به منظور شناسایی مولکولی قارچ‌های همراه با بذرهای سالم و آلوده بلوط ایرانی به سوسک سرخرطومی بذرخوار بلوطCurculio glandium (Coleoptera: Curculionidae)   در استان کرمانشاه، نمونه‌برداری در ?? سایت جنگلی مجزا از اکتبر 2023 تا ژانویه 2024 انجام شد. در هر سایت، ?? درخت به طور تصادفی انتخاب شد و از هر درخت، ?? بذر بلوط به ظاهر سالم و ?? بذر بلوط احتمالاً آلوده به سوسک جمع‌آوری گردید. بلوط‌ها در کیسه‌های کاغذی برچسب‌دار به آزمایشگاه بیماری­شناسی گیاهی دانشگاه رازی برای جداسازی قارچ منتقل شدند. درصد بلوط­های آلوده­شده توسط C. glandium و قابلیت زنده­مانی این بلوط­ها ارزیابی شد. از بین 200 بذر بلوط جمع­آوری شده نیمی از آنها بلافاصله در خاک گلدان تجاری کاشته شدند و نیمی دیگر پس از یکسال نگهداری در انبار، کاشته شدند. شناسایی مولکولی پس از شناسایی ریخت‌شناسی توسط یک حشره‌شناس مجرب استخراج گردید. آغازگر اختصاصی گونه بر اساس توالی COI مربوط بهC. glandium     و با استفاده از نرم‌افزار OLIGO 7.56   طراحی شد. اختصاصیت آغازگر اختصاصی C. glandium از طریق آزمون‌ واکنش زنجیره­ای پلیمراز با استفاده از الگوهای DNA حاصل از طیفی از حشرات غیرهدف اعتبارسنجی شد. دی.ان.ای. ژنومی از کشت‌های خالص ?? ریخت‌گونه قارچی که روی محیط PDA رشد کرده بودند، استخراج شد و کیفیت و خلوص آن با استفاده از اسپکتروفوتومتر و الکتروفورز روی ژل آگارز ? درصد در بافر TAE ارزیابی گردید. نرمال بودن داده‌ها و همگنی واریانس‌ها به ترتیب با استفاده از آزمون‌های شاپیرو-ویلک و لوون مورد بررسی قرار گرفتند. طول زخم از طریق آنالیز واریانس یکطرفه ارزیابی شد و تفاوت‌های معنادار بین میانگین‌ها با استفاده از آزمون توکی مشخص گردید. نتایج نشان داد نرخ آلودگی تنوع زیادی داشت و میانگین کلی نرخ آلودگی بذرها به سوسک سرخرطومی بذرخوار بلوط ?/? ± ?/?? درصد بود. درصد جوانه­زنی بذرهایی که بلافاصه پس از جمع­آوری کاشته شده بودند (90 درصد) نسبت به بذرهایی که پس از یکسال انبارداری کاشته شدند (30 درصد)، بالاتر بود. توالی­یابی ناحیه سیتوکروم c اکسیداز با آغازگرهای اختصاصی سبب شناسایی پروانه بذرخوار بلوط (Cydia fagiglandana)   شد. اختصاصیت جفت آغازگر FCuGl/RCuGl جهت شناسایی لاروهای سوسک سرخرطومی بذرخوار بلوط (C. glandium) تایید شد. در مجموع گونه­های قارچی Aspergillus niger (31 درصد)، Paecilomyces lecytidis (5/20 درصد)، Quambalaria cyanescens (4/12 درصد)، Rhizopus stolonifera (6/5 درصد) و Fusarium proliferatum (9/4 درصد) به لحاظ فراوانی در رده­های اول تا پنجم شایع­ترین گونه­های قارچی آلوده­کننده بذرهای بلوط در مناطق مورد بررسی بودند. تحلیل فیلوژنتیک، شناسایی‌های مولکولی حاصل از جستجوهای BLAST را تایید کرد. از ???? عدد بذر بلوط، ??? جدایه قارچی متعلق به ?? تاکسون به دست آمد که 7/81 درصد تنوع مربوط به قارچ­های آسکومیست و زیرشاخه Pezizomycotina و 2/0 درصد تنوع مربوط به زیرشاخه Saccharomycotina، 4/12 درصد از قارچ­های بازیدیومیست و 8/5 درصد تنوع مربوط به شاخه Mucormycota بودند. به لحاظ فراوانی نیز بیشترین جدایه­های قارچی خانواده آسکومیست مربوط به Eurotiales (34/56 درصد)، Hypocreales (1/24 درصد) و Botryosphaeriales (9/5 درصد) بودند و راسته Hypocreales با پنج تاکسون، بیشترین تنوع تاکسونومیک را نشان داد. نهال‌های مایه­زنی شده با قارچ‌های B. fabicerciana، C. bennettii، C. deborreae، Coniochaeta sp.، Cytospora sp.، C. ribis، C. rhodophila، F. equiseti، F. proliferatum، N. macnamarae، N. dimidiatum، P. lecythidis، Q. cyanescens و T. roseum سبب ایجاد بیماری شدند. مایه­زنی بذرهای بلوط‌ با جدایه‌های قارچی در شرایط کنترل‌شده، درجات مختلفی از لکه­های نکروز را ایجاد کرد که بر اساس طول زخم کمی‌سازی شد.

   چکیده بادمجان تخم‌مرغی (Solanum melongena L.) از سبزیجات مهم خانواده‌ی Solanaceae است که در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری کشت می‌شود و از نظر اقتصادی، غذایی و دارویی اهمیت ویژه‌ای دارد. روش‌های سنتی تکثیر گیاهان به‌دلیل زمان‌بر بودن، وابستگی به شرایط محیطی و محدودیت در حفظ تنوع ژنتیکی، کارایی محدودی دارند؛ ازاین‌رو استفاده از روش‌های نوین کشت بافت به‌منظور تکثیر سریع و یکنواخت گیاهان ضروری است. این پژوهش با هدف بررسی باززایی مستقیم و غیرمستقیم بادمجان تخم‌مرغی و بهینه‌سازی ترکیب تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی در شرایط درون‌شیشه‌ای انجام شد. آزمایش‌ها در آزمایشگاه کشت بافت گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه، در قالب طرح کاملاً تصادفی (CRD) و به‌صورت فاکتوریل با سه تکرار اجرا گردید. در این تحقیق از سه نوع ریزنمونه شامل برگ حقیقی، کوتیلدون و هیپوکتیل در محیط پایه MS با غلظت‌های مختلف تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی BAP،IBA و GA3 استفاده شد. نتایج نشان داد که بهترین القای کالوس در ترکیب تیماری 5/0 میلی‌گرم بر لیتر BAP همراه با یک میلی گرم   بر لیتر IBA در ریزنمونه هیپوکتیل حاصل شد. تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد اثر نوع ریزنمونه، غلظت تنظیم‌کننده‌های رشد و اثر متقابل آن‌ها بر صفات درصد کالوس‌دهی، وزن تر و خشک، طول، عرض و ارتفاع کالوس در سطح یک درصد معنی‌دار بود. در باززایی مستقیم، بیش‌ترین درصد باززایی و تعداد نوساقه از ریزنمونه برگ در محیط دارای پنج میلی‌گرم بر لیتر BAP به‌دست آمد. در مرحله ریشه‌زایی نیز بیش‌ترین درصد و طول ریشه در محیط فاقد IBA مشاهده شد. گیاهچه‌های باززایی‌شده پس از انتقال به محیط خاکی گلخانه با موفقیت سازگار شدند و رشد طبیعی نشان دادند. به‌طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که انتخاب صحیح ریزنمونه و غلظت مناسب تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی نقش تعیین‌کننده‌ای در بهبود باززایی درون‌شیشه‌ای بادمجان تخم‌مرغی دارد. یافته‌های این تحقیق می‌تواند به‌عنوان پایه‌ای برای تولید انبوه گیاهان سالم، حفظ ژرم‌پلاسم و اجرای برنامه‌های اصلاح نباتات در این گونه ارزشمند مورد استفاده قرار گیرد. کلیدواژه‌ها: بادمجان تخم‌مرغی، باززایی مستقیم و غیرمستقیم، تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی، کالوس‌زایی، کشت بافت گیاهی.

درختچه کهور پوشش­ جنگلی غالب در جنوب استان سیستان و بلوچستان است. این درختچه با تولید علوفه دامی، تولید چوب، فضای سبز و مصارف پزشکی کاربرد فراوانی برای مردم بومی این مناطق دارد. فون کنه های مرتبط با درختچه کهور در ایران تا کنون مطالعه نشده است و شناختی از وجود گونه های مفید یا مضر از کنه ها در این منطقه وجود ندارد. در طی   پژوهشی در سال­های 1401 تا 1403 از شاخه و برگ درختان و همچنین خاک سایه انداز درختچه­های کهور در منطقه کنارک استان سیستان و بلوچستان نمونه­برداری هایی جهت جمع آوری فون کنه های مرتبط با کهور صورت گرفت، سپس نمونه­های برای تهیه اسلاید و شناسایی میکروسکوپی به آزمایشگاه انتقال یافتند، در آزمایشگاه نمونه­ها تفکیک و توسط اسید لاکتیک شفاسازی شدند و توسط هویر از آن­ها اسلاید میکرسکوپی تهیه گردید. نمونه­های به دست آمده برحسب خانواده جداسازی شده و توسط کلید معتبر داخلی و خارجی، شناسایی شدند همچنین برخی نمونه­ها جهت تایید برای متخصص مربوطه ارسال گردیدند. در این مطالعه در مجموع 15 گونه متعلق به 12 خانواده و هفت بالا خانواده جمع­آوری و شناسایی شدند که گونه­های جدید برای جهان با علامت (*)، گونه­های جدید برای ایران با (**) و گونه­های جدید برای سیستان و بلوچستان با علامت (***) به شرح زیر آمده است: Superfamily Trtranychoidea Donnadieu, 1857: Family Tetranychidae Donnadieu, 1875: Magdalena   .**, Superfamily Raphignathoidea Kramer, 1877: Family Eupalopselidae Willmann, 1952: Exothoris sp., Family Caligonelidae Grangjean, 1944: Neognayhus eupalopus Meyer & Ueckerman, 1989,*** Molothrognathus mehrnejadi Liang & Zhang, 1977, Family Camerobiidae Southcott, 1957: Neophyllobius sp., Family Raphignathidae Kramer, 1877: Raphignathus zhaoi Hu, Jian & Liang, 1995, Raphignathus sp., Superfamily Tydeoidea Kramer, 1877: Family Tydeidae Kramer, 1877: Neolorryia pandana Baker, 1968,** Lorryia sp.*, Family Iolinidae Pritchard, 1956, Pronematus ubiquitous McGregor, 1932,*** Superfamily Bdelloidea: Family Bdellidae Duge?s, 1834, Spinibdella cronini Baker & Blocker, 1944, Family Cunaxidae Thor, 1902: Cunaxa capreolus Berlese, 1889, Superfamily Erythraeoidea: Family Erythraeidae Oudemans, 1902: Andrevella sp.Superfamily Caeculoidea: Family Caeculidae: Allocaeculus sp. Superfamily Phytoseioidea: Family Phytoseiidae Berlese, 1916: Neoseiulus marginatus.   

نننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننن