قارچ‌های ایزوله شده در شرایط آزمایشگاهی و همچنین در شرایط in vivo بود. (soil)    نتایج مطالعه   در حال حاضر برتری بذرهای استریل شده سطحی را نسبت به بذرهای غیر استریل شده از نظر تعداد و فراوانی قارچ های ایزوله   نشان داده که شامل قارچ های: Aspergillus niger، Aspergillus terreus، Aspergillus parasiticus، Aspergillus fumigatus، Aspergiloryvuss, Aspergiloryvuss, Aspergillus. Rhizupus oryzae، Alternaria alternata و Alternaria solani.    در دانه های گندم، قارچ A. niger به ترتیب در دانه های استریل و غیر استریل شده به ترتیب 28% و 37.8% بیشترین فراوانی را داشت در حالی که قارچ Rhizopus oryzae با 17% و 55.3% شایع ترین بود.    مطالعه بیولوژیکی مولکولی همچنین نشان داد که ایزوله   ما نزدیک به ایزوله های واقع در پاکستان (A. niger)، هند (A. terreus و A. solani)، چین و آمریکا (A. fumigatus و R. oryzae) نزدیک هستند. مطالعه ژنتیکی با استفاده از PCR، توالی‌یابی ژن و درخت فیلوژنتیک نشان داد که ایزوبه ها با غربالگری سنتی که بر صفات فنوتیپی تکیه داشت، یکسان بودند. (A.parasiticus).    با توجه به تاثیر نانوذرات طلا و نقره در صفحات (روش انتشار چاه)، مطالعه حاضر وجود اثرات متفاوتی از آنها را نشان داد، زیرا تیمار تمامی غلظت‌های (5، 10 و 15) درصد تفاوت معنی‌داری با هر کدام نداشت. دیگر، اما مهاری ایجاد کرد که در قارچ A.niger با غلظت 15 درصد برای نانوذرات نقره به بالاتر از آن رسید که به 11.33 میلی متر رسید، اگرچه این ذرات بازدارندگی واضحی داشتند، اما کمتر از قارچ کش Difenostar باقی ماندند)، که در تمام پارامترها عملکرد بهتری نسبت به نانوذرات داشت.    اثر تیمار با نانوذرات بر روی سرعت جوانه‌زنی دانه‌های گندم و جو در پلیت‌ها متفاوت بود، بذرها در هنگام استفاده از نانوذرات نقره برای گندم و جو، سرعت جوانه‌زنی 100 درصد را نشان دادند، اما نانوذرات روی سرعت جوانه‌زنی 96.6 درصد را نشان دادند. در غلظت 15 درصد برای گندم، در حالی که بقیه غلظت ها سرعت جوانه زنی 100 درصد را برای گندم و جو نشان داد. در مورد ریشه و دمگل نیز تحت تاثیر تیمار نانوذرات فوق قرار گرفتند و بیشترین تیمار تحت تاثیر تیمار بذر جو با غلظت 5 درصد نانو نقره بود که طول ساقه آن 30 میلی متر بود.    به جز تیمار نانومتر روی روی ریشه در جو که سرعت جوانه زنی قابل توجهی نسبت به مقایسه نشان داد و غلظت 5 درصد نانو نقره روی دمگل، تمامی تیمارهای بذر در آزمایش های مزرعه ای گرد و غبار و غیر را نشان دادند. دانه های گرد و غباری یک سرعت جوانه زنی واحد، که 100 درصد است. همه ضرایب نانوذرات نیز به طور قابل توجهی تاثیرگذار بودند.

   گوجه فرنگی یکی از صیفی‌جات مهم است که در سراسر دنیا در سطوح گسترده کشت می‌شود. در میان مواردی که تولید گوجه‌فرنگی را با مشکل مواجه می‌کند، علف هرز انگلی گل‌جالیز یکی از تهدید‌های اصلی است. اگرچه تا کنون راهکار‌های متفاوتی برای کنترل گل‌جالیز بکار برده شده، اما؛ هیچ‌یک به‌صورت کامل موفق به مهار آن نشده‌اند. آنچه امروزه برای کنترل علف‌های هرز ازجمله انگل گل‌جالیز مورد توجه است، استفاده از چندین روش مدیریتی در قالب کنترل تلفیقی است. در پژوهش پیش‌رو، سه نوع کود‌ دامی و چهار گونه از قارچ‌های اندومیکوریز در سه آزمایش و در قالب طرح کاملا تصادفی جهت کنترل گل‌جالیز بکار برده شد. در دو آزمایش اول نقش کود‌های دامی و گونه‌های میکوریز در مهار گل‌جالیز به‌صورت جداگانه مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش اول، گون? Funneliformis mosseae، به‌صورت معناداری در مقایسه با سایر تیمار‌ها، موفق به کاهش تعداد و وزن خشک گل‌جالیز شد. کود گاوی در میان انواع کود‌های دامی بکار برده شده در آزمایش دوم، اثر معناداری بر کاهش وزن خشک و تعداد گل‌جالیز گذاشت. در نهایت، نتایج حاصل از تلفیق کود گاوی در دو سطح متفاوت با F.mosseae در آزمایش سوم، بیانگر اثر مثبت ترکیب سطح پایین‌تر کود با میکوریز در ظهور شاخساره، تعداد و مقدار وزن خشک گل‌جالیز روی بوته‌های گوجه‌فرنگی بود.

   انجیر با نام علمی Ficus carica L.، یک گیاه چندساله خزان‌دار است. از میان کشورهای تولیدکننده ایران با تولید 107791 تن انجیر در سال 2020 در جایگاه پنجم جهان قرارگرفته است. همچنین در سال‌های ?400 استان‌های تولیدکننده عمده انجیر آبی شامل فارس، لرستان، کرمانشاه، مرکزی، سمنان، زنجان هستند. میزان تولید انجیر آبی سال 1400 در استان کرمانشاه 1787 تن بوده است. مناطق کشت انجیر در استان کرمانشاه بر اساس بیشترین تولید شامل شهرستان‌های دالاهو(ریجاب)، پاوه، سرپل ذهاب، گیلان غرب، هرسین، کرمانشاه و اسلام‌آباد. گیاه انجیر مانند سایر محصولات کشاورزی، میزبان آفات و بیماری‌های متعددی هست که از میان آن‌ها می‌توان به بیماری موزائیک انجیر اشاره کرد. بر اساس پژوهش‌های صورت گرفته توسط پژوهشگران نشان داده است که عوامل موثر در بروز بیماری موزائیک انجیر شامل ویروس‌ها و ویروئیدهایی هستند که ممکن است همگی یا تعدادی از آن‌ها در بروز نشانه‌های این بیماری در درختان انجیر نقش داشته باشند. از میان عوامل ویروسی دخیل در این بیماری می‌توان به ویروس موزائیک انجیر (Emaravirus fici) اشاره کرد. این ویروس به‌وسیله قلمه و پیوند درختان آلوده و همچنین از طریق کنه‌ی اریوفیده Aceria ficus   به‌صورت نیمه‌پایا قابلیت انتقال دارد اما به‌وسیله‌ی بذر و دانه گرده انتقال نمی‌یابد. طی سال‌های ????، 1400 و 1401 از نُه شهرستان استان کرمانشاه (اسلام‌آباد غرب، پاوه، دالاهو، سرپل ذهاب، صحنه، قصرشیرین، کرمانشاه، گیلان‌غرب و هرسین)??? نمونه جمع‌آوری شد. این نمونه‌ها توسط آزمون داس- الیزا و با آنتی‌سرم IgG که توسط موسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی کشور (تهران، ایران) تهیه شده بود، موردبررسی قرار گرفتند. از 12? نمونه انجیر آزمایش شده، ?? نمونه به ویروس موزائیک انجیر آلوده بودند. براساس آزمایش‌های صورت گرفته از ??? نمونه دارای نشانه‌ی بیماری موزائیک انجیر، ?? نمونه (معادل ?? درصد) به ویروس موزائیک انجیر آلوده بودند. همچنین از بین ?? نمونه فاقد نشانه‌ی بیماری موزائیک انجیر، پنج نمونه در آزمایش سرولوژیک نتیجه مثبت نشان دادند. به‌منظور بررسی انتقال ویروس موزائیک انجیر، عمل پیوند بین دانهال‌های انجیر دوساله و پیوندک‌های آلوده که از درختان انجیر استان کرمانشاه انتخاب شده بودند، انجام شد. پس از مشاهده اولین نشانه‌های بیماری موزائیک انجیر، برای تمامی دانهال‌های پیوند‌زده شده آزمون داس- ‌الیزا انجام شد و پس از ردیابی ویروس موزائیک انجیر در برخی از دانهال‌های پیوند‌زده، به منظور اطمینان از صحت نتیجه‌ی به‌دست آمده از آزمون داس- ‌الیزا، آزمون مولکولی مبتنی بر اسید نولکلئیک (RT-PCR) برای دانهال‌های آلوده انجام گرفت. در آزمون RT-PCR   از یک جفت آغازگر اختصاصی E5 یک قطعه با اندازه تقریبی ??? جفت‌باز برای ?? نمونه انجیر تکثیر شد.   از بین توالی‌های نوکلئوتیدی دریافتی، ?? توالی   (به جز رس‌شمار OQ552542)، در جستجوی BLAST بیشترین شباهت را با توالی یک جدایه از استان لرستان (رس‌شمار KT732024) نشان دادند (یکسانی نوکلئوتیدی بین   93.4 تا 96.8 درصد). توالی جدایه FM203 (رس‌شمار OQ552542)، از بقیه جدایه‌ها متمایز بود به طوری که یکسانی نوکلئوتیدی آن با ?? توالی دیگر، 86.6 تا 90.2   درصد بود. این توالی، بیشترین شباهت را با توالی جدایه T7 از استان کرمانشاه (رس‌شمار MH475441) و سپس جدایه‌هایی از استان‌های گلستان، لرستان و مازندران نشان داد (یکسانی نوکلئوتیدی 9??? تا ???? درصد). در تحلیل فیلوژنتیک توالی نوکلئوتیدی ناحیه کد کننده RdRp، ?? توالی از توالی‌های به دست آمده (به جز رس‌شمار OQ552542)، به همراه یک جدایه از استان لرستان (رس‌شمار KT732024) در یک گروه قرار گرفته اما جدایه FM203 (رس‌شمار OQ552542) خارج از گروه قرار گرفت. در این پژوهش پراکنش ویروس موزائیک انجیر در باغات انجیر استان کرمانشاه به‌وسیله ردیابی سرلوژیک (DAS-EISA) و روش مولکولی مبتنی بر اسید نوکلئیک (RT-PCR) مورد بررسی قرار گرفت.

گیاهان انگلی خانواده Orobanchaceae   در سیستم‌های زراعی یکی از عوامل محدود کننده کشت بوده و شناسایی دقیق و نیز بررسی بیولوژی آنها با هدف کنترل بهتر این گیاهان انگل در مزارع و باغات امری ضروری است. در استان کرمانشاه محصول‌های زیادی مورد هجوم این خانواده گیاهی قرار می‌گیرند و در این میان محصول‌هایی مانند کلزا، گوجه‌فرنگی و آفتابگردان با سطح زیر کشت رو به رشد و نیز پتانسیل بالای خسارت توسط این گونه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. با مراجعه به مزارع مذکور تعداد 414 نمونه تهیه شد که پس از بررسی مورفولوژیکی و مولکولی نمونه‌ها، گونه غالب در مزراع کلزا گونهPhelipanche cilicica، مزارع گوجه‌فرنگی، Phelipanche aegyptica و مزارع آفتابگردان گونهOrobancche cumana   است. نقشه پراکنش 414 نمونه با استفاده از روش .... انجام شد.   

گیاه گوجه‌فرنگی‌ با نام علمی Solanum lycopersicum از خانواده بادنجانیان (Solanaceae) ازنظر اقتصادی یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی در بسیاری از کشورها ازجمله ایران است. گیاه گوجه‌فرنگی‌در معرض خسارت عوامل مختلف ازجمله بیمارگرهای گیاهی است که در بین آن‌ها بیماری‌های ویروسی از اهمیت زیادی برخوردارند. ویروس موزائیک گوجه‌فرنگی (Tomato mosaic virus, ToMV) از جنس توباموویروس (Tobamovirus) یکی از مخرب‌ترین ویروس‌های آلوده‌کننده‌ی سبزی‌ها است. این ویروس دارای دامنه‌ی میزبانی وسیعی بین گیاهان زراعی و غیر زراعی است. طی سال‌های1397 تا 1399 از مزارع استان کرمانشاه واقع در شهرستان‌های کرمانشاه (کوزران، بالادربند، سراب یاوری، هلشی و مزرعه‌ی داخل دانشکده)، اسلام‌آباد (شیان)، قصر شیرین (شهرک شهید دکامی)، ماهیدشت، صحنه (دینور)، روانسر (حسن‌آباد)، سنقر (سهنله)، کنگاور (فش)، و هرسین (بیستون) استان کرمانشاه جمع‌آوری شد و برخی گلخانه‌های گوجه‌فرنگی استان کرمانشاه واقع در شهرستان‌های کرمانشاه (قزانچی)، اسلام‌آباد (قلعه شیان، کت کتی ) و ماهیدشت نمونه‌برداری انجام شد. وجود آلودگی به ToMV در نمونه‌ها با روش DAS-ELISA با استفاده از پادتن چند همسانه‌ای ساخت DSMZ (کد AS-0104) مورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی نتایج با توجه به رنگ چاهک‌ها نسبت به شاهدهای مثبت و منفی صورت گرفته و نمونه‌های مثبت مشخص شد تعدادی از نمونه‌هایی که با داس الیزا آلوده تشخیص داده شدند برای ادامه‌ی کار انتخاب شدند. بررسی واکنش گیاهان محک با استفاده از مایه‌زنی مکانیکی در گلخانه انجام شد. تائید آلودگی تعدادی از نمونه‌ها با استخراج RNA کل و سپس آزمون مولکولی RT-PCR انجام شد. در این آزمون از آغازگرهای عمومی توباموویروس‌ها (F-3666 و R-4718) استفاده شد. باند مورد انتظار با اندازه حدود یک کیلو باز برای نمونه‌های آلوده به دست آمد. ترادف‌های بدست آمده در GenBank ثبت گردیدند (رس‌شمار OM460705 برای جدایه AE293 و OM460706 برای جدایه AE298). با استفاده از توالی‌های موجود در GenBank درخت تبارزایی ترسیم شد.‌ توالی دو جدایه ToMV   از استان کرمانشاه با ‌جدایه‌های ToMV در یک گروه قرار گرفتند و بیشترین شباهت (به‌ترتیب، ???? و 99?? درصد یکسانی توالی) را با یک جدایه   ویروس موزائیک گوجه‌فرنگی (رس‌شمارLC650928) که از گیاه گوجه‌فرنگی در ژاپن گزارش شده است را نشان دادند. در مجموع نتایج آزمون‌های الیزا، مایه‌زنی و RT-PCR وجود و پراکنش گسترده ویروس موزائیک گوجه‌فرنگی را در مزارع گوجه‌فرنگی شهرستان‌های کرمانشاه، قصرشیرین، هرسین، صحنه، روانسر و اسلام‌آباد اثبات نمود.   

گوجه‌فرنگی با توجه حالت تازه خوری و قابلیت فرآوری، از محصولات باغی مهم جهان بوده و پرمصرف ترین سبزی بعد از سیب‌زمینی است. در کنار ارزش غذایی، گوجه فرنگی به عنوان گیاه مدل نیز موضوع تحقیق و پژوهش‌های بسیاری می‌باشد. وجود تنوع ژنتیکی اساس اصلاح گیاهان جهت انتخاب ارقام جدید با صفات مطلوب و سازگار با محیط است. شناسایی مکان‌ ژن‌های کنترل کننده صفات در تسریع روند اصلاحی موثر است. در این پژوهش به منظور بررسی تنوع ژنتیکی و شناسایی نشانگرهای مرتبط با 21 صقت مورفولوژیک در 99 ژنوتیپ گوجه‌فرنگی از نشانگر مولکولی ISSR استفاده شد.پ. از بین 20 آغازگر مورد بررسی 17 آغازگر پلی مورفیسم نشان دادند. میزان چندشکلی متوسط 97 درصد برآورد شد و نه آغازگر 100 درصد چندشکل بودند. بررسی شاخص‌های نشانگری نشان داد UBC 876 بالاترین مقادیر شاخص‌های نشانگری را داشت. طبق نتایج این پژوهش تنوع ژنتیکی بین ارقام گوجه‌فرنگی رایج در ایران نسبتا بالا ارزیابی شد. نتایج تجزیه ارتباط نشان داد بین 100 مکان ژنی با 19 صفت ارتباط بسیار معنی داری وجود دارد(P?0.01). براساس نتایج بدست آمده برخی مکان‌های ژنی کنترل کننده صفات از جمله UBC 3-1130، UBC 808-820 و UBC 825-580 با چندین ژن کنترل کننده صفت ارتباط معنی دار داشتند. شناسایی نشانگرهای مشترک به دلیل گزینش همزمان چند صفت اهمیت زیادی در اصلاح گیاهان دارد.  کلمات کلیدی: تجزیه پیوستگی، همبستگی صفات ، نشانگر ریزماهواره، Lycopersicon esculentum Mill..  

گیاه سیب‎زمینی از نظر رتبه تولید سالانه، بعد از گیاهانی مثل گندم و برنج قرار دارد و به طور ویژه درکشورهای درحال توسعه یکی از منابع با ارزش تامین غذای بشر می‎باشد. بیماری‎های قارچی مختلفی در اندام‎های گیاه سیب‎زمینی ایجاد خسارت می­کنند که باعث کاهش عملکرد و کیفیت محصول سیب‎زمینی می‎شوند. برخی ازاین بیمارگرها می‎توانند موجب علائمی همچون شانکر و پوسیدگی شوند. یکی از این بیمارگرها قارچ Paramyrothecium می‎باشد. به منظور بررسی ویژگی‌های ریخت شناختی، فیزیولوژیکی و مولکولی جدایه‌های Paramyrothecium همراه با شانکر ساقه سیب‌زمینی، نمونه­برداری از بوته‎های دارای نشانه‌های لکه‌برگی، پوسیدگی ساقه و طوقه به‌صورت تصادفی از مزارع زیر کشت سیب‌زمینی در پردیس کشاورزی دانشگاه رازی انجام شد. از هر مزرعه 5 نمونه آلوده برداشت شد، پس از جداسازی قارچ Paramyrothecium و خالص‌سازی آن، واکنش 2? گونه از ? خانواده گیاهی نسبت به این قارچ مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد بر اساس خصوصیات ریخت‌شناختی 20 جدایه خالص‌سازی شده، همگی متعلق به گونه P. roridum بودند. آنالیز تبارزایی با استفاده از ترکیب دو ژن ?-tubulin و ITS، دو جدایه Paramyrothecium roridum iran1 و P. roridum iran2 مورد بررسی در این پژوهش را با ضریب اطمینان 98 درصد در کنار جدایه‏های P. roridum CBS37250 و P. roridum CBS21295 و P. roridum ZB1 و P. roridum CBS35789 در یک گروه تک‌تبار (خاندان) قرار گرفتند. در   بررسی اصول کخ در گیاه سیب‎زمینی مایه‎زنی شده با جدایه ... در گلخانه، علائم لکه‎برگی و نکروز ساقه مشاهده شد. این علائم مشابه مواردی بود که در گیاه سیب‌زمینی داخل مزرعه مشاهده شده بود. در بررسی دامنه میزبانی، ، علائم روی تمام گیاهانی که به برگ و ساقه آنها مایه زنی شده بود به استثنای گندم و یولاف مشاهده شد. در بین گیاهانی که به برگ آن‌ها مایه‎زنی شده بود، علائم لکه برگی و نکروز برگی، در گونه‎های سیر (Allium sativum)، پیاز (Allium cepa)،کاهو (Lactuca sativa)، کاملینا (Camelina sativa)، کلزا (Brassica napus)، هندوانه (Citrullus lanatus)، ملون (Cucumis melo)، باقلا (Vicia faba)، گل آفتابگردان (Helianthus annuus)، فلفل دلمه‎ای (Capsicum annuum)، سیب‎زمینی Solanom tuberosum)) گوجه‌فرنگی (Lecopersiscom esculentum)، ریحان (Ocimum basilcum)، نخود ((Cicer arietinum، تنباکو (Nicotiana rustica)، توتون (Nicotiana tabacum ، ارقام K326، Burly 21 و Coker 347) و گونهNicotiana glutinosa مشاهده شد و تنها در گیاهان گندم (Triticum aestivum)و یولاف (Avena sativa) هیچ گونه علائمی   مشهود نبود. در بین گونه‎های دارای علائم، گیاهان پیاز، ملون، گوجه‌فرنگی، تنباکو علائم را با شدت بیشتر و سیر و هنداونه علائم را با شدت متوسط نشان دادند و در گیاهان کاهو، کاملینا، کلزا، ریحان، فلفل دلمه‌ای، سیب‎زمینی، Nicotiana tabacum (ارقام K326، Burly 21 و Coker 347) و توتون (Nicotiana glutinosa) علائم برگی ضعیفی مشاهده شد. در مایه‌زنی به ساقه، نکروز و شانکر طوقه و ساقه در گیاهان کاملینا ، کلزا ، هندوانه ، ملون ، باقلا ، گل آفتابگردان ، نخود ، فلفل دلمه‎ای ، سیب‎زمینی ، توتون، سیر ، پیاز ، کاهو ، گوجه‌فرنگی ، تنباکو (Nicotiana rustica)و Nicotiana tabacum (ارقام K326، Burly 21 و Coker 347)ملاحظه شد،ولی در گیاهان گندم (Triticum aestivum)و یولاف (Avena sativa)، علائم قابل رویئتی وجود نداشت. نتایج بیماری‌زایی نشان داد که گونه‌های گیاهی گندم و یولاف از خانواده Poaceae مقاوم (R)، گیاهان تنباکو با ارقام (K326، Burly 21، Coker 347)، Nicotiana glutinosa و فلفل قرمز از خانواده Solanaceae، ریحان از خانواده Lamiaceae، نخود از خانواده Fabaceae، هندوانه از خانواده Cucurbitaceae، کاملینا از خانواده Brassicaceae و کاهو از خانواده Asteraceae متحمل ((MR، گوجه‌فرنگی از خانواده Solanaceae، باقلا از خانواده Fabaceae، کلزا از خانواده Cruciferae، گل آفتابگردان از خانواده Asteraceae، سیر و پیاز از خانواده Alliaceae، نسبتاْ حساس (MS)، ملون از خانواده Cucurbitaceae و Nicotiana rustica

  وجود فشارهای بالا در شبکه‌های توزیع آب موجب افزایش نشت و افت در لوله‌ها و کاهش فشار در برخی از قسمت‌های شبکه خواهد شد. مدیریت فشار شبکه توزیع به منظور کاهش فشارهای بالا با روش‌های مختلفی مانند استفاده از شیر فشارشکن، زون‌بندی، پمپ‌های با دور متغیر و ... انجام می‌شود. به منظور ارزیابی وضعیت فشار شبکه از شاخص قابلیت اطمینان استفاده می‌شود. شبکه توزیع آب جوانرود با داشتن توپوگرافی ناهموار با مشکل فشارهای بالا روبرو است.در این پژوهش برای شبکه جوانرود با استفاده از الگوریتم‌های بهینه‌سازی چند هدفه و به منظور افزایش قابلیت اطمینان محل و تنظیمات شیرهای فشارشکن تعیین شد. به این منظور سناریوهای مختلفی طراحی و اجرا شد. از بین این سناریوها امکان افزایش قابلیت اطمینان فشاری به مقدار 603/0 در صورت استفاده از شیرهای فشارشکن تنظیمی وجود دارد. همچنین چنانچه طراح قطر لوله‌های شبکه را با هدف حداکثر کردن قابلیت اطمینان انتخاب می‌کرد، این شاخص به مقدار 6524/0 افزایش می یافت.در الگوریتم دو هدفه با هدف افزایش قابلیت اطمینان فشاری و کاهش هزینه تهیه لوله، قابلیت اطمینان فشاری با تغییر قطر لوله و یک شیر فشارشکن تنطیمی به مقدار 6259/0 افزایش یافت. اما بررسی پارامترهای هیدرولیکی نشان داد که در این حالت قابلیت اطمینان سرعتی کمتر از وضعیت موجود است. به عبارتی با کوچک کردن قطر لوله سرعت افزایش و فشار کاهش می‌یابد.در حالت کلی شاخص‌های قابلیت اطمینان تعریف شده در هیچ شبکه‌ای امکان رسیدن به عدد یک را نخواهند داشت. دلیل این امر را می‌توان تغییرات مصرف آب در طول شبانه روز دانست. با تغییر مصرف گره‌ها فشار در گره و سرعت در لوله‌ها متغیر خواهد بود.واژگان کلیدی:قابلیت اطمینان، مدیریت فشار، شبکه توزیع آب، الگوریتم چند هدفه، شیر فشارشکن

یونجه (Medicago sativa) گیاهی چندساله از خانواده باقلائیان و یک محصول علوفه‌ای مهم در جهان است. ویروس برگ‌قاشقی باقلا (Bean leafroll virus) باعث ایجاد خسارت و کاهش محصول 30 درصدی یا بیشتر در گیاهان خانواده باقلائیان می‌شود. این ویروس از مهم‌ترین بیمارگرهای یونجه است و علاوه بر کاهش محصول در گیاهان آلوده، سبب نشانه‌های کوتولگی و زردی می‌شود. ویروس برگ‌قاشقی باقلا از طریق شته و به صورت پایا، گردشی و غیرتکثیری منتقل می‌شود. با توجه به اهمیت گیاه یونجه و عدم آگاهی از وضعیت آلودگی به این ویروس در مزارع یونجه استان کرمانشاه، این پژوهش با هدف ردیابی ویروس مذکور در مزارع یونجه برخی نقاط استان صورت گرفت. از مزارع یونجه و نخود   در نقاط مختلفی از استان کرمانشاه (مزارع دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی در شهر کرمانشاه، روستای گراوند، هرسین، ماهیدشت، دینور، اسلام آباد، گیلان غرب، کنگاور، روانسر و صحنه) نمونه‌برداری شد. برگ‌های گیاهان یونجه و نخود که دارای علائم زردی بودند انتخاب شدند و با استفاده از پادتن‌های دریافتی از DSMZ (شامل IgG با کد AS-0142 و پادتن تک‌همسانه‌ای اختصاصی با کد AS-227/1) با روش تاس-الیزا مورد سنجش قرار گرفتند. از بین ??? نمونه آزمایش شده، 17 نمونه در آزمون الیزا پاسخ مثبت نشان دادند که شامل 12 نمونه یونجه (از مناطق هرسین، ماهیدشت، دینور و دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی) و 5 نمونه نخود (از مناطق دینور و دانشکده کشاورزی دانشگاه رازی) بودند. در آزمون انتقال ویروس توسط شته سیاه باقلا، آلودگی از گیاه یونجه به گیاه باقلا انتقال یافت. در این پژوهش، ویروس برگ‌قاشقی باقلا برای اولین بار در مزارع یونجه استان کرمانشاه ردیابی شد.   

سیب‌زمینی با نام علمی Solanum tuberosumاز خانواده بادنجانیان (Solanaceae)، جزء گیاهان زراعی یک ‌ساله است که اهمیتاقتصادی بسیاری دارد. از جمله بیمارگرهای ویروسی که به این گیاه خسارت وارد می‌کنند،ویروس برگ‌قاشقی سیب‌زمینی است که عامل بیماری برگ‌قاشقی سیب‌زمینی می‌باشد. اولینقدم برای مدیریت بیماری‌های ویروسی، شناسایی آن‌ها می‌باشد. با تشخیص درست می‌توانبرنامه‌ریزی مناسبی برای کنترل بیمارگر و جلوگیری از گسترش آن انجام داد. با توجه بهاهمیت ویروس برگ‌قاشقی سیب‌زمینی و خساراتی که می‌تواند وارد نماید، تحقیق حاضر باهدف بررسی وضعیت آلودگی به ویروس برگ‌قاشقی سیب‌زمینی در مزارع سیب‌زمینی برخینقاط استان کرمانشاه انجام شد. در فصل‌های زراعی سال‌های ????-???? از مزارع سیب‌زمینی(ارقام سانته، بانبا، مارفونا، اسپریت، ناتاشا و جلی) واقع در مناطق کرمانشاه،کنگاور، اسلام‌آباد‌غرب، گهواره، جاده کامیاران و قزانچی نمونه‌برداری انجام شد.نمونه‌ها از قسمت‌های هوایی چند رقم سیب‌زمینی که نشانه‌های مشکوک به این ویروس (زردی،کوتولگی، پیچیدگی برگ) را داشتند، تهیه و از روش تاس الایزا برای ردیابی ویروس موردنظر در نمونه‌های جمع‌ آوری شده استفاده شد. ردیابی ویروس با استفاده از کیت DSMZ که شاملپادتن IgG (کد AS-0741)، پادتن تک‌همسانه‌ایاختصاصی MAb-IgG (کدAS0060/11)، پادتن RAM-AP و شاهد مثبت (کد PV-0842) بود، انجام شد. طبقنتایج الایزا روی نمونه‌های مورد آزمایش، آلودگی به ویروس برگ‌قاشقی سیب‌مینی درمناطق کرمانشاه، اسلام‌آبادغرب، گهواره، جاده کامیاران و قزانچی و در رقم‌های سانته،بانبا، مارفونا، اسپریت، ناتاشا و جلی ردیابی گردید.  کلماتکلیدی: بیماری‌های ویروسی،پولرویروس، سرولوژی  

identification of amylase producing   thermophilic fungi from soil and composting inKermanshah province (West of Iran) AbstractAn investigation was carried out on the occurrence ofthermotolerantand thermophilic fungi soil samples collected from cultivated andnatural regions in Kermanshah province, municipal waste compost and mushroomcompost, 2017–19. Fungal isolates were recovered using the soil dilution platemethod on potato dextrose agar at 45 and 50 °C. Totally, 24 fungal isolateswere obtained from soil and compost. DNA extraction was carried out using aGenomic DNA Purification kit. The ITS1, 5.8S, and ITS2 (ITS) Regions wereamplified using ITS1 and ITS4 primers. Fragments about 500–700 bp wereamplified and after sequencing deposited in GenBank. Based on morphologicalcharacters and sequence data of the the internal transcribed spacer (ITS) rDNA,these fungi were identified as Aspergillus fumigatus, Aspergillusnidulans, Aspergillus niger, Aspergillusterrus, Melanocarpus albomyces*, Malbrancheacinnamomea*, Thermomyces dupontii*, Thermomyceslanuginosus*, and Thielavia arenaria*. Asterisksindicate species that are the new records for the mycobiota of Iran. Thefrequency of thermophilic and thermotolarant fungi in municipal waste compost was higher than soil(agricultural and virgin) and Aspergillus species were the most abundantfungi identified in this study. In the present study, Aspergillus fumigatuswas the most abundant among Aspergillus species isolated from soil andtwo types of compost including mushroom and municipal waste compost.This species had a favorable growth at atemperature of 45 degrees Celsius and due to its better growth in thetemperature range of 25-45 degrees, it is considered thermotolerant. In thisstudy, 24 isolates were isolated from soil (cultivated and uncultivated) andtwo types of compost (municipal waste compost and mushroom compost).   Eleven isolates belonged to soil samples andnine isolates belonged to compost samples of municipal waste and four isolatesbelonged to compost samples of fungi, respectively. In order to identifyamylase-producing isolates, the obtained isolates were cultured on agar starchmedium and placed in three replications at different temperatures of 40, 45 and50 °C. After 48 to 72 hours of growth of isolates, the colony was flooded with Logolsolution. In this study, a clear halo was observed around the colony of allisolates except for two species of Thialavia arenaria and Melanocarpusalbomyces, which indicates the consume of starch by the fungus and theability to produce amylase enzyme. The maximum halo belonged to the species, Thermomycessp., Malbranchea cinnamome, Thermomyces lanuginosus andThermomyces dupontii, respectively  

  بیماری‌های فوزاریومی نخود، شایع‌ترین بیماری این گیاه در ایران و جهان است. استان کرمانشاه ازنظر میزان تولید، سطح زیرکشت و عملکرد مقام اول را در کشور داراست.   خسارت عمده و عامل اصلی زردی فوزاریومی نخود در استان کرمانشاه F.redolens است. این قارچخاکزاد، با دامنه میزبانی وسیع، امکان مهار با روش‌های شیمیایی را مشکل کرده است. کنترل زیستی بیماری‌های گیاهی به عنوان جایگزینی ایمن برای کنترل مواد شیمیایی می‌باشد. همچنین استفاده از پروبیوتیک‌های گیاهی، روشی امید بخش درمهار بیماری و افزایش رشد گیاه محسوب می‌‌شود. در این پژوهش از 13 جدایه برای مهارپیتماس در شرایط گلخانه‌ای مورد بررسی قرارگرفت. صفات مورد ارزیابی شامل؛ تاثیر جدایه‌ها بر وزن‌تر و خشک ریشه و اندام هوایی و کنترل شدت بیماریی بود. بیماری فوزاریومی و تاثیرآن بر رشد گیاه نخود در دو بستر خاک وبیشترین وزن‌تر ریشه در بسترخاک، جدایه GBO3 با وزن 27/32 جدایه 29 با 1.29 گرم و جدای?19، با 29/1 گرم بیشترین تاثیر را در وزن خشک اندام گرم و بیشترین‌تر وزن اندام هوایی، مربوط به جدایه FOL با وزن 23/24 بود. در بستر پیتماس جدایه 19 با وزن 41/44 گرم بیشترین وزن‌تر ریشه هوایی را به خود اختصاص دادند. وزن خشک ریشه در بستر پیتماس در حضور بیمارگر، و جدایه INR7 با وزن 36/29 گرم بیشترین وزن‌تر اندام بستر، جدایه‌های 13،29، B124, VELZ, P2 با 75درصد درهوایی نسبت به سایر جدایه‌ها داشته‌اند. در بستر خاک وزن خشک ریشه مربوط به جدایه 21 با 41/. گرم و وزن خشک اندام هوایی جدایه 19 با 15/1 گرم بیشترین تاثیر را نسبت به سایر جدایه ها داشته‌اند. در مهار زیستی، جدایه‌های بومی 21 و 19 در هر دو شدند. بستر پیتماس و جدایه P2 با 5/37درصد و جدایه‌های‌ GBO3 ,INR7 و B124 با 35/31درصد در بستر خاک، باعث مهار بیماری شدند.واژگان کلیدی: بیماری‌های فوزاریومی نخود، پروبیوتیک‌های گیاهی، مهار زیستی، F.redolens

اعضای جنس Polerovirus (خانواده Luteoviridae) و از جمله ویروس زردی غربی چغندر (Beet western yellows virus, BWYV) از عوامل مهم خسارت در گیاهان زراعی هستند. طی سال‌های ???? و ???? تعداد ??? نمونه گیاهی از استان کرمانشاه جمع آوری شد. این نمونه‌ها توسط کیت تاس- الایزا دریافت شده از DSMZ مورد آزمایش قرار گرفتند. این کیت برای ردیابی چهار گون? پولروویروس شامل   WYV، ویروس زردی شلغم (TuYV)، ویروس زردی خفیف چغندر (BMYV) و ویروس سبزردی چغندر (BChV) توسعه داده شده است. از بین نمونه‌های آزمایش شده، ?? نمونه از گیاهان مختلف پاسخ مثبت نشان دادند. برای انتقال ویروس به گیاهان سالم از دو گونه شته استفاده شد. در گیاهان کلزا و تربچه آزمون انتقال موفقیت آمیز بود و این گیاهان در آزمون تاس- الایزا پاسخ مثبت نشان دادند. در آزمون IC-RT-PCR با پرایمر اختصاصی TuYV یک قطعه با اندازه تقریبی ??? جفت‌باز از نمونه‌های کلزا و خردل وحشی تکثیر گردید. بررسی‌های تکمیلی به منظور توالی یابی و تعیین نوع ویروس در دیگر نمونه‌ها در حال انجام است.

   چکیده این آزمایش به منظور بررسی تاثیر کنجاله کاملینا تخمیری بر عملکرد و قابلیت هضم در جوجه های گوشتی انجام شد. تعداد 420 قطعه جوجه گوشتی سویه آربراکز پلاس در قالب طرح کاملا تصادفی به 7 تیمار با 6 تکرار و هر تکرار 10 جوجه اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل کنترل(بر پایه کنجاله سویا) و تیمارهای 5،10و15 درصد جایگزینی کنجاله کاملینا خام و یا تخمیری با کنجاله سویا در جیره غذایی بودند. جوجه تمامی گروه ها در پایان هفته اول پرورش جیره مربوط به هر تیمار را دریافت نمودند نتایج این آزمایش نشان میدهد که در پایان افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک و میزان مصرف خوراک و همچنین قابلیت هضم پروتئین در تیمارهای تخمیری بخصوص 15 درصد نسبت به غیر تخمیری تفاوت قابل ملاحظه ای داشت (P<0.01) بنابراین با توجه به نتایج مثبت تغذیه کنجاله کاملینا تخمیری بر عملکرد وقابلیت هضم جوجه های گوشتی می توان این منبع پروتئینی فراوری شده را به عنوان یک جایگزین برای کنجاله سویا مدنظر قرار داد.   

  به منظور بررسی اثر محلول­پاشی سالیسیلیک اسید و آسکوربیک اسید بر کمیت و کیفیت عملکرد دو رقم کتان روغنی در شرایط تنش خشکی پس از گلدهی در سال زراعی 96-1395، پژوهشی در مزرعه تحقیقاتی ارگانیک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه به صورت آزمایش اسپلیت - فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. در این پژوهش کرت­های اصلی شامل رژیم رطوبتی در دو سطح: 1- شاهد 2- تنش کم­آبی پس از گلدهی و کرت های فرعی شامل، فاکتور رقم در دو سطح: 1- رقم هندی و 2- رقم مجاری، فاکتور محلول پاشی شامل سالیسیلیک اسید (صفر، 100، 200 پی­پی­ام) و آسکوربیک اسید (صفر، 100، 200 پی­پی­ام) ، فاکتور زمان در دو مرحله شامل: 1- رشد رویشی (طویل شدن ساقه)، 2- مرحله رشد زایشی (گلدهی کامل) بودند. بر اساس نتایج به دست آمده اثر رقم، محلول­پاشی و رژیم رطوبتی بر اکثر صفات مورد مطالعه به استثنای صفات مرفولوژیک معنی­دار بودند. در شرایط بدون تنش عملکرد دانه و عملکرد زیست­توده رقم مجاری به طور معنی­داری بیشتر از رقم هندی بود. اعمال تنش خشکی پس از گلدهی سبب کاهش معنی­دار عملکرد دانه (32 درصد)، عملکرد زیست­توده (28 درصد)­، تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه،درصد روغن دانه، عملکرد روغن، عملکرد پروتئین مقدار نیاز حرارتی و موجب افزایش معنی­دار درصد پروتئین دانه (22 درصد) گردید. نتایج همچنین نشان داد که تیمارهای رژیم رطوبتی، رقم، محلول­پاشی و زمان محلول­پاشی اثر معنی­­داری بر صفات فیزیولوژیک و بیوشیمیایی داشتند. به طوری که تنش کم­آبی باعث کاهش محتوی نسبی آب برگ، سرعت فعالیت آنزیم کاتالاز و محتوی پروتئین­های محلول برگ­ها و افزایش محتوی کلروفیل a و کاروتنوئیدها و سرعت فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز شد. اعمال تیمار محلول­پاشی نه تنها در شرایط تنش خشکی پس از گلدهی سبب افزایش و بهبود عملکرد و سایر صفات مورد بررسی و تخفیف اثرات تنش خشکی پس از گلدهی شد، بلکه در شرایط مطلوب آبیاری نیز محلول­پاشی با سالیسیلیک اسید و آسکوربیک اسید 200 پی­پی­ام نتایج بهتری نسبت به تیمار شاهد نشان دادند. با توجه به نتایج به دست آمده، به نظر می­رسد استفاده از سالیسیلیک اسید و آسکوربیک اسید در تیمارهای تنش خشکی سبب شد تا این ماده با خاصیت آنتی اکسیدانی خود اثرات مخرب تنش را کم و باعث تعدیل و کاهش آسیب در گیاه کتان شود. پس می­توان نتیجه گرفت که مصرف آسکوربیک اسید و سالیسیلیک اسید در گیاهان در معرض تنش قرار گرفتهاحتمالاً می­تواند سبب افزایش مقاومت گیاه در برابر تنش خشکی شود .

  رنگدانه‌های کاروتنوئیدی به عنوان عامل رنگی و نیز آنتی‌کسیدان به‌طور گسترده در صنایع دارویی و غذایی استفاده می‌شوند، به‌طوری که تقاضای جهانی تولید این رنگدانه‌ها رو به افزایش است. باتوجه به مستندات علمی، استفاده از رنگدانه‌های سنتزی موجب بروز مشکلات سلامت در انسان می‌شود، از این‌رو تمایل به تولید رنگدانه‌های طبیعی رو به افزایش است. استخراج رنگدانه‌های طبیعی از بافت‌های گیاهی اغلب با صرف زمان و هزینه بالا صورت می‌گیرد، لذا در سال‌های اخیر استفاده از روش‌های میکروبیولوژی صنعتی در دستیابی به رنگیزه های کاروتنوئیدی گسترش یافته است. رنگدانه‌ها به عنوان محصولات درون سلولی در میکروارگانیسم‌ها تولید می‌شوند و بنابراین لازم است تا پس از عملیات تولید در فرمانتور، استخراج از سلول انجام شود. ازجمله روش‌های متداول برای این منظور، استفاده از حلال‌های آلی شیمیایی است که به دلیل سمیت و خطرآفرینی در سلامت مصرف کنندگان با محدودیت استفاده روبرو هستند. در مقابل، روش‌های مکانیکی- سایشی برای استخراج کاروتنوئیدهای میکروبی به علت دارا بودن مزایایی چون مقرون به‌صرفه بودن، عدم نیاز به حلال‌های سمی و بازده استخراج بالا مورد توجه هستند. در این پژوهش، از گویچه‌های شیشه‌ای با قطر mm5/0-45/0 برای استخراج رنگدانه‌های کاروتنوئیدی از گونه مخمری Rhodotorula toruloides با استفاده از حلال استون در یک مخزن همزن دار با دور بالا (حدود rpm 3000) استفاده شد. بهینه‌سازی فرآیند با روش سطح پاسخ در نرم‌افزار طراحی و تحلیل آزمایش‌های دیزاین اکسپرت انجام شد. سه پارامتر‌ مقدار گویچه‌های شیشه‌ای (g 25-5)، مقدار حلال (ml 21-9)، زمان عملیات (min 8-4) و دمای استخراج (?C 30-10) به عنوان فاکتورهای آزمایش تعیین گردید. نتایج تحلیل متغیرهای بررسی شده نشان داد که پارامتر میزان حلال (%6/41) و زمان عملیات (%6/31) بیشترین تاثیر را بر فرآیند استخراج رنگدانه کاروتنوئیدی از سلول مخمر داشت. شرایط بهینه عملیاتی با بازده استخراج رنگ mg g-164/75 از mg 50 سلول مخمر و با استفاده g 10 از گویچه‌های شیشه‌ای، ml 18 حلال، زمان min 8   و دمای ?C 15 حاصل شد. همچنین باتوجه به تاثیر پرتوهای نور بر فعالیت آنزیم‌های شرکت کننده در سنتز رنگدانه‌های کاروتنوئیدی در سلول مخمر، پرتودهی با طول موج نوری 660، 445، 800–400، 400 و nm 365 به هنگام کشت ناپیوسته مخمر در یک فرمانتور ستون حبابی در دمای ?C 30 بررسی شد. در این میان بالاترین تاثیر مربوط به پرتوهای با طول موج nm 365 بود که موجب افزایش بازده تولید به میزان5/5 برابر نسبت به کشت بدون پرتودهی شد.

چکیده گونه‌های مختلف جنس پیتیوم و فیتوفتورا عوامل اصلی پوسیدگیبذر،ریشه،طوقه،مرگگیاهچه قبل و بعد از سبز‌شدنوبوته‌میریصیفی‌جات هستند و به محصولات جالیزی خسارت زیادی وارد می کنند. بنابراین با توجه به سطحزیرکشت بالای گیاهان خانواده‌یکدوییاندراستانکرمانشاه،این مطالعه با هدف شناسایی اُاُمیست‌های غالب در مزارع کدوییان وبررسی روابط فیلوژنتیکی آن‌ها به ویژه جدایه‌هایی که از لحاظ ریخت‌شناختی حالت حد‌واسط دارند،به اجرا درآمد. در بازدیدهای مزرعه‌ای، ازاواخر اردیبهشت تا اوایلپاییز سال1393 با نمونه‌برداری از طوقه و ریشه‌ی گیاهان خانواده‌ی کدوییان (خیار، هندوانه، خربزه و کدو) مزارع جالیز در شهرستان‌های مختلف استان کرمانشاه، 347 جدایه‌ی اُاُمیستی جداسازی شد.شناسایی گونه‌ها بر اساس ویژگی‌های ریخت‌شناختی‌ اندام‌های جنسی و غیرجنسیو ریخت‌شناسی پرگنه روی محیط‌کشت‌های مختلف انجام شد. گونه‌های شناسایی شده بر اساس فاصله‌ی ترانویسی شده‌ی داخلی (آی‌تی‌اِس) دی‌اِن‌اِی ریبوزومی جدایه‌ها و ژن سیتوکروم اکسیداز دو(coxII)، توالی‌سنجی و با روش پیوست همسایه‌ها واکاوی فیلوژنتیکی شدند.حاصل مطالعات ریخت‌شناختی، ریخت‌سنجی و فیزیولوژیکی شناسایی9گونه‌ی پیتیوم شامل: Pythiumaphanidermatum، P. dissotocum، P. catenulatum، P. kashmirense، P. middletonii، P. nodosum، P. oligandrum، P. torulosum و P. ultimum، دو گونه فیتوپیتیوم به نام‌های Phytopythium mercuriale   وPp. litorale و سه گونه فیتوفتورا به نام‌های Phytophthora melonis،Ph. nicotianae و Ph. parasitica بود.گونه‌ی P. aphanidermatum گونه‌ی غالب در مزارع کدوییان مورد مطالعه بود و حدود 48 درصد جدایه‌های اُاُومیست به دست آمده به این گونه تعلق داشتند.گونه‌ی Pp. mercuriale برای نخستین بار از ایران گزارش شد و گونه‌‌های Pp. mercuriale، P. kashmirense، P. torulosum و P. nodosum برای اولین بار در جهان از کدوییان گزارش شدند. از بین 14 گونه‌ی شناسایی شده در این پژوهش همه‌ی گونه‌ها غیر از گونه‌ی P. oligandrum روی همه‌ی کدوییان مورد آزمون یا تعدادی از آنها دارای قدرت بیماری‌زایی بودند. گونه‌های P. aphanidermatum، P. ultimum، Pp. litorale، Ph. nicotianae و Ph. melonis روی همه‌ی روی کدوییان بررسی شده در این پژوهش شامل خیار، هندوانه، خربزه، کدو و طالبی بیماری‌زا بودند. کلمات کلیدی: پیتیوم، فایتوپیتیوم، فایتوفترا، جالیزچکیده گونه‌های مختلف جنس پیتیوم و فیتوفتورا عوامل اصلی پوسیدگیبذر،ریشه،طوقه،مرگگیاهچه قبل و بعد از سبز‌شدنوبوته‌میریصیفی‌جات هستند و به محصولات جالیزی خسارت زیادی وارد می کنند. بنابراین با توجه به سطحزیرکشت بالای گیاهان خانواده‌یکدوییاندراستانکرمانشاه،این مطالعه با هدف شناسایی اُاُمیست‌های غالب در مزارع کدوییان وبررسی روابط فیلوژنتیکی آن‌ها به ویژه جدایه‌هایی که از لحاظ ریخت‌شناختی حالت حد‌واسط دارند،به اجرا درآمد. در بازدیدهای مزرعه‌ای، ازاواخر اردیبهشت تا اوایلپاییز سال1393 با نمونه‌برداری از طوقه و ریشه‌ی گیاهان خانواده‌ی کدوییان (خیار، هندوانه، خربزه و کدو) مزارع جالیز در شهرستان‌های مختلف استان کرمانشاه، 347 جدایه‌ی اُاُمیستی جداسازی شد.شناسایی گونه‌ها بر اساس ویژگی‌های ریخت‌شناختی‌ اندام‌های جنسی و غیرجنسیو ریخت‌شناسی پرگنه روی محیط‌کشت‌های مختلف انجام شد. گونه‌های شناسایی شده بر اساس فاصله‌ی ترانویسی شده‌ی داخلی (آی‌تی‌اِس) دی‌اِن‌اِی ریبوزومی جدایه‌ها و ژن سیتوکروم اکسیداز دو(coxII)، توالی‌سنجی و با روش پیوست همسایه‌ها واکاوی فیلوژنتیکی شدند.حاصل مطالعات ریخت‌شناختی، ریخت‌سنجی و فیزیولوژیکی شناسایی9گونه‌ی پیتیوم شامل: Pythiumaphanidermatum، P. dissotocum، P. catenulatum، P. kashmirense، P. middletonii، P. nodosum، P. oligandrum، P. torulosum و P. ultimum، دو گونه فیتوپیتیوم به نام‌های Phytopythium mercuriale   وPp. litorale و سه گونه فیتوفتورا به نام‌های Phytophthora melonis،Ph. nicotianae و Ph. parasitica بود.گونه‌ی P. aphanidermatum گونه‌ی غالب در مزارع کدوییان مورد مطالعه بود و حدود 48 درصد جدایه‌های اُاُومیست به دست آمده به این گونه تعلق داشتند.گونه‌ی Pp. mercuriale

ارزیابی میزان آهن و روی دانه در جمعیت های گندم اینکورن غرب ایران

   تمام کشورهای درحال توسعه ابتدا منابع طبیعی خود را بسوی نابودی کشانده سپس برای احیای آن چاره اندیشی می کنند . گویی تنها راه توسعه از صنعتی شدن آغاز و به بحران های زیست محیطی و تخریب پوشش گیاهی ختم می شود . کشور ما نیز در حال گذار از همین مرحله است . در منطقه مورد مطالعه ما که حوزه آبخیز کلوچه بخشی از شهرستان بیجار و استان کردستان است تخریب منابع طبیعی بطور گسترده صورت گرفته و علایم موجود نشان از فرسایش شدید در اثر تبدیل اراضی و چرای دام مفرط دارد . با توجه به وضع موجود ، این منطقه جهت بررسی و پیشنهاد گونه های درختی جنگلی مناسب جهت کاشت مد نظر قرار گرفت . با تحقیقات انجام شده گونه هایی که توسط نهالستان های منطقه تولید و توزیع و کاشته می شوند و گونه های بومی که از قبل در منطقه وجود داشته اند و غالبا در حال حاضر دیده نمی شوند انتخاب شدند . با مطالعات متعدد خصوصیات و سرشت تک تک این گونه ها و عوامل محدود کننده ظهور و رشد آنها با توجه به محدودیت های اقلیمی و رویشگاهی منطقه استخراج شده و در گام اول گونه هایی که بطور مشخص و محرز نسبت به هریک یا چند عامل از عوامل محدود کننده ناسازگار و شکننده بودند حذف شده و نهایتا چهار گونه شامل ارس ، بادام تلخ ، سنجد و سرو نقره ای که جمیع شرایط انطباق با حوضه را دارا بودند جهت بررسی مناطق مستعد کاشت و پهنه بندی باقی ماندند . سپس با کمک GISو با استفاده از نرم افزار ArcMap 10.4.1 نقشه های تهیه شده تلفیق و خروجی های مورد نظر تولید گردید . از کل منطقه مورد مطالعه به مساحت 49758 هکتار فقط 2314 هکتار مستعد کاشت گونه های جنگلی موصوف است که در ضمیمه ها پراکنش این مناطق منعکس است .

ریزوباکترهای مستقر در رایزوسفر، علاوه بر افزایش رشد از طریق تنظیم سطح هومون­های گیاهی و تولید متابولیت­های ثانویه؛ باعث مهار بیماری­ها به وسیله­ی تولید مواد بازدارنده، القا و حساس کردن سیستم دفاعی گیاهان می­شوند. یکی از جنبه­های این پژوهش، بررسی تاثیر 107ریزوباکتر جدا شده از رایزوسفر خارجی، 68 ریزوباکتر جدا شده از ناحیه ریزوپلن گوجه­فرنگی و 12سویه­های تجاری موجود در بازار و کاریرد این ریزوباکترها در تیمارهای بذر، خاک و کائولن به منظور گزینش موثرترین جدایه و تیمار در افزیش رشد گیاه گوجه­فرنگی بود که 14 جدایه طی غربال­های اولیه و ثانویه در آزمون افزایش رشد انتخاب شدند و مشخص شد که تیمار کائولن موثرتر از تیمار بذر و خاک است. بین تیمارهای بذر و خاک، تفاوت معنی­داری وجود نداشت. از دیگر جنبه­های این پژوهش، بررسی بروز فنوتیپی مکانیسم­های مهار زیستی و استفاده از سیستم تقسیم ریشه به منظور امکان القایی مقاومت در گیاه گوجه­فرنگی توسط ریزوباکترها علیه بیمارگر Pythium aphanidermatum بود که طی این بررسی مشخص شد؛ پنچ ریزوباکتر­ که شامل، سه جدایه­ی بومی E18-E8-B124 و دو سویه­ی تجاری Bacillus pumilus INR7، Bacillus sp به ترتیب باعث مهار 65 ، 75، 65، 75 و 50 درصدی بیماری شده و از این مجموعه تنها دو جدایه­ی بومی E8-B124 و یک سویه تجاری INR7 در سیستم تقسیم ریشه به ترتیب باعث القای مقاومت در گیاه و مهار 65، 75 و 75 درصدی بیماری شدند. پس از بررسی­ها و آزمون­های انجام گرفته تعداد پنج جدایه که دارای نتایج مناسب، در آزمون­های افزایش رشد و مهار زیستی بودند جهت شناسایی مولکولی انتخاب و با تکثیر ناحیه 16S با استفاده از واکنش زنجیره­ای پلی­مراز، تعیین توالی سنجی صورت گرفت. به منظور صحت شناسایی و   روابط خویشاوندی بین گونه­ها، درخت فیلوژنتیکی برای سویه­های باکتری ترسیم گردید و مشخص شد   E10-E11-E18-E8-B124 به ترتیب بیشترین شباهت را به سویه­های Achromobacter sp، Bacillus cereus، Bacillus licheniformis، Burkholderia sp و Achromobacter   1. دارا می­باشند. در مجموع سویه های بومی قادر بودند همانند سویه­های تجاری رشد گیاه را افزایش دهند و به صورت موثری بیماری را مهار کنند.کلمات کلیدی: القای مقاومت، تقسیم ریشه، ریزوباکتر، مرگ گیاهچه، مهار زیستی

گیاهانی که در خاک آلوده به فلزات سنگین رشد کرده­اند ممکن است پناه­گاه قارچ­های اندوفیتی باشند که به گیاهان میزبان خود برای زنده ماندن و رشد کردن تحت این شرایط کمک می­کنند. به منظور شناسایی برخی قارچ های اندوفیت گیاه جو در طی پاییز و زمستان سال 94 و بهار سال 95 نمونه­هایی از ریشه کاملاً سالم گیاه جو در اراضی آلوده به فلز سنگین کادمیوم در شهر کرمانشاه (زمین­های کشاورزی پایین دست محل دفن زباله) نمونه برداری به عمل آمد. نمونه­ها به آزمایشگاه منتقل و به منظور حذف مواد اضافی به مدت 20 دقیقه زیر شیر آب شستشو داده شدند. ضدعفونی سطحی با فرو بردن قطعات ریشه در اتانول 96 درصد به مدت یک دقیقه و به دنبال آن در هیپوکلریت سدیم دو درصد به مدت سه دقیقه و سپس در اتانول 96 درصد به مدت 30 ثانیه و نهایتاً سه بار شستشوی آن­ها با آب مقطر استریل، صورت گرفت. کشت و جداسازی قارچ­های اندوفیت روی محیط کشت سیب زمینی دکستروز آگار (PDA) حاوی آنتی­بیوتیک صورت گرفت. به منظور شناسایی مولکولی جدایه­های قارچی بدست آمده، دی­ان­ای ژنومی جدایه ها به روش CTAB استخراج و ناحیه­ی ITS-rDNA با استفاده از جفت آغازگرهای ITS1 و ITS4 تکثیر و توالی­یابی شد. سپس نسبت به ارزیابی همولوژی آن با توالی­های موجود در بانک ژن (NCBI GenBank) به کمک ابزار جستجوی BLAST اقدام گردید. قارچ­های اندوفیت شناسایی شده عبارت بودند از گونه­های ریسه سیاه (dark septate endophytes) شامل: Alternaria sp. (یک جدایه)، Embellisia sp. (یک جدایه)، Microdochium sp. (دو جدایه)، و سایر قارچ­ها شامل: ، Fusarium tricinctum (یک جدایه)، Gibberella fujikuroi (یک جدایه)، Fusarium sp. (دو جدایه)، Fusarium redolens (سه جدایه). حساسیت جدایه­ها به فلز کادمیوم با حداقل غلظت مهارکنندگی (minimum inhibitory concentration) و غلظت موثری که پنجاه درصد از رشد میسیلیوم را مهار می­کند (EC50) ارزیابی شد. برای این منظور محیط عصاره سیب زمینی دکستروز آگار حاوی نمک نیترات کادمیوم با غلظت­های صفر (شاهد)، 100، 200، 400، 600، 800، 1000 پی­پی­ام آماده شد، از حاشیه پرگنه­های هفت روزه­ی هر گونه­ی قارچی، یک قرص میسلیومی به قطر پنج میلی متر در مرکز تشتک­های پتری نه سانتیمتری قرار داده شد و به مدت هفت تا ده روز در دمای 25 درجه   سلسیوس نگهداری شد، سپس قطر پرگنه­ها اندازه­گیری و مورد بررسی قرار گرفت. قارچ­های ریسه سیاه در مقایسه با سایر قارچ­ها تحمل بیشتری به کادمیوم داشتند. بیشترین مقدار MIC مربوط به جدایه یک Microdochium sp. (1000 پی­پی­ام) و کمترین میزان مربوط به جدایه دو Fusarium sp. (200 پی­پی­ام) بود. تاثیر جدایه یک Microdochium sp. بر میزان جذب کادمیوم در گیاه جو در دست بررسی است.