این مطالعه به بررسی اثرات پیش‌تیمار با عصاره هیدروالکلی دانه گیاه Tribulus terrestris بر بیان ژن‌های پیش‌التهابی (IL-1? و TNF-?) و فعالیت آنزیم‌های کبدی (AST و ALT) در هپاتوسیت‌های جدا شده از کبد مرغ تحت استرس اکسیداتیو ناشی از پراکسید هیدروژن پرداخت. هپاتوسیت‌ها از کبد جوجه‌های ?-? هفته نژاد لگهورن جداسازی و در محیط DMEM کشت داده شدند. القای استرس اکسیداتیو با غلظت ??? میکرومولار پراکسید هیدروژن به مدت ? ساعت انجام شد. تیمار با عصاره خارخاسک در غلظت ?? میکروگرم بر میلی‌لیتر به مدت ?? ساعت صورت گرفت. فعالیت آنزیم‌های AST و ALT در در مایع رویی محیط کشت با روش اسپکتروفتومتری و بیان ژن‌های IL-1? و TNF-? با تکنیک Real-Time PCR اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد پراکسید هیدروژن موجب افزایش معنی‌دار فعالیت AST از 1/3±?? به 9/2±?47 واحد در لیتر و ALT از ?/?±?? به 8/1±54 واحد در لیتر شد. پیش‌تیمار با عصاره خارخاسک به طور معنی‌داری موجب کاهش فعالیت AST به ?/?±?? و ALT به ?±?? واحد در لیتر شد ، همچنین بیان ژن‌های IL-1? و TNF-? را به ترتیب به ?/? و ? برابر سطح پایه بازگرداند. این یافته‌ها نشان می‌دهد عصاره هیدروالکلی خارخاسک دارای اثرات محافظتی قوی در برابر آسیب اکسیداتیو در هپاتوسیت‌های طیور از طریق مهار مسیرهای التهابی و کاهش نشت آنزیم‌های کبدی می‌باشد.

   این پژوهش با هدف بررسی اثرات جایگزینی بخشی از ذرت با یولاف (عادی و فرآوری‌شده با اتوکلاو) و استفاده از مکمل مخمر خشک فعال (Saccharomyces boulardii) بر عملکرد تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و شاخص‌های خونی مرغ‌های تخم‌گذار سویه لگ‌هورن انجام شد. به این منظور، تعداد ??? قطعه مرغ تخم‌گذار در سن ?? هفتگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار و هشت تکرار (در هر تکرار سه پرنده) به‌مدت شش هفته مورد بررسی قرار گرفتند. هرچند در طرح اولیه دوره آزمایش ده هفته در نظر گرفته شده بود، اما به‌دلیل شرایط بحرانی ناشی از شروع جنگ و محدودیت‌های اجرایی، دوره رکوردبرداری به شش هفته کاهش یافت. تیمارهای آزمایشی شامل: ?) جیره پایه بدون یولاف و بدون مخمر (شاهد)، ?) جیره پایه حاوی مخمر، ?) جیره حاوی یولاف عادی بدون مخمر، ?) جیره حاوی یولاف عادی همراه با مخمر، ?) جیره حاوی یولاف فرآوری‌شده بدون مخمر، و ?) جیره حاوی یولاف فرآوری‌شده همراه با مخمر بودند. در جیره‌های حاوی یولاف، ?? درصد از ذرت بر اساس ماده خشک با یولاف جایگزین شد. مخمر استفاده‌شده از نوع S. boulardii تولید شرکت پارسی‌لاکت ایران با غلظت حداقل ?×??¹? CFU/g بود. نتایج نشان داد استفاده از یولاف فرآوری‌شده و مکمل مخمر تاثیر معنی‌داری بر عملکرد تولیدی مرغ‌ها داشت (P<0.05). بالاترین درصد تولید و بهترین ضریب تبدیل خوراک در تیمار حاوی یولاف فرآوری‌شده همراه با مخمر مشاهده شد. کیفیت داخلی تخم‌مرغ ازجمله شاخص هاو و ارتفاع آلبومین در این تیمار به‌طور معنی‌داری بهبود یافت. همچنین استفاده از یولاف فرآوری‌شده و مخمر موجب کاهش معنی‌دار در سطح کلسترول و تری‌گلیسرید سرم گردید، درحالی‌که بر ضخامت پوسته و وزن تخم‌مرغ تاثیر قابل‌توجهی نداشت. به‌طورکلی، نتایج این مطالعه نشان داد جایگزینی ?? درصد از ذرت با یولاف فرآوری‌شده همراه با مکمل‌سازی با مخمر S. boulardii می‌تواند به‌عنوان یک راهکار تغذیه‌ای موثر و اقتصادی برای بهبود عملکرد تولیدی، کیفیت تخم‌مرغ و وضعیت متابولیکی مرغ‌های تخم‌گذار مورد استفاده قرار گیرد.

 چکیدههدف از این پژوهش، شناسایی جهش‌های موجود در ژن‌های هورمون رشد و میوستاتین با استفاده از روش PCR-RFLP و بررسی ارتباط احتمالی آن‌ها با صفات کیفیت اسپرم و اندازه‌های بیضه در قوچ‌های نژاد سنجابی بود. برای این منظور، نمونه‌گیری از خون و اسپرم ?? راس قوچ نژاد سنجابی انجام شد. پس از استخراج DNA به روش نمکی، از دو جفت پرایمر اختصاصی جهت تکثیر قطعات ??? و ??? جفت بازی به ترتیب برای ناحیه اگزون ? ژن GH و اگزون ? ژن MSTN استفاده گردید. هضم محصولات PCR با استفاده از آنزیم محدودگر HaeIII به‌صورت جداگانه برای هر جایگاه انجام گرفت. نتایج حاصل از هضم آنزیمی نشان داد که جهش از نوع G به A در ژن MSTN وجود ندارد و تمامی نمونه‌ها در این جایگاه دارای ژنوتیپ وحشی (GG) بودند. همچنین، نتایج هضم آنزیمی برای ژن GH حاکی از وجود سه ژنوتیپ GG، GA و AA با فراوانی‌های 38/84?، 58/14? و 04/1? بود. بین ژنوتیپ GA و دیگر ژنوتیپ‌ها برای صفات حجم اسپرم و تعداد کل اسپرم در هر انزال، اختلاف معنی‌داری در سطح ? درصد مشاهده شد؛ اما برای سایر صفات اندازه‌گیری‌شده، اختلاف معنی‌داری یافت نشد. علاوه بر این، آزمون تعادل هاردی-واینبرگ نشان داد که جایگاه مورد مطالعه در ژن GH در تعادل ژنتیکی قرار دارد. نتایج این تحقیق می‌تواند به شناسایی نواحی ژنومی مسئول صفات کیفی اسپرم در قوچ‌ها کمک کند و در نهایت به بهبود باروری در این گله‌ها منجر شود.کلمات کلیدی: هورمون رشد، میوستاتین، چندشکلی، تولید مثل، قوچ سنجابی

این مطالعه بصورت آزمایش فاکتوریل2×4با هدف بررسی اثر‌افزودن پودر‌ریشه کاسنی‌،‌پودر‌برگ‌و‌ساقه کنگرفرنگی‌و‌باکتری باسیلوس سابتیلیس به‌جیره پایه مرغان تخمگذار بر عملکرد تولیدی‌،‌صفات کیفی تخم‌مرغ‌،‌سطح کلسترول تخم‌مرغ‌،‌برخی فراسنجه‌های خونی‌و‌هیستومورفولوژی روده‌در‌انتهای دوره تولید انجام گرفت‌.‌336 قطعه مرغ تخمگذار سویه Lohmann lsl lite‌در‌سن 77 هفتگی‌در‌8 تیمار با 7 تکرار‌و‌شش پرنده‌در‌هر‌تکرار توزیع و‌در‌مدت 98 روز با جیره‌های آزمایشی تغذیه شدند‌.‌ گروه شاهد(بدون افزودنی)نسبت به‌تمامی گروههای آزمایشی نرخ تخمگذاری (%)،توده تخم‌مرغ،ارتفاع‌پرز،عمق کریپت‌و‌اسیداوریک،کلسترول کل،HDLوLDL سرم پایینتر‌و‌ضریب تبدیل،درصد تخم‌مرغهای شکسته،درصد تخم‌مرغ غیرقابل فروش‌و‌غلظت کلسترول زرده بالاتری داشتند. اثرحضور همزمان هرسه فاکتور به‌عنوان افزودنی جیره بر نرخ تخمگذاری،درصد تخم‌مرغهای شکسته،درصد تخم‌مرغهای غیر قابل فروش،درصد تلفات،نرخ زرده،نرخ آلبومین،نسبت زرده به‌آلبومین،نرخ پوسته،عمق کریپت‌و‌ارتفاع‌پرز معنی دار بود. گروهی که با جیره پایه به‌همراه پودر‌ریشه کاسنی به‌تنهایی تغذیه شده بود بالاترین مقدار اسید اوریک‌،‌کلسترول کل‌،‌پروتئین کل‌و‌LDL سرم را نسبت به‌سایر گروههای آزمایشی داشت‌.‌گروهی که با جیره پایه به‌همراه حضور همزمان هر‌سه فاکتور تغذیه شده بودند بالاترین مقدار تری گلیسرید‌و‌HDL سرم را داشت. افزودن پودر‌ریشه کاسنی به‌همراه باکتری باسیلوس سابتیلیس‌و‌نیز پودر‌برگ‌و‌ساقه کنگر فرنگی به‌همراه باکتری باسیلوس سابتیلیس به‌جیره پایه مرغان تخمگذار بر عرض پرز تاثیر معنی دار داشت‌.‌‌گروهی که پودر‌برگ‌و‌ساقه کنگر فرنگی به‌تنهایی را دریافت کرده بود بیشترین ارتفاع‌پرز‌و‌عمق کریپت را داشت‌و‌گروهی که با جیره پایه‌و‌باسیلوس سابتیلیس به‌تنهایی تغذیه شده بودند بیشترین عرض پرز‌و‌نسبت ارتفاع‌پرز به‌عمق کریپت را داشت. حضور یا عدم حضور فاکتور های آزمایشی به‌تنهایی یا با هم به‌عنوان افزودنی به‌جیره پایه‌،‌از نظر آماری بر وزن‌تخم‌مرغ تولیدی‌،‌درصد تخم‌مرغ های لمبه،درصد تخم‌مرغهای کوچک،تغییر وزن‌بدن،شاخص شکل تخم‌مرغ‌،‌واحد هاو‌،‌شاخص زرده‌،‌وزن‌زرده‌،‌وزن‌آلبومین‌،‌ارتفاع‌زرده‌،‌ارتفاع‌آلبومین‌،‌ضخامت‌پوسته،وزن‌پوسته‌،‌مقاومت‌در‌برابرشکستن‌،‌وزن‌مخصوص‌تخم‌مرغ‌و ‌فراسنجه‌های سرم شامل اسیداوریک،‌تری گلیسرید‌،‌پروتئین کل‌،‌قندخون‌،‌کلسترول کل‌،‌HDL‌و‌ LDLمعنی دار نبود‌.‌  

  هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثر تزریق داخل رحمی آب الکترولیز شده با سفتیوفور سدیم روی درصد آبستنی در گاو های شیری مبتلا به اندومتریت تحت کلینیکی پس از زایمان بود. اختلالات رحمی از جمله اندومتریت، متریت، پیومتر و جفت ماندگی در گاو های شیری دارای عواقبی چون کم باروری و در برخی موارد ناباروری و در نهایت حذف دام از گله می شود. بیماری های باکتریایی رحم باعث به تعویق افتادن زمان تلقیح، کاهش نرخ آبستنی و افزایش حذف به دلیل عدم توانایی در باروری می شود. جهت درمان اندومتریت تحت بالینی روش های مختلفی پیشنهاد شده است از جمله تزریق سیستمیک آنتی بیوتیک و یا تزریق داخل رحمی و روش های هورمونی مختلف که در مراحل مختلف سیکل فحلی انجام می شود.. از نقایص استفاده از آنتی بیوتیک در درمان اندومتریت می توان به هزینه دور ریختن شیر به دلیل درمان آنتی بیوتیکی، هزینه دارو و کارگری، ایجاد مقاومت باکتریایی و سرکوب فعالیت فاگوسیتی لوکوسیت های سیستم ایمنی رحم اشاره کرد. برای انجام این مطالعه 317 راس گاو هلشتاین که در زمان تست اولیه بعد از زایش (35-42 روز پس از زایش) با استفاده از سونوگرافی (ضخامت سرویکس بالای 5/5 سانتی متر، افزایش ضخامت دیواره رحم و حضور مایعات داخل رحم) دارای اندومتریت تحت بالینی تشخیص داده شدند، به صورت تصادفی در 6 گروه کنترل، درمانی با سفتیوفور سدیم و اب الکترولیز ppm 200، 300 و دو مرتبه درمان با 200 و300 قرار گرفتند. گروه کنترل شامل گاوهایی بودند که در زمان تست پاکی سالم تشخیص داده شدند و درمانی روی آنها انجام نگرفت. هر 6 گروه پس از اتمام دوره انتظار اختیاری (55 روز پس از زایش) تحت برنامه همزمانی تخمک گذاری آوسینک قرار گرفتند. میزان آبستنی پس از اولین تلقیح در گروه های کنترل و درمانی با آب الکترولیز و سفتیوفور سدیم محاسبه شد. همچنین میزان آبستنی تجمعی پس از انجام دو بار تلقیح محاسبه شد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که درمان با اب الکترولیز با غلظت ppm 300می تواند باعث بهبود نرخ آبستنی در گاوهای دارای اندومتریت تحت بالینی شود.

پژوهش حاضر، یک مطالعه متاآنالیزی از مقالات منتشرشده در زمینه برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات تولیدی وتولیدمثلی در بلدرچین ژاپنی، مرغ گوشتی و مرغ تخمگذار است. در این پژوهش، داده‌های ??? مقاله   واجد شرایط مرتبط با بلدرچین ژاپنی، ?? مقاله مرتبط با مرغ گوشتی و ?? مقاله مرتبط با مرغ تخمگذار، که در آنها وراثت‌پذیری و همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی صفات مهم اقتصادی و تولید مثلی برآورد   شده بودند، استخراج شد. برای انجام آنالیز آماری و برآورد میانگین وزنی وراثت‌پذیری و همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی، خطای استاندارد و محدوده اطمینان ?? درصدی، از بسته نرم افزاری ComprehensiveMeta-Analysis((versi0n2)استفاده شد. پارامترهای ژنتیکی (وراثت‌پذیری، همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی) صفات مورد بررسی در بلدرچین ژاپنی شامل صفات وزن بدن در سنین مختلف، لاشه، تولیدمثلی و کیفیت تخم بودند.   نتایج این متاآنالیز نشان داد که میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم صفات وزن بدن در دامنه ???/? (برای وزن یک هفتگی)   تا ??/? (برای وزن یک روزگی) میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم برای صفات لاشه در دامنه ???/? (برای وزن پشت) تا ???/? (برای وزن بدن قبل کشتار) میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم برای صفات تولیدمثلی در دامنه ???/? (برای تعداد تخم) تا ???/?(برای وزن تخم) و میانگین وزنی وراثت‌پذیری مستقیم کیفیت تخم در دامنه ???/? (برای وزن پوسته) تا ???/? (برای وزن تخم) قرار داشت. میانگین وزنی همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی صفات در بلدرچین ژاپنی به‌ترتیب برای صفت وزن بدن از ???/? تا ???/? و برای همبستگی فنوتیپی آن در دامنه ???/? تا ???/? برآورد گردید. همبستگی ژنتیکی صفات لاشه در دامنه ???/? تا ???/? و همبستگی فنوتیپی   برای آنها در دامنه ???/? تا ???/? بود. همبستگی ژنتیکی برای صفات تولید‌مثلی در دامنه ???/?- تا ???/? و همبستگی فنوتیپی در دامنه ???/?- تا ???/? قرار داشت. همبستگی ژنتیکی برای صفات کیفیت تخم در دامنه ???/? تا ???/? و همبستگی فنوتیپی آن در دامنه ???/? تا ???/? متغیر بود. صفات تولیدی و عملکردی مورد بررسی در مرغ گوشتی شامل صفت وزن بدن در ?? روزگی (سن کشتار)، وزن لاشه، وزن سینه، وزن ران، وزن چربی شکمی، وزن کبد، وزن قلب و ضریب تبدیل خوراک بود. نتایج میانگین وزنی وراثت‌پذیری صفات عملکردی و لاشه ای در مرغ گوشتی   در دامنه ???/? (برای ضریب تبدیل خوراک)   تا ???/? (برای وزن بدن) به‌دست آمد. همبستگی‌های ژنتیکی   برای این   صفات در مرغ گوشتی در دامنه ???/? تا ???/? و همبستگی‌های فنوتیپی   آنها در دامنه ???/? تا ???/? بود. پارامترهای ژنتیکی (وراثت‌پذیری، همبستگی‌های ژنتیکی و فنوتیپی) صفات تولیدی و تولیدمثلی در مرغ تخمگذار شامل صفت سن در اولین تخم(سن بلوغ جنسی)، صفت وزن بدن در اولین تخم (وزن بلوغ جنسی) و   تعداد و وزن تخم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج میانگین وزنی وراثت‌پذیری صفات تولیدی و تولیدمثلی در مرغ تخمگذار در دامنه ???/? (برای تعداد تخم)، تا ???/? (وزن تخم)   قرار داشت. همبستگی‌های ژنتیکی برای این صفات در دامنه ???/?- تا ???/? و همبستگی‌های فنوتیپی در دامنه ???/?- تا ???/? برآورد گردید. مقایسه   حدود اطمینان ?? درصدی مشاهده شده در متاآنالیز و دامنه تغییرات گزارش شده در مقالات برای همه پارامترهای ژنتیکی صفات مورد بررسی نشان داد که تجمیع نتایج مطالعات سبب کاهش قابل توجه این محدوده شده است. همچنین مقایسه خطاهای استاندارد بدست آمده در متاآنالیز با دامنه خطاهای استاندارد گزارش شده در مطالعات پیشین نشان می‌دهد که تجمیع نتایج و به‌ دنبال آن افزایش حجم نمونه، به کاهش شدید خطای استاندارد همه پارامترها‌ی ژنتیکی در صفات مورد بررسی منجر می‌شود. بنابراین می‌توان با بررسی نتایج حاصل از متاآنالیز در این مطالعه و مقایسه آن با نتایج مطالعات انفرادی به این نتیجه رسید که تجمیع نتایج مطالعات و تجزیه آن‌ها باعث کاهش خطای استاندارد و افزایش صحت نتایج حاصله می‌شود و لذا با اطمینان بیشتری می‌توان نتایج مطالعات متاآنالیز را در مقایسه با نتایج مطالعات انفرادی در برنامه‌های اصلاح نژادی استفاده کرد.   

هدف: در سال­هایاخیر، به­دلیل اهمیت سلامت مواد غذایی و افزایش سطح آگاهی زیست محیطی، به برنامه­های تولید محصول سالم، استفاده از کودهای بیولوژیک و آفت­کش­های طبیعی جهت کاهش استفاده از آفت­کش­های شیمیایی، توجه زیادی شده است. چرا که استفاده و جایگزینی سموم طبیعی به­جای سموم شیمیایی، سبب تولید محصولات سالم و ارگانیک خواهد شد. لذا پژوهش حاضر با هدف واکاوی ادراک کشاورزان از اثرات کود و آفتکش­های شیمیایی و تاثیر آن بر تمایل به استفاده از کود و آفتکش­های طبیعی در بین کشاورزان شهرستان اسلام آبادغرب، انجام گرفت. روش شناسی پژوهش: ماهیت این پژوهش، کمّی از نوع تحقیقات توصیفی - همبستگی می­باشد. جامعه آماری، تمامی کشاورزان ساکن در بخش مرکزی شهرستان اسلام­آبادغرب بودند (18536 نفر) که 264 نفر از کشاورزان به صورت نمونه­گیری خوشه­ای دو مرحله­ای و با انتساب متناسب، انتخاب شدند. جهت گردآوردی داده­ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد. یافته­ها: نتایج آمار توصیفی نشان داد که ادراک کشاورزان از اثرات کود و آفت کش­های شیمیایی بر سلامتی نسبتاً پایین­ است. این در حالی است که ادراک کشاورزان از اثرات سموم و آفت­کش­ها بر موجودات مفید مزرعه و محیط زیست بالاتر از حد متوسط و نسبتاً خوب می­باشد. همچنین بر اساس نتایج توصیفی، مهمترین موانع استفاده از کود و آفت­کش­های طبیعی عبارتند از: ضعف زیرساخت­های مناسب برای تولید محصولات سالم و با کیفیت، نگرانی از عملکرد پایین تولید با شیوه­های طبیعی و ناکافی بودن قوانین مربوط به استفاده از آفت­کش­ها. نتایج رگرسیون لجستیک از نوع گام به گام   نشان داد درک کشاورزان از آثار کود و آفت­کش­های شیمیایی تاثیری بر تمایل آنان به استفاده از کود و آفت­کش­های طبیعی با قیمت یکسان ندارد. لکن زمانی که قیمت نهاده­های طبیعی بالاتر از نهاده­های شیمیایی باشد، نتایج رگرسیون لجستیک، حاکی از آن است که بین 3 متغیر مستقل درک از اثرات کود و آفت کش­های شیمیایی بر سلامتی، درک از اثرات کود و آفت کش­های شیمیایی بر موجودات مفید مزرعه و درک از اثرات کود و آفت کش­های شیمیایی بر محیط زیست با متغیر وابسته (تمایل به استفاده از کود و آفت­کش­های طبیعی با قیمت بالاتر)، رابطه معنی دار وجود دارد. همچنین یافته­ها نشان داد درک از اثرات بر سلامتی و درک از اثرات بر محیط زیست، اثر معنی دار منفی و درک از اثرات بر موجودات مفید مزرعه اثر معنی دار مثبت بر تمایل کشاورزان به استفاده از کود و آفت کش­های طبیعی با قیمت بالاتر دارند. به­طور کلی، این 3 متغیر، پیش­بین کننده­های تمایل کشاورزان به استفاده از کود و آفت­کش­های طبیعی با قیمت بالاتر هستند. نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه می­تواند دستاوردهای مثبتی را جهت توسعه کشاورزی سالم و ارگانیک و فرهنگ‌سازی این نوع محصولات در بین کشاورزان، ارائه نماید.    کلید واژه­ها: ادراک، آفت­کش­های طبیعی، کشاورزی ارگانیک، کشاورزی سالم، کودهای بیولوژیک.   

  چکیدههدف پژوهش حاضر  بررسی استفاده از اسفنج حاوی پروژسترون برای همزمانسازی و بکارگیری انواعمختلف آنتیبیوتیکها (داکسی سایکلین، نئومایسین، تریسول، اکسیتتراسایکلین) به صورت درمان موضعی و سیستمیک جهت بررسی مهار عفونتهای ناشیاز استفاده از اسفنج و یا کاهش جمعیت میکروبهای ناخواسته، میشهای نژاد ایلدوفرانسبود. بدین منظور 200 راس میش نژاد ایلدوفرانس انتخاب   و به صورت تصادفی در بین 5 گروه آزمایشی قرارگرفتند. گروههای آزمایشی   عبارت بودند از:1) تیمار شاهد، اسفنج های آغشته شدهی با پودر داکسی سایکلین)به میزان 200 میلی گرم(   بهمدت 14 روز درواژن 2) تیمار شاهد +اوبلت 500 میلیگرمی اکسی تتراسایکلین بهمدت 14 روز درواژن 3) تیمار شاهد+ اوبلت480میلیگرمی نیومایسین بهمدت 14 روز درواژن 4)تیمار شاهد+ به همراه اوبلت 500 میلیگرمی تریسول بهمدت 14 روز درواژن 5)گوسفندان این گروه ضمن دریافت اسفنج های فاقد داکسی سایکلین، یکتزریق داخل عضلانی اکسی تترا سایکلین LA به مقدار 500 میلی گرم داشتند.   میش ها در همه گروه ها در زمان برداشت اسفنج ،مقدار400 واحد بین المللی هورمون eCG دریافت کردند. نرخ چسبندگی که درجه صفر ) ناچیز یا بدون چسبندگی،درجه1 ) چسبندگی معمول، درجه 2 )چسبندگی زیاد و سخت در نظر گرفته شد و میزان عفونتهای واژنیکه براساس درجه بندی عفونت صفر) بدون عفونت 1) عفونت کم با بوی بد2) عفونت زیاد با بوی متعفن 3) عفونت شدید همراه با خونریزی در زمانبرداشت اسفنج ثبت شد. در روز ?? پس از قوچ اندازی از تکنیک اولتراسونوگرافی برایبررسی وضعیت آبستنی استفاده شد. همچنین شاخص های تولید مثل شامل: نرخ باروری، نرخدوقلوزایی، نرخ مردهزایی و نرخ سقط جنین نیز محاسبه شدند. درصد چسبندگی مبهل درتمام گروه ها اختلاف معنی داری   نداشت(05/0< P). عفونتهای واژن در درجه صفر در گروه های 1 و 2 نسبت به سایر گروه هااختلاف معنی داری   را نشان دادند(05/0> P). به طوریکه کمترین تعداد میش های بدون عفونت مربوط به این دو گروه بود.در درجه 1 گروه 2 کمترین تعداد میش های با عفونت کم و بوی بد مربوط به گروه دوبود. در درجه 2 و 3 کمترین تعداد میشهای با عفونت شدید همراه با خون ریزی و بویمتعفن   مربوط به گروه 4،3 و5 بود. درصدباروری، دوقلوزایی، مردهزایی و سقط جنین در هیچ یک از تیمارهای آزمایشی معنی دارنشدند(05/0<p). بر اساس یافتههای این پژوهش، نتیجه می شود، که   استفادهاز آنتی بیوتیک ها میزان عفونتهای ناشی از استفاده از اسفنج و یا کاهش جمعیتمیکروبهای ناخواسته به طوری معنی دار کاهش داد بودند.  کلماتکلیدی: همزمانسازی فحلی، آنتی بیوتیک ها ، عفونت واژن ، باروریچکیده

   برای بررسی کیفیت داده ها ویرایش آنها از نرم افزار‌هایFastQC و Trimmomatic استفاده شد. سپس به منظور مکان یابی خوانش‌ها برروی ژنوم مرجع ازنرافزار STARاستفاده شد. جهت شمارش خوانش ها ازنرم افزار HTSeq- Countاستفاده و در ادامه برای کشف و شناسایی    ها از نرم افزارCalling    - indels with Samtools Bcftools   و از نرم افزار SAMTOOLS-0. 1. 19_VCF-Utilities برای شناسایی    های نهایی استفاده گردید، که درمرغ های نژاد فیومی و لگهورن 613871 و 492049   اسنیپ کشف شد. و از نرم افزار   -ASEبرای شناسایی   ژن ها و فایل‌های نهایی با فرت BED ، با استفاده از بسته آماری DESeq2 در محیط R،   ژن ‌های که در دو نژاد لگهورن و فیومی به صورت اختصاصی و معنی دار (P<0.05) بیان شده بودند شناسایی گردیدند.  

   چکیده:    به دلیل محدود بودن منابع آب، هزینه تامین و مدیریت صحیح آن، استفاده از روش‌های نوین آبیاری در بخش کشاورزی مخصوصاً باغبانی امری ضروری است. ازجمله روش‌های نوین آبیاری، می‌توان سیستم آبیاری قطره‌ای را نام برد که به دلیل پتانسیل بالقوه آن در توزیع آب با راندمان بالا درجهت استفاده بهینه از منابع آبی کاربرد دارد. ارزیابی سیستم های آبیاری به‌منظور اصلاح و مدیریت آن‌ها، امری ضروری می‌باشد. در این پژوهش 5 سیستم آبیاری قطره‌ای در شهرستان ثلاث باباجانی انتخاب و مورد ارزیابی قرار گرفت. ارزیابی‌ها بر اساس دستورالعمل اداره حفاظت خاک آمریکا (SCS)[1] و روش مریام   و کلرانجام شد. در این ارزیابی، در هرکدام از سامانه‌ها، نحوه بهره‌برداری و مدیریت ، مشکلات و مسائل فنی (طراحی و اجرا) و کیفیت شیمیایی آب، مورد تجزیه‌وتحلیل واقع‌شده است. نتایج نشان داد در اغلب سیستم‌ها به دلیل عدم نصب دستگاه کنترل مرکزی و سیستم فیلتراسیون مناسب، اغلب قطره‌چکان‌ها دچار انسداد شده بودند و همچنین به دلیل نامناسب بودن فشار توام با انسداد قطره‌چکان‌ها، یکنواختی پخش در سامانه‌های موردبررسی، کاهش پیداکرده بود. مساحت خیس شده نسبت به مساحت کل بین 89/14 تا 49/33 درصد متغیر بود، به‌طوری‌که در تمام سیستم‌ها به‌جز یک سیستم، درصد مساحت خیس شده کمتر از حداقل مقدار توصیه‌شده برای طراحی (33 درصد) بود. حداقل و حداکثر مقدار یکنواختی پخش آب در سیستم‌ها (EUs) به ترتیب 49/29 و 56/62 درصد تعیین شد که نشان از عملکرد پایین سیستم‌ها برمبنای این شاخص بود. به‌طوری‌که یکنواختی پخش سیستم‌ها در تمام مزارع مورد ارزیابی، در محدوده ضعیف قرار داشت. مقادیر راندمان پتانسیل کاربرد ربع پایین سامانه‌ها (PELQs) در محدوده بین 83/26 تا 3/53 درصد نوسان داشت که این مقادیر بیانگر عملکرد ضعیف سیستم‌ها در تمام مزارع است. مقادیر راندمان کاربرد ربع پایین سامانه‌ها (AELQs) در محدوده 48/29 تا 56/62 درصد متغیر بود به‌طوری‌که بر اساس این شاخص در تمام مزارع عملکرد سیستم‌ها ضعیف ارزیابی شدند. با توجه به مقادیر شاخص اشباع لانژیلر (LSI) به‌دست‌آمده از منابع آبی در مزارع تحت مطالعه، در دو مزرعه تمایل رسوب کربنات کلسیم وجود داشت، اما در سایر مزارع این خطر رسوب‌گذاری وجود نداشت. به‌طورکلی عملکرد ضعیف سیستم‌ها به دلایل مختلفی ازجمله عدم نصب ایستگاه کنترل مرکزی یا سیستم فیلتراسیون مناسب در سامانه‌ها، کم بودن مساحت خیس شده، نامناسب بودن نوع و تعداد قطره‌چکان‌ها، گرفتگی قطره‌چکان‌ها، اختلاف فشار در سیستم‌ها، نامناسب بودن فشار و توزیع غیریکنواخت آن، نامناسب بودن دور و مدت‌زمان آبیاری و درنهایت مدیریت ضعیف بهره‌بردار بود.    کلیدواژه‌ها: آبیاری قطره‌ای، ارزیابی، یکنواختی پخش، راندمان پتانسیل، راندمان واقعی، شاخص اشباع لانژیلر [1] - Soil Conservation Service

   پژوهشحاضر به منظور مرور سیستماتیک و متاآنالیز در زمینه برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات رشد در گوسفندان دنیا در سه نژاد گوشتی، پشمی و دومنظوره انجام شد. در این پژوهش داده­های مربوط به 221 مقاله منتشر شده طی سال­های 1371 تا 1399 در پایگاه­های داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفت. پارامترهای مورد بررسی شامل وراثت­پذیری­هایمستقیم و مادری و همچنین همبستگی­های ژنتیکی و فنوتیپی صفات رشد شامل وزن­های تولد، شیرگیری، شش ماهگی، نه ماهگی و دوازده ماهگی بود. پس از آماده سازی داده­های استخراج شده، آنالیز داده ها با استفاده از بسته نرم­افزاری Comprehensiv Meta-Analysis (Version2) و به کمک مدل اثرات تصادفی انجام شد. برآورد میانگین وزنی­ وراثت­پذیری­، همبستگی­های ژنتیکی و فنوتیپی،   خطای استاندارد و همچنین محدود اطمینان 95درصد برای صفات رشد، برآورد شد. نتایج نشان داد که میانگین وزنی وراثت­پذیری مستقیم صفات رشد در گوسفندان نژاد گوشتی در دامنه 004/0±190/0 (برای وزن تولد) تا 01/0±264/0 (برای وزن12ماهگی )، در گوسفندان نژاد پشمی در دامنه 033/0±198/0 (برای وزن تولد) تا 005/0±304/0 (برای وزن 12 ماهگی) ودر گوسفندان   نژاد دومنظوره در دامنه   004/0 ± 196/0 (برای وزن تولد) تا 020/0±285/0(برای وزن 9 ماهگی) قرار داشت. میانگین وزنی وراثت­پذیری مادری در نژادهای گوشتی در دامنه 003/0±085/0(برای وزن 12ماهگی) تا 008/0 ± 122/0(برای وزن تولد)، در گوسفنداننژاد پشمی در دامنه   002/0±055/0(برای وزن12   ماهگی) تا 002/0±164/0(برای وزن 6 ماهگی) و در گوسفندان نژاد دومنظوره در دامنه 005/0 ± 052/0(برای وزن 12ماهگی) تا 04/0±162/0(برای وزن 6 ماهگی) قرار داشت. میانگین وزنی همبستگی های ژنتیکی و فنوتیپی صفات رشد گوسفندان گوشتی به ترتیب برای همبستگی ژنتیکی در دامنه   320/0 تا 847/0 و برای همبستگی فنونتیپی در دامنه 225/0 تا809/0، برای نژادهای پشمی همبستگی ژنتیکی در دامنه   290/0 تا755/0 وهمبستگی فنونتیپی در دامنه 232/0 تا 711/0 و برای گوسفندان   نژاد دو منظورههمبستگی ژنتیکی در دامنه 329/0 تا 879/0 و همبستگی فنوتیپی در دامنه 240/0 تا 820/0 قرار داشت. مقایسه حدود اطمینان 95 درصدی حاصل از نتایج متاآنالیز و دامنه تغییرات گزارش شده در مقالات برای همه پارامترهای ژنتیکی صفات مورد بررسی نشان داد که تجمیع نتایج مطالعات سبب کاهش قابل توجه در این محدوده شده است. همچنین مقایسه خطای استاندارد متاآنالیز با دامنه خطای استاندارد مطالعات مختلف نشان داد که تجمیع نتایج و بدنبال آن افزایش حجم نمونه، باعث کاهش شدید خطای استاندارد همه پارامترها ی ژنتیکی در صفات مورد بررسی می­شود. بنابراین بررسینتایج حاصل از متاآنالیز در این مطالعه و مقایسه آن با نتایج مطالعات انفرادی نشان داد که تجمیع نتایج مطالعات و تجزیه مجدد آنها باعث کاهش خطای استاندارد و افزایش صحت نتایج حاصله می­گردد، لذا با اطمینان بیشتری می­توان نتایج مطالعات متاآنالیز را در مقایسه با نتایج مطالعات انفرادی، در برنامه های اصلاح نژادی استفاده نمود.واژه­­ های­ کلیدی: متاآنالیز، صفات رشد، وراثت­پذیری، همبستگی ژنتیکی، همبستگی فنوتیپی، گوسفند  

بارش از اجزای اصلی چرخه آب­شناسی و ورودی مورد نیاز بسیاری از مدل­های آب و هوایی و آب­شناسی است. کمبود داده­های قابل اعتماد و کامل از مهم­ترین چالش­ها در واکاوی   بارش و پیش­بینی­های آب­شناسی در مدیریت آب است. طی سالیان اخیر تخمین بارش با استفاده از ماهواره­ها توانسته است به­عنوان یک راهکار نوآورانه مورد توجه قرار گیرد. داده­های ماهواره­ای با فراهم آوردن پوشش مکانی کامل، قادر به تخمین بارش برای کل جهان است. برای تبدیل مقادیر بارندگی مستخرج از تصاویر ماهواره­ای در ماههای مختلف به سری مکانی-زمانی مقادیر بارندگی زمینی، ابتدا دقت تصاویر ماهواره­ای TRMM و GPM نسبت به مقادیر زمینی ثبت شده مورد بررسی قرار گرفت. تصاویر GPM نسبت به TRMM همبستگی بیش­تری با داده­های زمینی داشت. به­منظور شبیه­سازی مکانی- زمانی بارش در کل دشت مدل­های مختلف شبکه عصبی مورد ارزیابی قرار گرفت و در آخر خروجی مدل ORELM دارای بهترین برازش با داده­های مشاهداتی با مجذور ضریب همبستگی برابر با 96/0 بود، همچنین دارای بهترین و نزدیک­ترین پراکندگی نقاط در اطراف خط 45 درجه بود و از این نظر دقیق­ترین مدل محسوب می­شود. برای اطمینان از انتخاب درست مدل برتر از دیاگرام تیلور نیز استفاده شد، نتایج نشان داد نزدیک­ترین نقطه به نقطه مرجع مربوط به روش ORELM می­باشد، لذا برای تبدیل بارندگی حاصل از تصاویر ماهواره­ای به بارش زمینی از این مدل استفاده شد. در تحقیق حاضر سعی بر آن شده است که با دست یافتن به اطلاعات حاصل از تصاویر ماهواره­ای در منطقه مطالعاتی بتوان اطلاعات جدیدی از نوسانات منابع آب زیرزمینی منطقه و منابع محرک در تغذیه و تخلیه منابع آب زیرزمینی دشت میان­دربند به­دست آورد. هم­چنین به پیش­بینی تراز آب زیرزمینی دشت با استفاده از تصاویر ماهواره­ای بارش و مدل کوپل شده WEAP-MODFLOW با هدف مدیریت صحیح منابع آب پرداخته شده است. در این تحقیق برای اولین بار تصاویر ماهواره­ای در یک مدل تلفیقی-دینامیک استفاده شده است. در مدل کوپل شده WEAP-MODFLOW مقدار بارندگی روی دشت و تغذیه ناشی از بارندگی و آب آبیاری در سطح کل دشت با استفاده از شبیه­سازی ناحیه غیراشباع خاک(مدل رطوبت خاک) و براساس ترکیب مدل شبکه عصبی مصنوعی ORELM و تصاویر ماهواره­ای در هر یک از مناطق همگن(60 ناحیه مختلف) در طول دوره شبیه­سازی(اکتبر 2000 تا سپتامبر 2020) محاسبه شد. نقشه تراز آب زیرزمینی برای تمام ماه­های دوره شبیه­سازی مورد محاسبه قرار گرفت و براساس آن­ها تغییرات در ماه­های خشک و تر و حتی تحت تاثیر وقایع حدی و بارش­های سنگین مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان متوسط افت تراز آب زیرزمینی با در نظر گرفتن کل سطح آبخوان کرمانشاه در پایان دوره بهره­برداری 20 ساله(اکتبر 2000تا سپتامبر 2020) حدود 3 متر است.

  چکیده ژنوم میتوکندری گوسفند 1661 جفت باز طول دارد طول توالی به دلیل تفاوت در تعداد تکرارهای متوالی طولانی 75 جفت باز که شامل دو اکتامر متقارن است می تواند متفاوت باشد. با توجه به اینکه از صفات باروری تحت تاثیر بسیاری از ژن ها قرار داشته ، اما تعداد محدودی از این ژنهای عمده مرتبط با صفت های تولید مثلی گوسفند گزارش شده و از جمله آنها می توان به ژن ATPase6 از ژنوم میتوکندری اشاره کرد . از اهداف تحقیق حاضر می توان به بررسی و شناسایی چند شکلی احتمالی موجود در ژنATPase6 در قوچ سنجابی با استفاده از تکنیک PCR-RFLP و بررسی ارتباط چند شکلی این ژن با خصوصیات کیفیت اسپرم و ابعاد بیضه قوچ نژاد سنجابی اشاره کرد در این پژوهش از 96 راس قوچ نژاد سنجابی در شهرستان کرمانشاه ،کوزران،ماهیدشت و ایستگاه تحقیقاتی مهرگان استان کرمانشاه نمونه برداری انجام گردید ، نمونه خون های گرفته شده را داخل لوله هایی وکیوم با شماره دام ثبت شده مربوطه ،حاوی اتیلین دی آمین تترا استیک اسید( EDTA) که از انعقاد خون جلوگیری می کند ریخته و در یخ خشک نگهداری و به فریزر ، در دمای 2- درجه انتقال گردید به وسیله نرم افزار PopGen32 بررسی فراوانی آللی ، ژنوتیپی ، تعادل هاردی واینبرگ و شاخص های جمعیتی صورت پذیرفت از دستور GLM نرم افزار )4/9) SASبرای بررسی ارتباط صفات مربوط به کیفیت اسپرم و ابعاد بیضه ، با چند شکلی ژن ATPase6 استفاده گردید. پس از استخراج DNA به وسیله یک جفت پرایمر اختصاصی جهت تکثیر قطعه 896 جفت بازی از ژن ATPase6 انجام شد. هضم محصولات PCR به وسیله از آنزیم محدودگر AlwnI صورت گرفت. نتایج حاصل از هضم آنزیم محدودگر AlwnI نشان دهنده وجود جهش از نوع C بهG در ژن ATPase6 و حاکی از دو ژنوتیپ CC ,GC با فراوانی به ترتیب 21/0 و 79/0 بودند. همچنین نتیجه آنالیز داده ها نشان داد که آزمون تعادل هاردی واینبرگ در جایگاه مورد نظر وجود ندارد و بین چند شکلی های ژن ATPase6 و صفات مرتبط با ابعاد بیضه و کیفیت اسپرم و از طرفی ارتباط با حجم اسپرم ،حرکت تودهای ، کل اسپرم انزال شده ،یکپارچگی غشای اسپرم ، مرفولوژی ، غلظت، زنده مانی و شاخص اسپرم ارتباط معنی داری مشاهده نشد . اما بین چند شکلی ژن مورد نظر با حرکت انفرادی و تست آب ارتباط معنی داری مشاهده گردیدبه طوری که دام های با ژنوتیپ GC به طور معنی داری دارای بیشترین درصد تست آب در مقایسه با ژنوتیپ CCبودند (P>0.05). همچنین دام های با ژنوتیپ CC به طور معنی داری دارای بالاترین میزان حرکت انفرادی نسبت به ژنوتیپ GC بودند (P>0.05) . نتایج این تحقیق نشان داد که می بایست مطالعات دیگری در جهت شناسایی جهش در نقاط دیگر ژن های میتوکندری باید صورت گیرد تا نواحی ژنومی مسئول صفات اسپرم قوچ ها به منظور بهبود باروری در گله ها مشخص گردد. کلید واژه: کیفیت اسپرم ، صفات بیومتری بیضه، ATPase6، گوسفند سنجابی

  چکیده:  هدف اصلی برنامه های اصلاح نژادی ،راندمان اقتصادی سیستم های تولیدی می باشد .بدون در نظر گرفتن اهمیت نسبی صفات از لحاظ اقتصادی نمی توان روش بهینه را قراربدهیم .تعیین سهم رشد ژنتیکی یا ضریب اقتصادی صفات در بهبود راندمان سیستم تولید ی میزان اهمیت نسبی هرکدام ازصفات را ،در برنامه های   اصلاحی مشخص می کند .دراین مطالعه اهداف اصلاحی وسیستم تولید گوسفند سنجابی که شامل   رشد،تولید شیر ،گوشت ،پشم ،کود وخون مشخص گردید که باتوجه به نظر دامداران گوشت وتولید شیر ازاهداف اصلاحی وضرایب اقتصادی صفات مرفولوژیکی وزن بدن ،طول بدن ، طول وعرض سر ،طول کانونی استخوان ،طول گوش ،طول وعرض دنبه ،وضعیت بدنی و...برای سه گروه سنی مورد بررسی قرارگرفت که وزن بدن گروه های سنی اول ودوم باضریب مثبت وزن مربوط به گروه سنی سوم باضریب اقتصادی منفی در رتبه های بعدی قرار گرفتند .کلید واژه: اهداف اصلاحی ،سیستم تولید،ضریب اقتصادی ،گوسفندسنجابی

در این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین چندشکلی ژن سیتوکروم b میتوکندری و صفات کیفیت اسپرم و ابعاد بیضه، از 96 قوچ نژاد سنجابی خون­گیری   به عمل ­آمد و استخراج DNA از خون انجام شد. همزمان نیز از دام­ها نمونه اسپرم گرفته شد و صفات کیفیت اسپرم نیز مورد آنالیز قرار گرفت. ابعاد بیضه و سن دام نیز ثبت شد. با استفاده از   یک جفت آغازگر، PCRانجام شد( قطعه ای به طول 979 جفت باز). سپس محصول PCRتوسط آنزیم محدودکننده(Nde1) مورد هضم قرار گرفت. در صورت وجود جهش، قطعاتی به طول419 و 261 در صورت عدم وجود جهش، قطعه­ای به طول980 بر روی ژل آگارز قابل رویت بود. نتایج هضم حاکی از عدم وجود چندشکلی در ناحیه مورد بررسی بود. از آنجا که جهش موردنظر در این ناحیه چندشکل   نبود امکان بررسی ارتباط آن با صفات کیفیت اسپرم و ابعاد بیضه وجود نداشت. با توجه به اهمیت   ژنوم میتوکندری در باروری جنس نر، توصیه می­شود که   با استفاده از روش توالی یابی، سایر جهش های این ژن وهمچنین سایر ژن­های این اندامک نیز جهت ارزیابی ارتباط   با کیفیت اسپرم و ابعاد بیضه و حتی پویش کل ژنومی برای این صفات، مورد بررسی   قرار گیرد.

   یکی از روش­های سنتی تشخیص تخم­مرغ سالم از ناسالم از طریق تکان دادن تخم­مرغ و تشخیص صدای آن است. اما تشخیص عیوب تخم­مرغ   به روش سنتی توسط انسان دقیق نیست. استفاده از روش­های دقیق تر در تشخیص سلامت تخم­مرغ و استفاده از ابزارهای هوشمند در جهت کاهش زمان و افزایش راندمان جداسازی تخم مرغ­های فاسد از تخم مرغ­های سالم ضروری است. هدف از انجام این تحقیق تشخیص عیوب تخم مرغ سالم از ناسالم (شامل فاسد، جوجه شده) با استفاده از امواج صوتی به کمک سیستم استنتاج عصبی­فازی (ANFIS[1]) می باشد. در این تحقیق پاسخ صوتی   تعداد 90 عدد تخم مرغ شامل تخم مرغ های سالم،   فاسد شده، جوجه شده از طریق تکان­دادن در دو حالت 200و 400 ضربه در دقیقه تکان مورد بررسی قرار گرفت. پس از جمع­آوری سیگنال­های صوتی نسبت به تحلیل حوزه زمانی سیگنال­ها از طریق آمار توصیفی و بعد تحلیل در حوزه فرکانس اقدام شد. پس از محاسبه ویژگی­های آماری و تعیین برترین ویژگی­ها، داده­ها برای طبقه­بندی با ANFIS مورد استفاده قرار گرفت. براساس نتایج دقت مدل انفیس در دو حالت سرعت رفت و برگشتی مکانیزم تکان­دهنده تخم مرغ­ها به ترتیب در حالت 1 مقدار 0.99 و در حالت 2 مقدار 0.93   بود. نتایج نشان داد سیستم استنتاج تطبیقی­عصبی­فازی در تشخیص تخم­مرغ­های فاسد شده و جوجه شده از تخم مرغ های سالم می­تواند به خوبی و با دقت بالا مورد استفاده قرار گیرد. [1] . Adaptive Neuro-Fuzzy Inference System

   بررسی تنوع زیستی علف های هرز باغات گردو(Juglans regia)، انگور(Vitis vinifera) و انار(Punica granatum)   در شهرستان پاوه

حفظ تنوع ژنتیکی در جمعیت اسب کردی   به عنوان سرمایه ملی بسیار حائز اهمیت است. بررسی توالی نوکلئوتیدی ناحیه سیتوکروم b میتوکندری در درون جمعیت‌ها می‌تواند شاخص مناسبی از میزان تنوع موجود در جمعیت مورد مطالعه باشد. هدف از این پژوهش، بررسی ژنتیکی و فیلوژنتیکی توالی نوکلئوتیدی ناحیه سیتوکروم b ژنوم میتوکندری اسب کردی است. بدین منظور از 30 راس بز مرخز نمونه خون جمع‌آوری گردید. پس از استخراج DNA، تکثیر قطعه 1092جفت بازی ناحیه سیتوکروم b میتوکندری توسط آغازگرهای اختصاصی انجام گرفت. قطعات تکثیر شده پس از خالص‌سازی به صورت رفت و برگشت توالی‌یابی شدند. تعداد 7 هاپلوتیپ مختلف بر اساس 7 نوکلئوتید چند شکل تعیین گردید. تنوع هاپلوتیپی و نوکلئوتیدی در نژاد اسب کرد به ترتیب 0/784 و 00218/0 برآورد شد. آنالیزها به کمک برنامه BioEdit نشان داد این توالی برای ناحیه cytB شامل 240 نوکلئوتید(27/21) A ، 289 نوکلئوتید C   (32/77)، 116 نوکلئوتید   G (13/15)و 237 نوکلئوتید T (26/87) می باشد. درخت فواصل ژنتیکی تحت رویه( N – J) طبق شکل بدست آمد. با مقایسه هایی که انجام شد اسب کرد به همراه   نژادهایی از ژاپن ( Hokkaido و Yakutia)، نژادهایی از چین (Lijiang و SanHe)، نژاد مغولی Przewalski و نژادی از عربستان با کد دسترسی MK100122.1 در یک شاخه قرار گرفت. که نشان دهنده تشابه ژنتیکی   بیشتر اسب کرد با نزادهایی آسیایی و اروپا   بخصوص آسیایی   می باشد.   

ژنوم میتوکندریایی با توجه به نرخ جهش بالا، عدم نوترکیبی و ارث­بری مادری یک نشانگر قدرتمند در مطالعات فیلوژنتیک به حساب می­آید. این پژوهش با هدف بررسی ساختار ژنتیکی و ارتباط ژنتیکی اسب نژاد کرد ایران با استفاده از ژنوم میتوکندریایی   ناحیه D-Loop انجام گرفت. در این تحقیق از 30 راس اسب نژاد کرد خون­گیری بعمل آمد و DNA آن به روش نمکی استخراج گردید، سپس با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ناحیه D-Loop به طول 509 جفت باز تکثیر و تمام نمونه­ها بعد از خالص­سازی توالی­یابی شدند.در کل 29 توالی بدست آمد و توالی­ها با استفاده از نرم­افزارهای بیوانفوراماتیکی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. قطعه 509 جفت بازی محصولات PCR بدست آمده از توالی­یابی، در برنامه MEGA7 ویرایش و قطعه 294 جفت بازی مورد نظر از آن استخراج شد، نمونه­ها با توالی مرجع اسب به شماره دسترسی (x79547) با استفاده از نرم­افزار BioEdit و رویه ClustalW همردیف شدند. نوکلئوتیدهای متفاوت در بین نمونه‌های توالی‌یابی شده مشخص و برای نمونه­های مورد پژوهش تعداد 14 هاپلوتایپ و 22 ناحیه متغیر (Polymorphic site) تشخیص داده شد و   سپس توالی Consensus به عنوان توالی شاخص برای این نژاد بدست آمد. پس از اخذ توالی مشابه ژنوم میتوکندری سایر نژادهای موجود در بانک ژن درخت فیلوژنی تحت رویه Neighbor-Joining در نرم­افزار BioEdit برای نژاد اسب کرد رسم گردید. رسم درخت نزدیکی این نژاد را با اسب­های نژاد چینی، تبتی، بلغاری و نژادی در ایران را نشان داد. میزان تنوع نوکلئوتیدی 01153/0، تنوع هاپلوتایپی 901/0 و میزان Dتاجیما 378/1- با استفاده از نرم­افزار DnaSP­ در این تحقیق محاسبه گردید. میزان Dتاجیما در سطح 1/0<P معنی دار نبود، منفی بودن این آماره نشان دهنده افزایش اندازه جمعیت یا انتخاب برای خالص سازی در جایگاه­ها است. بنابراین بنظر می­رسد جمعیت نژاد مورد مطالعه به سمت افزایش تعداد پیش رفته است. نتایج حاصل بیانگر تنوع نسبتاً زیاد در جمعیت مورد بررسی نژاد اسب کرد که اشتقاق اولیه متفاوتی را نشان می دهد و همچنین نشان دهنده خطوط مادری مختلف در این اسب­ها می­باشد.   

آب یک منبع آسیب­پذیر، محدود و حیاتی است. افزایش روز افزون جمعیت جهانی و کاهش منابع آبی، از مهم­ترین چالش­های پیش­روی بشر امروز است. از آنجا که منابع آب مستقیماً می­تواند رشد و توسعه اجتماعی و اقتصادی را تحت تاثیر قرار دهد، به عنوان زیر بنای فعالی­تهای عمرانی محسوب می­گردد. یکی از مهم­ترین مسائل قرن حاضر، مسئله گرمایش جهانی است، که به دلیل اثر گلخانه­ای تشدید شده و انتظار میرود که موجب تغییراتی در متغیرهای اقلیمی گردد. در گذشته تصمیمات مدیریتی در شرایطی گرفته می­شد که اقلیم آینده روند گذشته را داشته باشد. ولی در حال حاضر رنج وسیعی از تغییرات در اقلیم آینده، به واسطه فعالیت­های انسانی مانند پخش گازهای گلخانه­ای، توسط سوخت فسیلی و غیرانسانی مانند فعالیت آتشفشان ها در شرف وقوع هستند. در این رابطه شناخت محدودیت­های موجود در زمینه برنامه­ریزی مدیریت منابع آب و شناخت صحیح رفتار پدیده­هایی که بر وضعیت منابع آب موثر هستند و اعمال سیاست­های متناسب و سازگار با شرایط اقلیمی از اهم موارد است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر تغییر اقلیم بر کمیت و کیفیت حوضه آبریز رودخانه خرم­رود در شهرستان کنگاور تحت سناریوهای RCP می باشد. به این منظور، در ابتدا خروجی 4 مدل اقلیمی تحت سناریو های RCP4.5، RCP6و RCP8.5 برای دوره پایه 2015 تا 1983 استخراخ گردید. به منظور کاهش عدم قطعیت در مدل های اقلیمی، از روش MOTP استفاده شد. سپس نتایج مدل های اقلیمی با دوره پایه مور مقایسه قرار گرفت نتایج حاکی از عملکرد مناسب مدل ها والبته مدل ترکیب وزنی می باشد. اکثر مدل های اقلیمی یک روند کاهشی را برای پارامتر بارش پیش بینی کرده اند. برندگی دراز مدت تحت سناریو RCP8.5 نسبت به RCP 4.5و RCP6 کاهش بیشتری را گزارش می کند. نتایج تغیر اقلیم پارامتر دما نیز افزایش آن را نشان می دهد. تغییرات دما در دوره 2053 بیشتر از دوره 2020 بوده است. به طوری که، در دوره 2020 تحت سناریو RCP4.5، RCP6و RCP 8.5 به ترتیب 1، 1.5 و2 درجه سانتی گراد و در دوره 2053 2، 3 و 4 درجه سانتی گراد افزایش پیش بینی شده است. به منظور بررسی   وضعیت رواناب حوضه آبریز در ابتدا دو مدل شبکه عصبی مصنوعی و مدل بارش- رواناب ایهکرس برای دوره پایه مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج حاکی از برتری مدل بارش – رواناب ایهکرس در شبیه سازی رواناب حوضه رودخانه خرم­رود می باشد. سپس به منظور بررسی وضعیت رواناب آینده حوضه از خروجی های مدل های اقلیمی استفاده شد. سپس به منظور بررسی وضعیت کیفی حوضه آبریز رودخانه خرم رود از مدل شبکه عصبی مصنوعی استفاده گردید و پارامترهای کیفی   کل جامدات محلول(TDS) و   نسبت جذبی سدیم(SAR) برای دوره 20 ساله پایه کالیبره گردید و در پایان از خروجی مدل های اقلیمی و بارش – رواناب ایهکرس به منظور پیش بینی وضعیت کیفی پارامترهای کیفی رودخانه در آینده استفاده شد.

  چکیده تغییرات اقلیمی یکی از مهم ترین عواملی است که می تواند بر منابع طبیعی،   اجتماعی و اقتصادی   تاثیر معناداری بگذارد.   امروزه این تغییرات در تمام سطح کره زمین به یک پدیده ملموس و عینی تبدیل شده است و کمتر نقطه ای از جهان را می توان یافت که این تغییرات را تجربه   نکرده باشد.دهستان ماهیدشت در استان کرمانشاه در سالهای اخیر با نوسانات شدیدی به لحاظ بارشی مواجه بوده است و با توجه به اینکه اساس معیشت مردم این منطقه کشاورزی است و در طی سالهایی که منطقه با تغییرات اقلیمی مواجه بوده است بهره برداران زراعی این دهستان دچار خسارات زیادی شده اند ضرورت دارد با دیدی کلان به بحث تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی این منطقه پرداخته شود.   هدف کلی از انجام این پژوهش ارزیابی تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی دهستان ماهیدشت در برابر تغییرات و نوسانات اقلیمی است. دستیابی به هدف کلی تحقیق مستلزم دستیابی به اهداف اختصاصی زیر می­باشد: 1.   تحلیلی بر ابعاد سازنده تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی دهستان ماهیدشت 2.   اولویت بندی ابعاد سازنده تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی دهستان ماهیدشت 3.     بررسی عوامل موثر بر ابعاد سازنده تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی در منطقه ماهیدشت 4.   سنجش سطح تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی دهستان ماهیدشت این مطالعه از نوع کاربردی است و پارادایم   پژوهش توصیفی وکمی است و به روش پیمایشی به کمک پرسشنامه محقق ساخته انجام شد که روایی آن توسط اساتید گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه انجام گرفت و پایایی قسمتهای مختلف آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ محاسبه و ضریب آلفای کرونباخ آن برابر با 85/0، 91/0 و 6/0 بود. جامعه آماری بهره برداران زراعی دهستان ماهیدشت می باشند .روش نمونه گیری در این طرح به صورت تصادفی ساده می باشد. کل جامعه آماری 2800 نفر بهره بردار کشاورزی می باشند که بر اساس جدول مورگان تعداد جامعه نمونه331 نفر می باشد.   ابزار تجزیه و تحلیل داده ها در این   پژوهش نرم افزار      بود. ارزیابی سطح تاب آوری معیشتی بهره برداران زراعی دهستان ماهیدشت سطح متوسطی از تاب آوری یعنی حدود 53 درصد را برای بهره برداران مذکور تعیین نمود. همچنین مقایسه تاب آوری مردان و زنان نشان داد که مردان از سطح تاب آوری بالاتری نسبت به زنان برخودارند همچین مقایسه افراد متاهل و مجرد تاب آوری بالاتری را برای متاهلین برآورد نمود.   همبستگی بین ابعاد مختلف تاب آوری معیشتی نشان داد که بیشترین همبستگی تاب آوری با بعد ضربه پذیری و کمترین همبستگی با بعد خودسازماندهی تاب آوری است.    کلید واژگان: تاب آوری- تغییرات اقلیمی- نوسانات اقلیمی- آسیب پذیری

  رنگدانه‌های کاروتنوئیدی به عنوان عامل رنگی و نیز آنتی‌کسیدان به‌طور گسترده در صنایع دارویی و غذایی استفاده می‌شوند، به‌طوری که تقاضای جهانی تولید این رنگدانه‌ها رو به افزایش است. باتوجه به مستندات علمی، استفاده از رنگدانه‌های سنتزی موجب بروز مشکلات سلامت در انسان می‌شود، از این‌رو تمایل به تولید رنگدانه‌های طبیعی رو به افزایش است. استخراج رنگدانه‌های طبیعی از بافت‌های گیاهی اغلب با صرف زمان و هزینه بالا صورت می‌گیرد، لذا در سال‌های اخیر استفاده از روش‌های میکروبیولوژی صنعتی در دستیابی به رنگیزه های کاروتنوئیدی گسترش یافته است. رنگدانه‌ها به عنوان محصولات درون سلولی در میکروارگانیسم‌ها تولید می‌شوند و بنابراین لازم است تا پس از عملیات تولید در فرمانتور، استخراج از سلول انجام شود. ازجمله روش‌های متداول برای این منظور، استفاده از حلال‌های آلی شیمیایی است که به دلیل سمیت و خطرآفرینی در سلامت مصرف کنندگان با محدودیت استفاده روبرو هستند. در مقابل، روش‌های مکانیکی- سایشی برای استخراج کاروتنوئیدهای میکروبی به علت دارا بودن مزایایی چون مقرون به‌صرفه بودن، عدم نیاز به حلال‌های سمی و بازده استخراج بالا مورد توجه هستند. در این پژوهش، از گویچه‌های شیشه‌ای با قطر mm5/0-45/0 برای استخراج رنگدانه‌های کاروتنوئیدی از گونه مخمری Rhodotorula toruloides با استفاده از حلال استون در یک مخزن همزن دار با دور بالا (حدود rpm 3000) استفاده شد. بهینه‌سازی فرآیند با روش سطح پاسخ در نرم‌افزار طراحی و تحلیل آزمایش‌های دیزاین اکسپرت انجام شد. سه پارامتر‌ مقدار گویچه‌های شیشه‌ای (g 25-5)، مقدار حلال (ml 21-9)، زمان عملیات (min 8-4) و دمای استخراج (?C 30-10) به عنوان فاکتورهای آزمایش تعیین گردید. نتایج تحلیل متغیرهای بررسی شده نشان داد که پارامتر میزان حلال (%6/41) و زمان عملیات (%6/31) بیشترین تاثیر را بر فرآیند استخراج رنگدانه کاروتنوئیدی از سلول مخمر داشت. شرایط بهینه عملیاتی با بازده استخراج رنگ mg g-164/75 از mg 50 سلول مخمر و با استفاده g 10 از گویچه‌های شیشه‌ای، ml 18 حلال، زمان min 8   و دمای ?C 15 حاصل شد. همچنین باتوجه به تاثیر پرتوهای نور بر فعالیت آنزیم‌های شرکت کننده در سنتز رنگدانه‌های کاروتنوئیدی در سلول مخمر، پرتودهی با طول موج نوری 660، 445، 800–400، 400 و nm 365 به هنگام کشت ناپیوسته مخمر در یک فرمانتور ستون حبابی در دمای ?C 30 بررسی شد. در این میان بالاترین تاثیر مربوط به پرتوهای با طول موج nm 365 بود که موجب افزایش بازده تولید به میزان5/5 برابر نسبت به کشت بدون پرتودهی شد.

  آلودگی­های زیست محیطی ناشی از احتراق سوخت­های فسیلی و پایان پذیری این منابع و نیز افزایش عوامل بیماری­زا، توجه بسیاری از دولت­ها و محققان را به سمت جایگزینی و استفاده از سوخت­های پاک در جهت کاهش آلودگی و کارایی بیشتر جلب نموده است. بیودیزل، مدت­هاست که به عنوان یکی از سوخت­های مطرح، مورد توجه قرار گرفته است. این سوخت که استراسیدهای چرب است از منابع روغنی نظیر روغن­های گیاهی و یا حیوانی و طی فرآیند کاتالیزوری ترانس استریفیکاسیون بر روی این روغن وچربی­ها به دست می­آید. گیاهان دانه روغنی نیاز آبی بالایی دارند ولی گیاه کاملینا در شرایط کم آبی و به صورت دیم نیز کشت می­شود. در این تحقیق روغن مورد استفاده برای تولید بیودیزل با استفاده از روش کلد پرس از دانه گیاه کاملینا گرفته شد. نانوکاتالیست   MgO/Fe3O4@SiO2 به روش هم­رسوبی تهیه شده است. در مرحله بعد از نانوکاتالیست MgO/Fe3O4@SiO2 در واکنش تبادل استری به منظور تهیه بیودیزل استفاده می­شود. متغیرهای مختلفی بر واکنش تبادل استری و همچنین عملکرد نانوکاتالیست MgO/Fe3O4@SiO2 تاثیر گذار هستند. هدف اصلی این کار   شناسایی و   بهینه کردن این متغیرها به منظور دستیابی به حداکثر میزان تولید بیودیزل می باشد. که این متغیرها شامل دمای کلسیناسیون، زمان کلسیناسیون و درصد وزن مواد فعال کاتالیست است. که نتایج بهینه سازی متغیر ها شامل: دمای کلسینه کردن کاتالیست:C ?650 ، زمان کلسینه کردن: 3 ساعت، درصد وزنی فاز فعال به پایه: ((w/w%55 بود. هم چنین شرایط عملیاتی واکنش شامل: دمای واکنش: C?70، زمان واکنش:   5 ساعت، نسبت مولی الکل به روغن: 18:1 و درصد وزنی کاتالیست به روغن:   (w/w)%3 است. با توجه به شرایط بهینه، راندمان تولید بیودیزل با استفاده از واکنش تبادل استری در حضور نانوکاتالیست MgO/Fe3O4@SiO2 به % 99 رسید. هم چنین شناسایی نانوکاتالیست MgO/Fe3O4@SiO2 با استفاده از روش های مختلف مانند:   FT-IR VSM ,SEM وXRD   صورت گرفت.

  در این تحقیق تاثیر جاذب­  hy;های پوسته­تخم­مرغ، پوسته­برنج،کاه­و­کلش­گندم و برگ درخت بلوط برحذف یون‌ نیترات از محلول آبی بوسیله سیستم­های پیوسته و ناپیوسته بررسی گردید. در آزمایش­های ناپیوسته، اثر عواملی مانند pH، زمان تعادل، جرم بهینه جاذب و غلظت اولیه یون‌ نیترات مطالعه شد، همچنین به منظور بررسی کارایی جاذب­های مورد مطالعه واستفاده از آن در آزمایش­های ناپیوسته، آزمایشات واجذب انجام گردید. در آزمایش­های پیوسته نیز اثر تغییرات غلظت نیترات ورودی به ستون در افزایش کارایی ستون جذب مورد ارزیابی قرار گرفت و کاربرد مدل­های پیوسته جذب در توصیف منحنی­های شکست بررسی شد.با افزایش pH محلول از3 تا 8، بازدهی حذف یون‌نیترات توسط جاذب­  hy;های پوسته­تخم­مرغ، پوسته­برنج،کاه­و­کلش­گندم و برگ­درخت­بلوط به ترتیب (03/98-05/93)، (51/92-53/81)، (15/89-23/86) و (22/94-76/90) درصد و ظرفیت جذب نیترات به ترتیب از (51/1-49/1)، (49/1-32/1)، (35/1-34/1) و (49/1-48/1) میلی­گرم­بر­گرم افزایش یافته است. با توجه به نتایج به دست آمده، pH بهینه جذب برای جاذب­های­ مورد مطالعه، 5 به­دست آمد. زمان تعادل برای جاذب­های پوسته­تخم­مرغ، پوسته­برنج و کاه­و­کلش­گندم 30 دقیقه و برای جاذب برگ­درخت­بلوط120 دقیقه به دست آمد. با افزایش جرم جاذب از 3/0 تا 6/1 گرم، در زمان تعادل و pH بهینه، بازدهی جذب یون‌نیترات در جرم 5/0 گرم جاذب­های پوسته­تخم­مرغ، پوسته­برنج و کاه­و­کلش­گندم به ترتیب به حداکثر مقدار (24/97)، (50/93)و (14/90) و در جرم 7/0 گرم جاذب برگ­درخت­بلوط   به حداکثر مقدار (82/93) درصد رسید. با افزایش غلظت اولیه یون ‌نیترات از 5 تا 120 میلی­گرم­بر­لیتر، بازدهی حذف یون‌ نیترات توسط جاذب­  hy;های پوسته­تخم­مرغ، پوسته­برنج،کاه­و­کلش­گندم و برگ­درخت­بلوط به ترتیب (38/87-42/99)، (44/85-54/92)، (60/73-49/89) و (35/89-41/94) درصد به دست آمد. فرایند جذب از مدل سینتیک هوو و ایزوترم فروندلیچ تبعیت ­کرد. نتایج آزمایش­های پیوسته نشان داد که مقدار کل نیترات جذب شده و ظرفیت جذب ستون با افزایش غلظت نیترات ورودی به ستون افزایش ­یافت و مدل توماس با داده­های آزمایشگاهی همخوانی بیشتری داشت. بر مبنای نتایج حاصل از این تحقیق، جاذب­  hy;های پوسته­تخم­مرغ، پوسته­برنج،کاه­و­کلش­گندم و برگ­درخت­بلوط قابلیت بالای حذف یون­ نیترات را دارا بوده است.   کلید واژه: نیترات ، پوسته­تخم­مرغ ، پوسته­برنج، کاه­و­کلش­گندم، برگ­درخت­بلوط، محلول آبی، سیستم پیوسته.  

در این تحقیق اثر جاذب‌‌های‌‌ نانو‌‌ساختار کاه و کلش گندم، شلتوک برنج، برگ بلوط و پوسته تخم‌‌مرغ برحذف سدیم از محلول آبی و ستون خاک با استفاده از آزمایش‌‌های جذب ناپیوسته و پیوسته بررسی گردید. در آزمایش‌‌های ناپیوسته، اثر عواملی مانند pH، زمان تعادل، جرم بهینه جاذب و غلظت اولیه یون ‌سدیم مطالعه شد. همچنین به منظور بررسی کارایی جاذب‌‌های‌‌ مورد مطالعه و استفاده از آن‌‌ در آزمایش‌‌های ناپیوسته، آزمایشات واجذب انجام گردید. با افزایش pH محلول از3 تا 8، برای جاذب‌‌های نانو‌ساختار کاه و کلش، شلتوک برنج، برگ بلوط و پوسته تخم‌‌مرغ راندمان حذف (درصد) یون‌ سدیم   به ترتیب   (86-5/79)، (87-2/84)،( 9/95-88) و (91-87) ، و ظرفیت جذب سدیم جاذب‌‌های مورد مطالعه به ترتیب از 30/1 تا 39/1، 53/1 تا 61/1، 58/1 تا 77/1 و 57/1 تا 65/1 میلی‌‌گرم ‌‌بر‌‌گرم ، افزایش یافته است. با توجه به نتایج به دست آمده، pH بهینه جذب برای جاذب‌‌های‌‌ مورد مطالعه، 5 به‌‌دست آمد. زمان تعادل برای جاذب‌‌های کاه و کلش، شلتوک برنج و پوسته تخم‌‌مرغ 30 دقیقه و برای جاذب برگ بلوط 120 دقیقه به دست آمد. با افزایش غلظت اولیه یون‌ سدیم از 5 تا 120 میلی‌‌گرم ‌‌بر لیتر، راندمان حذف (درصد) یون‌ سدیم برای جاذب‌‌های نانو‌ساختار کاه و کلش، شلتوک برنج، برگ بلوط و پوسته تخم‌‌مرغ به ترتیب   (08/68-49/85)، (20/68-43/89)،( 49/73-72/94) و (01/68-01/89) به دست آمد. غلظت بالای یون­های اولیه منجر به کاهش درصد حذف و افزایش ظرفیت جذب شد. با افزایش جرم جاذب از 3/0 تا 6/1 گرم، در زمان تعادل، pH بهینه، راندمان جذب یون سدیم در جرم 5/0 گرم جاذب برای جاذب‌‌های کاه و کلش، شلتوک برنج و پوسته تخم‌‌مرغ به ترتیب به حداکثر مقدار 37/90، 43/90 و 75/92درصد و برای جاذب برگ بلوط در جرم 7/0 گرم به حداکثر مقدار 32/97 درصد رسید. طبق آنالیز    انجام شده، برای جاذب‌‌های‌‌ مورد مطالعه، به ترتیب برگ بلوط، پوسته تخم‌‌مرغ، شلتوک برنج و کاه و کلش دارای بازدهی و راندمان حذف بیشتری بودند. راندمان واجذب یون‌ سدیم توسط جاذب‌‌های کاه و کلش، شلتوک برنج، برگ بلوط و پوسته تخم‌‌مرغ نانو‌ساختار در 5 چرخه جذب- واجذب بررسی شد که حداکثر مقدار آن در چرخه اول و به ترتیب برابر با 16/37، 63/39، 36/83 و 92/87 درصد به دست آمد. فرایند جذب برای همه­ی جاذب­ها از مدل سنتیک مرتبه دوم (97/0-88/0R2= و 73/0-24/0RMSE=) و ایزوترم فروندلیچ (99/0-96/0R2= و 44/0-23/0RMSE=) تبعیت ‌‌کرد. نتایج آزمایش‌‌های پیوسته نشان داد که مقدار کل سدیم جذب شده و ظرفیت جذب ستون با افزایش غلظت سدیم ورودی به ستون افزایش ‌‌یافت و مدل‌‌های عمق بستر- زمان سرویس، توماس و یون-نلسون با داده‌‌های آزمایشگاهی همخوانی بیشتری داشتند. بر مبنای نتایج حاصل از این تحقیق، جاذب‌‌های نانو‌‌ساختار مورد مطالعه قابلیت بالای حذف یون‌‌ سدیم را دارا بوده‌‌اند.   

Bacteria are most abundant microbes in the soil that most of them have a free living. They have specific importance, because of cyclic of carbon and nitrogen and the other changes which are related plants.Thiobacillus has an important role in sulfur cyclizing these bacteria gain their energy by the oxidation of reduced sulfur compounds to sulfate. The oxidation of sulfur by Thiobacillus and produce sulfuric acid that reduces the soil pH and them also increases the availability of some nutrient elements except molybdenum in Calcareous soils. Therefore, these bacteria are very important in soils. The purpose of this study was detecting the T. thioparus and T. novellas bacteria and T. denitrificans in rain fed and irrigation soil, including (Ajab Shir, Shirvan Cheravdel, Ghorve, Songhor and Kermanshah ) Researching Farm of Agricultural Faculty, Razi University.

چکیده:هدف از این مطالعه، امکان استفاده از نشانگرهای    با تراکم بالا برای بهبود تنوع ژنتیکی در جمعیت های مبتلا به باتلنک، تعیین حداقل تراکم نشانگر مورد نیاز برای بررسی تنوع ژنتیکی در این جمعیت ها و تعیین بهترین استراتژی برای استفاده از نشانگرهای ژنتیکی در بهبود تنوع ژنتیکی بود. این پژوهش به صورت شبیه سازی تصادفی کامپیوتری با استفاده از زبان برنامه نویسی R استفاده شده است. ابتدا جمعیتی به   اندازه 100فرد غیر خویشاوند (با تعداد نرو ماده یکسان) شبیه سازی شد، این ساختار جمعیتی تا 50 نسل به صورت کاملا تصادفی با هم آمیزش داشتند و در همه نسل ها تعداد فرزندان ثابت بود سپس ژنومی با طول 5 مورگان و تعداد 5 کروموزوم با طول یکسان 1 مورگان شبیه سازی شد. به منظور ایجاد تراکم نشانگری مختلف به ترتیب به تعداد5000،500،50   نشانگر    در فواصل مساوی بر روی کروموزوم قرار گرفت. سپس جمعیت پایه طی 4 نسل به 1600 فرد افزایش یافت. در این مرحله از پژوهش سه مورد از سناریوهای باتلنک متوسط، شدید و خیلی شدید روی جمعیت اعمال شد و افراد جمعیت باقی مانده در اثر باتلنک به صورت   تصادفی، خویشاوندی دور براساس (شجره)وخویشاوندی دور براساس (  ) آمیزش داده شدند. نتایج نشان داد که همخونی در جمعیت های کوچک در آمیزش تصادفی به شدت افزایش می یابد و درآمیزش خویشاوندی دور با شدت کمتری افزایش   می یابد. همچنین در آمیزش خویشاوندی دور که در آن افراد براساس ضریب خویشاوندی دور که از طریق داده های حاصل از (  ) تلاقی داده شدند، مقدار همخونی کمتر از حالتی است که در آن افراد براساس ضریب خویشاوندی دور که از طریق داده های حاصل از شجره با یکدیگر تلاقی داده شدند بود. از این امر می توان نتیجه گیری کرد که در جمعیت های کوچک افراد براساس آمیزش خویشاوندی دور که براساس اطلاعات حاصل از   (  ) به دست می آید با یکدیگر تلاقی داده شوند زیرا همخونی ژنومی منعکس کننده همخونی واقعی بین افراد جمعیت است که این از جمله از ابزار های مفید برای ارزیابی همخونی جمعیت است و نیز اطلاعات ژنومی بهتر از اطلاعات مبتنی بر شجره است. در نهایت نرخ همخونی در تراکم کمتر نشانگرها در جمعیت های کوچک (جمعیت 16 تایی) نسبت به تراکم های بیشتر افزایش یافت اما این افزایش معنی دار نبود(P>0/05). از طرفی در جمعیت های بزرگتر(جمعیت 80 تایی، جمعیت 160 تایی) با افزایش تراکم نشانگر ها نرخ همخونی کاهش یافت ونتایج نشان داد که در جمعیت های خیلی کوچک تراکم نشانگر تاثیر چندانی برکنترل همخونی ندارد امادر تراکم بالای نشانگرها در جمعیت های بزرگ می تواند به کنترل نرخ همخونی و حفظ تنوع ژنتیکی افراد کمک کند.کلمات کلیدی: باتلنک، تنوع ژنتیکی، نشانگر های ملوکولی ،   .    

  جهت انجام این مطالعه ژنومی متشکل از 5 کروموزوم 100 سانتی¬مورگانی با تراکم نشانگری 10 نشانگر در هر سانتی¬مورگان از نوع    و با فواصل یکسان از یکدیگر شبیه¬سازی شدند. به منظور رسیدن به عدم تعادل پیوستگی در نسل هزار، جمعیت پایه¬ای با اندازه موثر 200 فرد شبیه¬سازی شد. پس از طی 1000 نسل آمیزش تصادفی افراد و تشکیل هاپلوتیپ¬ها بر اساس تغییر فراوانی الل¬های ژن¬های موثر بر صفات کمّی، اثر جایگزینی ژن¬ها محاسبه گردید و از مجموع آن¬ها ارزش¬های اصلاحی واقعی افراد به دست آمد. همچنین از معیار r2 برای اندازه¬گیری میزان عدم تعادل پیوستگی بین نشانگرها و همچنین حداقل فراوانی اللی در افراد نسل 1000 محاسبه شد. در این مطالعه دوجمعیت شبیه سازی شد و سه حالت برای تاریخچه نژاد در نظر گرفته خواهد شد.که حالت اول و دوم داری منشاء مشترک 50 و500 نسل خواهد بود و در حالت سوم نسل مشترکی وجود نخواهد داشت. به دلیل استفاده از مدل تصادفی، شبیه سازی ها 40 بار تکرار شد و میانگین آنها به عنوان نتایج گزارش شد. به منظور بررسی روند افزایش صحت ارزش¬های اصلاحی در مورد صفات با وراثت¬پذیری مختلف، تعداد افراد مختلف و با تعداد تراکم مختلف نشانگر قابلیت اطمینان ارزش¬های اصلاحی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که هرچه از جمعیت مرجع دور می شویم با افزایش نسلها از نسل 1001 به 1005 صحت برآورد ارزشهای اصلاحی ژنومی کاهش می یابد اما میزان صحت با   افزاریش تعداد افراد بهبود پیدا میکند. همچنین با افزایش وراثت پذیری از 0.1 به 0.5 با تعداد QTL مشابه در نسلهای 1001تا 1005همینطوربا افزایش تراکم نشانگری از 3 به 4   صحت   افزایش پیدا میکند.کلمات کلیدی: انتخاب ژنومی، جمعیت مرجع، نشانگرها، جمعیت کوچک

چکیدهیکی از قدیمی‌ترین محصولات سنتی، درخت انجیر است که در حال حاضر در چندین کشور در سراسر حوزه مدیترانه وجود دارد. ایران جز مراکز مهم انتشار و پراکنش بسیاری از گونه‌های گیاهی است. بنابراین آگاهی از تنوع ژنتیکی انجیر از اهمیت زیادی برخوردار است. پژوهش حاضر به منظور بررسی تنوع ژنتیکی 147 ژنوتیپ انجیرهای غرب ایران با استفاده از صفات مورفولوژیک و نشانگرهای ISSR و SCoT انجام شد. ژنوتیپ‌ها از 25 منطقه در استان‌های کرمانشاه، کردستان و ایلام مورد مطالعه قرار گرفتند. در بخش مورفولوژیک ژنوتیپ‌ها از نظر 58 صفت مربوط به ویژگی‌های درخت، برگ و میوه ارزیابی شدند. نتایج تجزیه خوشه‌ای بر اساس صفات مورفولوژیک، ژنوتیپ‌ها را به پنج گروه تقسیم کرد. تجزیه به مولفه‌های اصلی نیز ژنوتیپ‌ها را به پنج گروه تقسیم کرد. نتایج تجزیه به عامل‌ها حاکی از آن بود که 18 عامل اول 62/75 درصد تنوع بین داده‌ها را توجیه کردند که سه عامل اول را می‌توان تحت عنوان عامل اندازه میوه و برگ، فرم رشدی و عامل موثر بر لوب‌های جانبی کوچک گودی دمبرگ نام برد. تجزیه همبستگی نیز ارتباط معنی‌داری را بین اکثر صفات نشان داد. در بررسی‌های مولکولی، 10 آغازگر ISSR و 10 آغازگر SCoT   چندشکلی نشان دادند. در مجموع 155 باند توسط نشانگر ISSR تولید شد که از بین آن‌ها 144 باند چندشکل بود و درصد چندشکلی متوسط برابر 83/92 درصد بود. با 10 آغازگر SCoT   نیز 183 باند تولید شد که 169 باند چندشکل بود و متوسط چندشکلی نیز 90/91 درصد بود. اندازه باندها بر اساس نشانگرهای ISSR و SCoT   به ترتیب بین 250 تا 2200 و 250 تا 3007 جفت باز متغیر بود. در تجزیه خوشه‌ای بر اساس نشانگرهای ISSR و SCoT ژنوتیپ‌ها به ترتیب در سه و پنج گروه قرار گرفتند که در برخی موارد با گروهبندی مورفولوژیک مشابه بودند ولی در اکثر موارد با هم متفاوت بودند. نتایج تجزیه به مولفه‌های اصلی بر اساس نشانگرهای ISSR و SCoT به ترتیب ژنوتیپ‌ها را به شش و هشت گروه تقسیم کرد که سه مولفه اول به ترتیب 58/48 و 61/55 درصد از تنوع را توجیه نمودند. در بررسی پارامترهای ژنتیک جمعیت، منطقه کرمانشاه برای هر دو نشانگر از نظر تمامی شاخص‌ها دارای بیشترین مقدار بود. نتایج تجزیه واریانس مولکولی برای هر دو نشانگر نشان داد که تنوع بالایی در داخل جمعیت‌ها وجود دارد. آزمون منتل نیز بین ماتریس‌های تشابه حاصل از نشانگر‌های ISSR و SCoT، داده‌های مورفولوژیک با نشانگر ISSR و داده‌های مورفولوژیک با نشانگر SCoT همبستگی معنی‌داری نشان داد. در مجموع می‌توان گفت که غرب ایران دارای ذخایر غنی و تنوع ژنتیکی بالایی در انجیر می‌باشد که برای استفاده در برنامه‌های به‌نژادی انجیر پیشنهاد می‌شود.کلید واژگان: انجیر، تنوع ژنتیکی، غرب ایران، ISSR، SCoT

در این پژوهش از 96 راس گوسفند نژاد سنجابی به‌منظور بررسی چندشکلی اگزون سه ژن لپتین، ناحیه 5` فلانکینگ و اگزون سه ژن IGF-1 و رابطه آن باکیفیت اسپرم و ابعاد بیضه در طی دو سال و در دو فصل پاییز و بهار اسپرم گیری شد و به­طور هم‌زمان از رگ وداج گردن خون‌گیری به عمل آمد. اندازه طول، عرض و محیط بیضه نیز ثبت گردید. پس از استخراج DNA با استفاده از پرایمر اختصاصی، قطعات موردنظر تکثیر و سپس محصولات PCR با استفاده از آنزیم‌های محدودکننده هضم شدند. چندشکلی‌های ناحیه G170A اگزون 3 ژن لپتین با حرکت انفرادی، تست آب و محیط بیضه ارتباط معنی‌داری داشتند به‌طوری‌که ژنوتیپ AA نسبت به ژنوتیپ GG و GA به‌طور معنی­داری دارای تحرک انفرادی بالاتری بودند؛ و دام‌های با ژنوتیپ AG به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد تست آب در مقایسه با سایر ژنوتیپ‌ها بودند(P<0.05). همچنین ژنوتیپ GG به‌طور معنی­داری دارای بالاترین میانگین محیط بیضه در مقایسه با ژنوتیپ‌های GA و AA بودند (P<0.05). همچنین برای جهش G286T نیز بین چندشکلی‌های این ناحیه و تحرک انفرادی ارتباط معنی‌داری مشاهده شد به‌طوری‌که ژنوتیپ GG دارای بالاترین میانگین تحرک انفرادی نسبت به سایر ژنوتیپ‌ها بود(P<0.05). برای جهش ناحیه A G332 نیز بین چندشکلی‌های این ناحیه با تست آب، زنده‌مانی و محیط بیضه ارتباط معنی‌داری مشاهده شد. دام‌های با ژنوتیپ GA به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد تست آب، زنده‌مانی اسپرم و محیط بیضه نسبت به ژنوتیپ GG بودند(P<0.05). چندشکلی‌های اگزون 3 ژن IGF- با تحرک انفرادی، غلظت اسپرم، درصد مرفولوژی و تست آب ارتباط معنی‌داری داشتند. به‌طوری‌که دام‌هایی با ژنوتیپ CT به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین میانگین غلظت(P<0.1) و درصد تست آب(P<0.05) در مقایسه با ژنوتیپ‌های CC و TT بودند؛ و ژنوتیپ CC به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین میانگین تحرک انفرادی (P<0.05) بودند. همچنین دام‌های با ژنوتیپ TT به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد مرفولوژی در مقایسه با سایر ژنوتیپ‌ها بود(P<0.05). در جمعیت موردمطالعه بین چندشکلی ناحیه 5` فلانکینگ ژن IGF-1 و تحرک انفرادی و حرکت توده­ای و درصد مرفولوژی ارتباط معنی‌داری دیده شد. به‌طوری‌که دام‌های با ژنوتیپ AB به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین میانگین تحرک انفرادی(P<0.05) و حرکت تجمعی (P<0.1) در مقایسه با ژنوتیپ AA بودند و ژنوتیپ AA به‌طور معنی‌داری دارای بالاترین درصد مرفولوژی در مقایسه با ژنوتیپ AB بود. تنوع در صفات تولیدمثلی ممکن است با ژنوتیپ های لپتین و IGF-1 مرتبط باشند؛ و چندشکلی‌های این ژن‌ها ممکن است مارکرهای مفیدی برای انتخاب حیوانات برتر با استفاده از انتخاب به کمک نشانگرها باشد.

چکیدههدف از انجام مطالعه حاضر بررسی اثرات سطوح مختلف مهارکننده کاتاپسین B (64E-) بر بلوغ آزمایشگاهی اووسیت­ها و شایستگی تکاملی جنین­های گوسفندی اووسیت­های گوسفندی در معرض شوک گرمایی در حالت آزمایشگاهی بود. در این مطالعه سلول­های کومولوس اووسیت در گروه کنترل در انکوباتور به مدت 24-22 ساعت و گروه­های تیمار (سطوح 0، 0.2، 0.5 و 1 میکرومولار 64E- در محیط بلوغ) ابتدا به مدت 5 ساعت در دمای °C5/38 و سپس 19-17 ساعت در دمای°C 41 در انکوباتور با 5% دی اکسیدکربن و 95% رطوبت قرار داده شد. پس از بلوغ اووسیت­ها با اسپرم تازه قوچ با باروری مطلوب به مدت 5 ساعت و سپس برای 7 روزکشت داده شد. گسترش اووسیت­های درجه یک در معرض شوک گرمایی، در همه سطوح آنزیم 64 E- بطور معنی­داری کمتر از کنترل بود (05/62%، P<0.05). هرچند غلظت 1 میکرومولار آنزیم 64 E- سبب یک افزایش قابل توجه در اووسیت درجه سوم (44/64%) نسبت به کنترل (16.96%) گردید. 64 E- یک اثر مثبت بر شایستگی تکاملی اووسیت­های شوک حرارتی دیده داشت بطوریکه 0.5 میکرومولار از آن نرخ تسهیم و بلاستوسیست را در مقایسه با دیگر تیمارها بهبود داد(P<0.05). درحالیکه غلظت بالا از 64 E- (1 میکرومولار) اثر معکوس (یا بدون اثر) بر شایستگی تکاملی اووسیت­های درمعرض شوک حرارتی داشت. این نتایج نشان داد که مهار کننده کاتاپسین ب در سطوح کم (0.5 میکرومولار) می­تواند یک نقش نویدبخش تحت شرایط شوک گرمایی بر بهبود شایستگی تکاملی اووسیت گوسفند داشته باشد.  واژه­های کلیدی: مهار کننده کاتاپسین B، اووسیت، نرخ تسهیم، شوک گرمایی، گوسفندی

هدف از این تحقیق، بررسی ساختار و تنوع ژنتیکی سه نژاد بز ایرانی (مرخز، مهابادی، لری)، یک نژاد پاکستانی (بیتال) و زیر جمعیت­های تک­قلوزا و دوقلوزا آن­ها با استفاده از نشانگرهای ISSR بود. نمونه­های خون از 210 دام گرفته شد. 17 آغازگر استفاده شد که پنج آغازگر به دلیل تعداد باند واضح   و چند شکلی بیشتر انتخاب شدند. درمجموع 86 قطعه مشاهده شد که 78 قطعه چند شکل و درصد چند شکلی 70/80 درصد بود. فراوانی­های آللی، تعداد آلل مشاهده شده، تعداد آلل موثر، شاخص اطلاعاتی شانون و فاصله ژنتیکی استاندارد نئی محاسبه شد و درخت فیلوژنی به روش UPGMA بر اساس فراوانی­های آللی ترسیم گردید. میانگین تعداد آلل مشاهده شده 29/0±91/1 و محدوده آن از 46/0±71/1 تا 40/0±80/1 بود. میانگین تعداد آلل موثر، تنوع ژنی و شاخص اطلاعاتی شانون به ترتیب 35/0±46/1، 18/0±27/0 و 24/0±41/0 بود. با توجه به شاخص­های تنوع ژنتیکی، به نظر می­رسد که نژادهای بز موردمطالعه تنوع ژنتیکی نسبتاً مشابهی دارند. دندروگرام ترسیم‌شده بر اساس فاصله ژنتیکی استاندارد نئی دو گروه مجزا نشان داد. گروه اول شامل مهابادی و لری در یک خوشه و سپس مرخز و گروه دیگر شامل بیتال بود. این خوشه‌بندی با توزیع جغرافیایی و اهداف تولیدی نژادهای موردمطالعه سازگار بود. دندروگرام ترسیم‌شده بین زیر جمعیت­های نژادهای موردمطالعه، زیر جمعیت­های تک­قلوزا و دوقلوزای هر نژاد را در یک خوشه قرار داد؛ بنابراین نشانگرهای ISSR استفاده شده در این مطالعه نتوانست زیرجمعیت­های تک­قلوزا و دوقلوزا را ازهم متمایز کند.

ژن میوستاتین یا (GDF8) به عنوان عاملی که منجر به ماهیچه مضاعف می­شود، معرفی شده ­است که نقش کلیدی و تنظیمی در رشد عضله اسکلتی از طریق کنترل تکثیر مایوبلاست­ها بافت­ها در وران توسعه جنینی،   و هم­چنین فرایند تولیدمثل درحیوانات اهلی دارد. هدف از این   پژوهش بررسی چندشکلی­های ژن میوستاتین و ارتباط   آنها با صفات دوقلوزایی   و رشد در150 راس نژاد بز مرخز ایران در دو گروه، تک قلوزا و دوقلوزا بود. پس از استخراجDNA   از دو جفت پرایمر اختصاصی جهت تکثیر قطعات 573 و 475 جفت بازی به ترتیب برای نواحی اگزون یک-5`UTR و اگزون سه استفاده شد. قطعات 573   و 475 جفت بازی از ژن میوستاتین حاوی یک حذف شدگی5 نوکلئوتیدی (TTTTA/ 206)، یک جهش تک نوکلئوتیدی ( A/T339) و یک جهش تک نوکلئوتیدی دیگر (T>G 169)   به ترتیب در ناحیه 5`UTR، اگزون یک و اگزون سه بود. هضم محصولات PCR با استفاده از آنزیم محدودگر DraI،   HinIII و HindIII به صورت جداگانه برای هر جایگاه انجام گرفت. که نتایج آن حاکی از دو ژنوتیپ AA و AB در ناحیه 5`UTR ، سه نوع ژنوتیپ AT ,TT و AA در اگزون یک   و سه ژنوتیپ TT ،TG و GG در اگزون سه بود. برآورد نسبت احتمال (ORs) ژن میوستاتین در شکم زایش اول نسبت به دوم و سوم به ترتیب برابر با 4/1 (05/0<P)، 4 (1/0>P) و در شکم زایش دوم نسبت به سوم نیز60/4 (05/0>P) بود.   مقایسه ژنوتیپی ژن میوستاتین نشان داد که ژنوتیپ AA نسبت به ژنوتیپ­ TT ( 63/13= کای اسکور، 84/1= OR)   و ژنوتیپ­ TT نسبت به ژنوتیپ­ AT با( 46/8 = کای اسکور، 28/0= OR) در سطح احتمالی01/0   دارای اختلاف معنی­دار هستند. برآورد نسبت احتمالات ژنوتیپ AB نسبت به AA   در ناحیه 5`UTR   برابر با 07/0 (1/0>P) بود. آماره کای اسکور   برابر 65/2 مبین اختلاف معنی دار بین دو گروه ژنوتیپی TT و GG برای بروز دوقلوزایی در ناحیه اگزون سه بود. نتایج حاصله از آنالیز فراوانی آللی در دو جمعیت تک قلوزا و دوقلوزا نشان داد که آللB در جمعیت دوقلوزا با آللB در جمعیت تک قلوزا در سطح 1 درصد در ناحیه 5`UTR و آلل T در جمعیت دوقلوزا نسبت به آلل T در جمعیت تک قلوزا تفاوت معنی­داری داشت(1/0> P) . ژنوتیپ AA در اگزون یک و ژنوتیپ GG در اگزون سه ژن میوستاتین به ترتیب دارای رابطه معنی­داری با صفات وزن 6 ماهگی و افزایش وزن روزانه در سطوح 5? و 1/? بودند. ولی اثر ژنوتیپ­های ناحیه 5`UTR اثر معنی­داری بر صفات رشد نداشت. آنالیز اثر آلل جایگزینی نشان از اثر مثبت و معنی­دار آلل A   مربوط به ناحیه اگزون یک بر صفت وزن 6 ماهگی و هم­چنین اثر منفی آلل G مربوط به ناحیه اگزون سه بر صفت اضافه وزن روزانه بود (05/0>P). با توجه به عملکرد بیان ژن میوستاتین در فرایند تولیدمثل، ماهیچه مضاعف و مشاهدات بدست آمده در این تحقیق ژن میوستاتین می­تواند به عنوان ژن کاندیدا در برنامه­های اصلاح نژادی بز مرخز جهت بهبود بروز صفات دوقلوزایی، صفات رشد و ماهیچه   مورد توجه اصلاح گران   موثر واقع گردد.